കൂര്മപുരാണമ്

സര്ഗരക്ഷാലയഗുണൈര്നിഷ്കലഃ പരമേശ്വരഃ

സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, ലയനം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഗുണങ്ങളോടെ, പരമേശ്വരൻ ഭാഗങ്ങളില്ലാത്തവനാണ്.

മമൈവ ദക്ഷിണാദങ്ഗാദ് വാമാങ്ഗാത് പുരുഷോത്തമഃ

എന്റെ വലതുവശത്തുനിന്നും ഇടതുവശത്തുനിന്നും പരമപുരുഷൻ ഉദിച്ചുവന്നു.

സംബഭൂവാഥ രുദ്രോ ഽസാവഹം തസ്യാപരാ തനുഃ

അപ്പോൾ രുദ്രൻ ജനിച്ചു; ഞാൻ അവന്റെ മറ്റൊരു രൂപമാണ്.

വിഭജ്യാത്മാനമേകോ ഽപി സ്വേച്ഛയാ ശങ്കരഃ സ്ഥിതഃ

ഒരുവൻ ആയിട്ടും ശങ്കരൻ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം തന്നെ വിഭജിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു.

നിരൂപഃ കേവലഃ സ്വച്ഛോ മഹാദേവഃ സ്വഭാവതഃ

സ്വഭാവത്തിൽ മഹാദേവൻ രൂപരഹിതനും ശുദ്ധനും സുതാര്യനുമാണ്.

മാഹേശ്വരീ ത്രിനയനാ യോഗിനാം ശാന്തിദാ സദാ

മഹേശ്വരി, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവൾ, യോഗികൾക്ക് എപ്പോഴും ശാന്തി നൽകുന്നവളാണ്.

ശാശ്വതൈശ്വര്യവിജ്ഞാനതേജോയോഗസമന്വിതാമ്

അവൾ ശാശ്വതമായ ഐശ്വര്യവും ജ്ഞാനവും പ്രകാശവും യോഗസമാധിയുമുള്ളവളാണ്.

കാലോ ഭൂത്വാ ന തമസാ മാമന്യോ ഽഭിഭവിഷ്യതി

കാലമായി ഞാൻ മാറുമ്പോൾ, മറ്റാരും അന്ധകാരത്തിലൂടെ എന്നെ ജയിക്കാനാവില്ല.

തദാ തദാ മേ സാന്നിധ്യം ഭവിഷ്യതി തവാനഘ

എപ്പോഴൊക്കെ ആവശ്യമുണ്ടാകുമ്പോഴും, പാപരഹിതനായവാ, എന്റെ സാന്നിധ്യം നിനക്കൊപ്പം ഉണ്ടാകും.

സഹൈവ മാനസൈഃ പുത്രൈഃ ക്ഷണാദന്തരധീയത

തന്റെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച പുത്രന്മാരോടൊപ്പം അവൻ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അദൃശ്യനായി.

നാരായണാഖ്യോ ഭഗവാന് യഥാപൂര്വം പ്രിജാപതിഃ

നാരായണൻ എന്ന പേരിലുള്ള ഭഗവാൻ, മുമ്പുപോലെ, സൃഷ്ടികർത്താവായി.

ദക്ഷമത്രിം വസിഷ്ഠം ച സോ ഽസൃജദ് യോഗവിദ്യയാ

യോഗശക്തിയാൽ അവൻ ദക്ഷനെയും അത്രിയെയും വസിഷ്ഠനെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

സര്വേ തേ ബ്രഹ്മണാ തുല്യാഃ സാധകാ ബ്രഹ്മവാദിനഃ

അവരൊക്കെയും ബ്രഹ്മാവിനോട് തുല്യരായിരുന്നു; അവർ സിദ്ധരും ബ്രഹ്മത്തെ പ്രസ്താവിക്കുന്നവരുമായിരുന്നു.

