കൂര്മപുരാണമ്

ലക്ഷ്മ്യാദയോ യാഭിരീശാ വിശ്വംവ്യാപ്നോതി ശാങ്കരീ

ലക്ഷ്മിയെയും മറ്റുള്ളവരെയും കൊണ്ട് ആ രാജ്ഞി ഈ ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുന്നു.

മഹാദേവനിയോഗേന പിതാമഹമുപസ്ഥിതാ

മഹാദേവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവൾ പിതാമഹനോടു സമീപിച്ചു.

സാപി തസ്യ നിയോഗേന പ്രാദുരാസീത് പ്രജാപതേഃ

അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവൾ പ്രജാപതിയുടെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷമായി.

ദക്ഷാദ് രുദ്രോ ഽപി ജഗ്രാഹ സ്വകീയാമേവ ശൂലഭൃത്

ഡക്ഷനിൽ നിന്ന് തൻറെ ഭാഗം ശൂലധാരി രുദ്രനും എടുത്തു.

മേനായാമഭവത് പുത്രീ തദാ ഹിമവതഃ സതീ

ആ സമയത്ത് മേനായിൽ, ഹിമവാന്റെ മകളായി സതീ ജനിച്ചു.

ഹിതായ സര്വദേവാനാം ത്രിലോകസ്യാത്മനോ ഽപി ച

എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും തൻറെയും ക്ഷേമത്തിനായി.

ശിവാ സതീ ഹൈമവതീ സുരാസുരനമസ്കൃതാ

ശിവയും സതിയും ഹിമവാന്റെ മകളും ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും വന്ദനാർഹയുമാണ്.

വിന്ദന്തി മുനയോ വേത്തി ശങ്കരോ വാ സ്വയം ഹരിഃ

മഹർഷിമാർ അവളെ അനുഭവിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ശങ്കരൻ തന്നെ, അല്ലെങ്കിൽ ഹരിയും.

ബ്രഹ്മണഃ പദ്മയോനിത്വം ശങ്കരസ്യാമിതൌജസഃ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ കമലത്തിൽ നിന്നുള്ള ജനനവും, ശങ്കരന്റെ അളവറ്റ ശക്തിയും.

വിഷ്ണുനാ പുനരേവൈനം പ്രണതാ ഹരിമ്

വിഷ്ണു വീണ്ടും ഹരിയെ വണങ്ങി.

ശിവാ സതീ ഹൈമവതീ യഥാവദ് ബ്രൂഹി പൃച്ഛതാമ്

ശിവയേ, സതിയേ, ഹിമവാന്റെ മകളേ, ചോദിക്കുന്നവർക്കു യഥാർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞുതരിക.

പ്രത്യുവാച മഹായോഗീ ധ്യാത്വാ സ്വം പരമം പദമ്

മഹായോഗി തൻറെ പരമാവസ്ഥയിൽ ധ്യാനിച്ച് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

രഹസ്യമേതദ് വിജ്ഞാനം ഗോപനീയം വിശേഷതഃ

ഇത് രഹസ്യമായ വിജ്ഞാനമാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് മറച്ചു വയ്ക്കേണ്ടതും.

സംസാരാര്ണവമഗ്നാനാം ജന്തൂനാമേകമോചനമ്

സംസാരസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയ ജീവികൾക്ക് ഇതാണ് ഏക മോക്ഷം.

വ്യോമസംജ്ഞാ പരാ കാഷ്ഠാ സേയം ഹൈമവതീ മതാ

'വ്യോമം' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പരമാവസ്ഥയെ 'ഹൈമവതീ' എന്നാണ് പറയുന്നത്.

ഏകാനേകവിഭാഗസ്ഥാ ജ്ഞാനരൂപാതിലാലസാ

ഏകതയും അനേകതയും ഒരുപോലെ ഉൾക്കൊണ്ട്, ജ്ഞാനത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ അതിയായ ആസ്വാദനത്തോടെ അവൾ നിലകൊള്ളുന്നു.

സ്വാഭാവികീ ച തന്മൂലാ പ്രഭാ ഭാനോരിവാമലാ

സ്വാഭാവികവും അതിൽ നിന്നുമുള്ളതും ആയ അവളുടെ പ്രകാശം സൂര്യന്റെ വെളിച്ചംപോലെ നിർമലമാണ്.

പരാവരേണ രൂപേണ ക്രീഡതേ തസ്യ സന്നിധൌ

ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ രൂപത്തിൽ അവൾ അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ കളിക്കുന്നു.

ന കാര്യം നാപി കരണമീശ്വരസ്യേതി സൂരയഃ

ഈശ്വരനു പ്രവർത്തിയും ഉപകരണവും ഇല്ലെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

അധിഷ്ഠാനവശാത് തസ്യാഃ ശൃണുധ്വം മുനിപുങ്ഗവാഃ

അവൾ ആധാരമായതിനാൽ, മഹർഷികളേ, ഇനി പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കൂ.

ചതുര്വ്യൂഹസ്തതോ ദേവഃ പ്രോച്യതേ പരമേശ്വരഃ

അതിനാൽ പരമേശ്വരൻ നാലു രൂപങ്ങളോടെ നിലകൊള്ളുന്നവനെന്ന് പറയുന്നു.

ചതുര്ഷ്വപി ച വേദേഷു ചതുര്മൂര്തിര്മഹേശ്വരഃ

നാലു വേദങ്ങളിലും മഹേശ്വരൻ നാലു രൂപങ്ങളിലാണുള്ളത്.

തത്സമ്ബന്ധാദനന്തായാ രുദ്രേണ പരമാത്മനാ

അനന്തതയുമായി ബന്ധമുള്ളതിനാൽ, രുദ്രൻ പരമാത്മാവാണ്.

പ്രോച്യതേ ഭഗവാന് കാലോ ഹരിഃ പ്രാണോ മഹേശ്വരഃ

അങ്ങനെ, ഭഗവാൻ കാലൻ, ഹരി, പ്രാണൻ, മഹേശ്വരൻ എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

സ കാലോ ഽഗ്നിര്ഹരോ രുദ്രോ ഗീയതേ വേദവാദിഭിഃ

ആ കാലത്തെ വേദപണ്ഡിതർ അഗ്നി, ഹരൻ, രുദ്രൻ എന്നിങ്ങനെ ഗാനം ചെയ്യുന്നു.

സര്വേ കാലസ്യ വശഗാ ന കാലഃ കസ്യചിദ് വശേ

എല്ലാവരും കാലത്തിന്റെ അധികാരത്തിലാണ്; കാലം ആരുടെയും അധികാരത്തിൽ ഇല്ല.

കാലേനാന്യാനി തത്ത്വാനി സമാവിഷ്ടാനി യോഗിനാ

കാലംകൊണ്ടു മറ്റുള്ള തത്വങ്ങളിൽ യോഗി പ്രവേശിക്കുന്നു.

തയേദം ഭ്രാമയേദീശോ മായാവീ പുരുഷോത്തമഃ

അവളാൽ ഈശ്വരൻ, മഹാമായാവി, ഈ ലോകം ചുറ്റിച്ചറക്കുന്നു.

വൈശ്വരൂപ്യം മഹേശസ്യ സര്വദാ സംപ്രകാശയേത്

അവൻ മഹേശന്റെ വൈശ്വരൂപ്യം എല്ലായ്പ്പോഴും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.