കൂര്മപുരാണമ്

നൃത്യത്യനന്തമഹിമാ തസ്മൈ രുദ്രാത്മനേ നമഃ

അനന്തമായ മഹത്വം നൃത്തം ചെയ്യുന്ന രുദ്രന്റെ സ്വരൂപമായ അവനോട് ഞാൻ നമസ്കാരം ചെയ്യുന്നു.

തം സര്വസാക്ഷിണം ദേവം നമസ്യേ ഭവതസ്തനുമ്

സർവ്വസാക്ഷിയായ ദൈവമായ നിങ്ങളുടെ ആ ദിവ്യമായ രൂപത്തിന് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.

ജ്യോതിഃ പശ്യന്തി യുഞ്ജാനാസ്തസ്മൈ യോഗാത്മനേ നമഃ

ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നവർ കാണുന്ന പ്രകാശമായ യോഗത്തിന്റെ സ്വരൂപമായ അവനോട് ഞാൻ നമസ്കാരം ചെയ്യുന്നു.

അപാരതരപര്യന്താം തസ്മൈ വിദ്യാത്മനേ നമഃ

അവസാനമോ അതിരോ ഇല്ലാത്ത അനന്തമായ ജ്ഞാനത്തിന്റെ സ്വരൂപമായ അവനോട് ഞാൻ നമസ്കാരം ചെയ്യുന്നു.

പ്രപദ്യേ തത് പരം തത്ത്വം തദ്രൂപം പരമേശ്വരമ്

ആ പരമസത്യം, പരമേശ്വരന്റെ ആ രൂപം, അതിൽ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

പ്രപദ്യേ പരമാത്മാനം ഭവന്തം പരമേശ്വരമ്

പരമാത്മാവായും പരമേശ്വരനായും ഉള്ള നിങ്ങളിൽ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

പ്രാഞ്ജലിഃ പ്രണതസ്തസ്ഥൌ ഗൃണന് ബ്രഹ്മ സനാതനമ്

കൈകൾ ചേർത്ത് നമസ്കരിച്ച്, സദാ ബ്രഹ്മനെ സ്തുതിച്ച് അദ്ദേഹം നില്ക്കുന്നു.

ഐശ്വര്യം ബ്രഹ്മസദ്ഭാവം വൈരാഗ്യം ച ദദൌ ഹരഃ

ഹരൻ അവനു ഐശ്വര്യവും ബ്രഹ്മാവസ്ഥയും വൈരാഗ്യവും നൽകി.

വ്യാജഹരാ സ്വയം ദേവഃ സോ ഽനുഗൃഹ്യ പിതാമഹമ്

ദൈവം സ്വയം പ്രസാദം കാണിച്ച് പിതാമഹനോടു സംസാരിച്ചു.

കൃതം മയാ തത് സകലം സൃജസ്വ വിവിധം ജഗത്

ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ നീ വിവിധ ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കൂ.

സര്ഗരക്ഷാലയഗുണൈര്നിഷ്കലഃ പരമേശ്വരഃ

സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, ലയനം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഗുണങ്ങളോടെ, പരമേശ്വരൻ ഭാഗങ്ങളില്ലാത്തവനാണ്.

മമൈവ ദക്ഷിണാദങ്ഗാദ് വാമാങ്ഗാത് പുരുഷോത്തമഃ

എന്റെ വലതുവശത്തുനിന്നും ഇടതുവശത്തുനിന്നും പരമപുരുഷൻ ഉദിച്ചുവന്നു.

സംബഭൂവാഥ രുദ്രോ ഽസാവഹം തസ്യാപരാ തനുഃ

അപ്പോൾ രുദ്രൻ ജനിച്ചു; ഞാൻ അവന്റെ മറ്റൊരു രൂപമാണ്.

വിഭജ്യാത്മാനമേകോ ഽപി സ്വേച്ഛയാ ശങ്കരഃ സ്ഥിതഃ

ഒരുവൻ ആയിട്ടും ശങ്കരൻ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം തന്നെ വിഭജിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു.