സ്ഥാനാഭിമാനിനഃ സര്വാന് യഥാ തേ കഥിതം പുരാ

ലോകങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവരെല്ലാം, മുമ്പ് നിനക്കു പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ്.

സഹൈവ മാനസൈഃ പുത്രൈസ്തതാപ പരമം തപഃ

തന്റെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച പുത്രന്മാരോടൊപ്പം അവൻ പരമമായ തപസ്സു ചെയ്തു.

ത്രിശൂലപാണിരീശാനഃ പ്രദുരാസീത് ത്രിലോചനഃ

മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനും ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവനുമായ ഈശ്വരൻ പ്രത്യക്ഷമായി.

വിഭജാത്മാനമിത്യുക്ത്വാ ബ്രഹ്മാ ചാന്തര്ദധേ ഭയാത്

"നിന്റെ സ്വരൂപം വിഭജിക്കൂ" എന്നു പറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവു ഭയത്താൽ അദൃശ്യനായി.

ബിഭേദ പുരുഷത്വം ച ദശധാ ചൈകധാ പുനഃ

അവൻ മനുഷ്യാവസ്ഥയെ പത്ത് വിധത്തിലും ഒറ്റവിധത്തിലും വിഭജിച്ചു.

കപാലോശാദയോ വിപ്രാ ദേവകാര്യേ നിയോജിതാഃ

ബ്രാഹ്മണരേ, കപാലനും മറ്റുള്ളവരും ദേവന്മാരുടെ കാര്യങ്ങൾക്കായി niyogikkappettu.

ബിഭേദ ബഹുധാ ദേവഃ സ്വരൂപൈരസിതൈഃ സിതൈഃ

ദൈവം താൻ തന്നെ ഇരുണ്ടതും വെളുത്തതുമായ രൂപങ്ങളിൽ പലവിധത്തിൽ വിഭജിച്ചു.

ലക്ഷ്മ്യാദയോ യാഭിരീശാ വിശ്വംവ്യാപ്നോതി ശാങ്കരീ

ലക്ഷ്മിയെയും മറ്റുള്ളവരെയും കൊണ്ട് ആ രാജ്ഞി ഈ ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുന്നു.

മഹാദേവനിയോഗേന പിതാമഹമുപസ്ഥിതാ

മഹാദേവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവൾ പിതാമഹനോടു സമീപിച്ചു.

സാപി തസ്യ നിയോഗേന പ്രാദുരാസീത് പ്രജാപതേഃ

അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവൾ പ്രജാപതിയുടെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷമായി.

ദക്ഷാദ് രുദ്രോ ഽപി ജഗ്രാഹ സ്വകീയാമേവ ശൂലഭൃത്

ഡക്ഷനിൽ നിന്ന് തൻറെ ഭാഗം ശൂലധാരി രുദ്രനും എടുത്തു.

മേനായാമഭവത് പുത്രീ തദാ ഹിമവതഃ സതീ

ആ സമയത്ത് മേനായിൽ, ഹിമവാന്റെ മകളായി സതീ ജനിച്ചു.

ഹിതായ സര്വദേവാനാം ത്രിലോകസ്യാത്മനോ ഽപി ച

എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും തൻറെയും ക്ഷേമത്തിനായി.

ശിവാ സതീ ഹൈമവതീ സുരാസുരനമസ്കൃതാ

ശിവയും സതിയും ഹിമവാന്റെ മകളും ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും വന്ദനാർഹയുമാണ്.

വിന്ദന്തി മുനയോ വേത്തി ശങ്കരോ വാ സ്വയം ഹരിഃ

മഹർഷിമാർ അവളെ അനുഭവിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ശങ്കരൻ തന്നെ, അല്ലെങ്കിൽ ഹരിയും.

ബ്രഹ്മണഃ പദ്മയോനിത്വം ശങ്കരസ്യാമിതൌജസഃ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ കമലത്തിൽ നിന്നുള്ള ജനനവും, ശങ്കരന്റെ അളവറ്റ ശക്തിയും.