കൂര്മപുരാണമ്

ചതുര്വ്യൂഹസ്തതോ ദേവഃ പ്രോച്യതേ പരമേശ്വരഃ

അതിനാൽ പരമേശ്വരൻ നാലു രൂപങ്ങളോടെ നിലകൊള്ളുന്നവനെന്ന് പറയുന്നു.

ചതുര്ഷ്വപി ച വേദേഷു ചതുര്മൂര്തിര്മഹേശ്വരഃ

നാലു വേദങ്ങളിലും മഹേശ്വരൻ നാലു രൂപങ്ങളിലാണുള്ളത്.

തത്സമ്ബന്ധാദനന്തായാ രുദ്രേണ പരമാത്മനാ

അനന്തതയുമായി ബന്ധമുള്ളതിനാൽ, രുദ്രൻ പരമാത്മാവാണ്.

പ്രോച്യതേ ഭഗവാന് കാലോ ഹരിഃ പ്രാണോ മഹേശ്വരഃ

അങ്ങനെ, ഭഗവാൻ കാലൻ, ഹരി, പ്രാണൻ, മഹേശ്വരൻ എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

സ കാലോ ഽഗ്നിര്ഹരോ രുദ്രോ ഗീയതേ വേദവാദിഭിഃ

ആ കാലത്തെ വേദപണ്ഡിതർ അഗ്നി, ഹരൻ, രുദ്രൻ എന്നിങ്ങനെ ഗാനം ചെയ്യുന്നു.

സര്വേ കാലസ്യ വശഗാ ന കാലഃ കസ്യചിദ് വശേ

എല്ലാവരും കാലത്തിന്റെ അധികാരത്തിലാണ്; കാലം ആരുടെയും അധികാരത്തിൽ ഇല്ല.

കാലേനാന്യാനി തത്ത്വാനി സമാവിഷ്ടാനി യോഗിനാ

കാലംകൊണ്ടു മറ്റുള്ള തത്വങ്ങളിൽ യോഗി പ്രവേശിക്കുന്നു.

തയേദം ഭ്രാമയേദീശോ മായാവീ പുരുഷോത്തമഃ

അവളാൽ ഈശ്വരൻ, മഹാമായാവി, ഈ ലോകം ചുറ്റിച്ചറക്കുന്നു.

വൈശ്വരൂപ്യം മഹേശസ്യ സര്വദാ സംപ്രകാശയേത്

അവൻ മഹേശന്റെ വൈശ്വരൂപ്യം എല്ലായ്പ്പോഴും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ജ്ഞാനശക്തിഃ ക്രിയാശക്തിഃ പ്രാണശക്തിരിതി ത്രയമ്

ജ്ഞാനശക്തി, ക്രിയാശക്തി, പ്രാണശക്തി — ഈ മൂന്ന് ശക്തികളാണ്.

മായയൈവാഥ വിപ്രേന്ദ്രാഃ സാ ചാനാദിരനന്തയാ

മഹാഭാഗ്യശാലികളായ ബ്രാഹ്മണരേ, ഈ ശക്തികൾ മായയാൽ മാത്രമാണ്, അവൾ ആദിയില്ലാത്തതും അനന്തവുമാണ്.

മായാവീ സര്വശക്തീശഃ കാലഃ കാലകാരഃ പ്രഭുഃ

മായാവി, സർവ്വശക്തികളുടെ അധിപൻ, കാലൻ, കാലത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവ്, പ്രഭു — ഇവയൊക്കെയാണ്.

കാലഃ സ്ഥാപയതേ വിശ്വം കാലാധീനമിദം ജഗത്

കാലം വിശ്വത്തെ നിലനിറുത്തുന്നു; ഈ ലോകം കാലത്തിന് അധീനമാണ്.

അനന്തസ്യാഖിലേശസ്യ ശംഭോഃ കാലാത്മനഃ പ്രഭോഃ

അനന്തനും എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും, ശംഭുവും, കാലസ്വരൂപനായ പ്രഭുവും,

ഏകാ സര്വഗതാനന്താ കേവലാ നിഷ്കലാ ശിവാ

ഒന്ന് മാത്രം, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും, അനന്തമായതും, ഏകമായതും, ഭാഗങ്ങളില്ലാത്തതും, ശുഭമായതുമായ ശക്തിയാണ്.

ശക്തയഃ ശക്തിമന്തോ ഽന്യേ സര്വശക്തിസമുദ്ഭവാഃ

മറ്റുള്ള എല്ലാ ശക്തികളും, ശക്തിയുള്ളവയാകുമ്പോഴും, ആ പരമശക്തിയിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്.

അഭേദം ചാനുപശ്യന്തി യോഗിനസ്തത്ത്വചിന്തകാഃ

തത്വചിന്തയിൽ ലീനരായ യോഗികൾ അവയിൽ യാതൊരു ഭേദവും കാണുന്നില്ല.

വിശേഷഃ കഥ്യതേ ചായം പുരാണേ ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ

എങ്കിലും ഈ വ്യത്യാസം പുരാണങ്ങളിൽ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

പ്രോച്യതേ ഭഗവാന് ഭോക്താ കപര്ദേ നീലലോഹിതഃ

ഭഗവാൻ, അനുഭവിക്കുന്നവൻ, കപർദിയും നീലചുവപ്പുമുള്ളവനും എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

പ്രോച്യതേ മതിരീശാനീ മന്തവ്യാ ച വിചാരതഃ

ചിന്തയാണ് ഈശാനി എന്നു പറയപ്പെടുന്നത്; അതിനെ വിവേകത്തോടെ ആലോചിക്കണം.

പ്രോച്യതേ സര്വവേദേഷു മുനിഭിസ്തത്ത്വദര്ശിഭിഃ

സത്യം കാണുന്ന മുനികൾ ഈ സത്യത്തെ എല്ലാ വേദങ്ങളിലും പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

സര്വവേദാന്തവേദേഷു നിശ്ചിതം ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ

ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ എല്ലാ വേദാന്തങ്ങളിലും വേദങ്ങളിലും ഇത് ഉറപ്പാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

യോഗിനസ്തത് പ്രപശ്യന്തി മഹാദേവ്യാഃ പരം പദമ്

യോഗികൾ മഹാദേവിയുടെ പരമപദം കാണുന്നു.

യോഗിനസ്തത് പ്രപശ്യന്തി മഹാദേവ്യാഃ പരം പദമ്

യോഗികൾ മഹാദേവിയുടെ പരമപദം കാണുന്നു.

അനന്തപ്രകൃതൌ ലീനം ദേവ്യാസ്തത് പരമം പദമ്

അനന്തമായ പ്രകൃതിയിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു ദേവിയുടെ ആ പരമപദം.

ആത്മോപലബ്ധിവിഷയം ദേവ്യാസ്തത് പരമം പദമ്

ആ ദേവിയുടെ പരമപദം ആത്മാനുഭവത്തിന്റെ ലക്ഷ്യമാണ്.

സംസാരതാപാനഖിലാന് നിഹന്തീശ്വരസംശ്രയാ

ഭഗവാനെ ആശ്രയിച്ചാൽ, അവൾ സാംസാരിക ദു:ഖങ്ങൾ എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നു.

ആശ്രയേത് സര്വഭാവാനാമാത്മഭൂതാം ശിവാത്മികാമ്

എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവായ ശിവാത്മികയെ ആശ്രയിക്കണം.

സഭാര്യഃ ശരം യാതഃ പാര്വതീം പരമേശ്വരീമ്

ഭാര്യയോടൊപ്പം അവൻ പരമേശ്വരിയായ പാർവതിയെ ആശ്രയിച്ചു.