നിരൂപഃ കേവലഃ സ്വച്ഛോ മഹാദേവഃ സ്വഭാവതഃ

സ്വഭാവത്തിൽ മഹാദേവൻ രൂപരഹിതനും ശുദ്ധനും സുതാര്യനുമാണ്.

മാഹേശ്വരീ ത്രിനയനാ യോഗിനാം ശാന്തിദാ സദാ

മഹേശ്വരി, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവൾ, യോഗികൾക്ക് എപ്പോഴും ശാന്തി നൽകുന്നവളാണ്.

ശാശ്വതൈശ്വര്യവിജ്ഞാനതേജോയോഗസമന്വിതാമ്

അവൾ ശാശ്വതമായ ഐശ്വര്യവും ജ്ഞാനവും പ്രകാശവും യോഗസമാധിയുമുള്ളവളാണ്.

കാലോ ഭൂത്വാ ന തമസാ മാമന്യോ ഽഭിഭവിഷ്യതി

കാലമായി ഞാൻ മാറുമ്പോൾ, മറ്റാരും അന്ധകാരത്തിലൂടെ എന്നെ ജയിക്കാനാവില്ല.

തദാ തദാ മേ സാന്നിധ്യം ഭവിഷ്യതി തവാനഘ

എപ്പോഴൊക്കെ ആവശ്യമുണ്ടാകുമ്പോഴും, പാപരഹിതനായവാ, എന്റെ സാന്നിധ്യം നിനക്കൊപ്പം ഉണ്ടാകും.

സഹൈവ മാനസൈഃ പുത്രൈഃ ക്ഷണാദന്തരധീയത

തന്റെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച പുത്രന്മാരോടൊപ്പം അവൻ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അദൃശ്യനായി.

നാരായണാഖ്യോ ഭഗവാന് യഥാപൂര്വം പ്രിജാപതിഃ

നാരായണൻ എന്ന പേരിലുള്ള ഭഗവാൻ, മുമ്പുപോലെ, സൃഷ്ടികർത്താവായി.

ദക്ഷമത്രിം വസിഷ്ഠം ച സോ ഽസൃജദ് യോഗവിദ്യയാ

യോഗശക്തിയാൽ അവൻ ദക്ഷനെയും അത്രിയെയും വസിഷ്ഠനെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

സര്വേ തേ ബ്രഹ്മണാ തുല്യാഃ സാധകാ ബ്രഹ്മവാദിനഃ

അവരൊക്കെയും ബ്രഹ്മാവിനോട് തുല്യരായിരുന്നു; അവർ സിദ്ധരും ബ്രഹ്മത്തെ പ്രസ്താവിക്കുന്നവരുമായിരുന്നു.

സ്ഥാനാഭിമാനിനഃ സര്വാന് യഥാ തേ കഥിതം പുരാ

ലോകങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവരെല്ലാം, മുമ്പ് നിനക്കു പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ്.

സഹൈവ മാനസൈഃ പുത്രൈസ്തതാപ പരമം തപഃ

തന്റെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച പുത്രന്മാരോടൊപ്പം അവൻ പരമമായ തപസ്സു ചെയ്തു.

ത്രിശൂലപാണിരീശാനഃ പ്രദുരാസീത് ത്രിലോചനഃ

മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനും ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവനുമായ ഈശ്വരൻ പ്രത്യക്ഷമായി.

വിഭജാത്മാനമിത്യുക്ത്വാ ബ്രഹ്മാ ചാന്തര്ദധേ ഭയാത്

"നിന്റെ സ്വരൂപം വിഭജിക്കൂ" എന്നു പറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവു ഭയത്താൽ അദൃശ്യനായി.

ബിഭേദ പുരുഷത്വം ച ദശധാ ചൈകധാ പുനഃ

അവൻ മനുഷ്യാവസ്ഥയെ പത്ത് വിധത്തിലും ഒറ്റവിധത്തിലും വിഭജിച്ചു.

കപാലോശാദയോ വിപ്രാ ദേവകാര്യേ നിയോജിതാഃ

ബ്രാഹ്മണരേ, കപാലനും മറ്റുള്ളവരും ദേവന്മാരുടെ കാര്യങ്ങൾക്കായി niyogikkappettu.