കൂര്മപുരാണമ്

ജ്ഞാതും ഹി ശക്യതേ ദേവി ബ്രൂഹി മേ പരമേശ്വരി

ദേവി, ഇത് അറിയാൻ കഴിയുമല്ലോ; പരമേശ്വരി, ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ.

സാക്ഷാന്നാരായണോ ജ്ഞാനം ദാസ്യതീത്യാഹ തം മുനിമ്

അവൾ ആ മുനിയോട് പറഞ്ഞു: 'നാരായണൻ തന്നെ നിനക്കു ജ്ഞാനം നൽകും.'

സ്മൃത്വാ പരാത്പരം വിഷ്ണും തത്രൈവാന്തരധീയത

പരതിലും പരമായ വിഷ്ണുവിനെ ഓർത്ത് അവൾ അവിടത്തുതന്നെ അദൃശയായി.

ആരാധയദ്ധൃഷീകേശം പ്രണതാര്തിപ്രഭഞ്ജനമ്

വണങ്ങുന്നവരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്ന ഹൃഷീകേശനെ അവൻ ആരാധിച്ചു.

പ്രാദുരാസീന്മഹായോഗീ പീതവാസാ ജഗന്മയഃ

പീതാംബരം ധരിച്ച, ലോകമാകെ വ്യാപിച്ച മഹായോഗി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ജാനുഭ്യാമവനിം ഗത്വാ തുഷ്ടാവ ഗരുഡധ്വജമ്

മുട്ടുകുത്തി നിലത്ത് വീണു, ഗരുഡധ്വജനെ അവൻ സ്തുതിച്ചു.

കുഷ്ണ വിഷ്ണോ ഹൃഷീകേശ തുഭ്യം വിശ്വാത്മനേ നമഃ

കൃഷ്ണാ, വിഷ്ണോ, ഹൃഷീകേശാ, വിശ്വാത്മാവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

സര്ഗസ്ഥിതിവിനാശാനാം ഹേതവേ ഽനന്തശക്യേ

സൃഷ്ടി, നില, നാശങ്ങളുടെ കാരണമായ അനന്തശക്തനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

പുരുഷായ നമസ്തുഭ്യം വിശ്വരൂപായ തേ നമഃ

പുരുഷനേ, വിശ്വരൂപനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

ആദിമധ്യാന്തഹീനായ ജ്ഞാനഗമ്യായ തേ നമഃ

ആദി, മധ്യ, അന്തമില്ലാത്തവനേ, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

ഭേദാഭേദവിഹീനായ നമോ ഽസ്ത്വാനന്ദരൂപിണേ

ഭേദവും അഭേദവും ഇല്ലാത്ത, ആനന്ദസ്വരൂപനായവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

അനന്തമൂര്തയേ തുഭ്യമമൂര്തായ നമോ നമഃ

അനന്തമായ രൂപവും രൂപരഹിതത്വവും ഉള്ളവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

നമസ്തേ പരമേശായ ബ്രഹ്മണേ പരമാത്മനേ

പരമേശ്വരനേ, ബ്രഹ്മാവേ, പരമാത്മാവേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമഃ ശിവായ ശുദ്ധായ നമസ്തേ പരമേഷ്ഠിനേ

ശുദ്ധനായ ശിവനേ, പരമസ്രഷ്ടാവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

ത്വം പിതാ സര്വഭൂതാനാം ത്വം മാതാ പുരുഷോത്തമ

സകല ജീവികളുടെയും പിതാവും മാതാവും നീയാണു, പരമപുരുഷനേ.

സര്വസ്യാധാരമവ്യക്തമനന്തം തമസഃ പരമ്

എല്ലാവർക്കും ആധാരമായത്, അപ്രത്യക്ഷനും അനന്തനും അന്ധകാരത്തേക്കാൾ അതീതനുമാണ് നീ.

പ്രപദ്യേ ഭവതോ രൂപം തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്

വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദമായ നിന്റെ രൂപത്തിൽ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ഉഭാഭ്യാമഥ ഹസ്താഭ്യാം പസ്പര്ശ പ്രഹസന്നിവ

അവൻ ഇരുവശത്തെയും കൈകളാൽ, ചിരിച്ചുപോലെയായി, സ്പർശിച്ചു.

യഥാവത് പരമം തത്ത്വം ജ്ഞാതവാംസ്തത്പ്രസാദതഃ

അവന്റെ കൃപകൊണ്ടു, പരമതത്ത്വം യഥാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കി.

പ്രോവാചോന്നിദ്രപദ്മാക്ഷം പീതവാസസമച്യുതമ്

അവൻ, നിദ്രയിൽ ആയിരുന്ന, താമരക്കണ്ണനും മഞ്ഞവസ്ത്രം ധരിച്ചും ചിരകാലനാശമില്ലാത്തവനുമായവനോടു പറഞ്ഞു.

ജ്ഞാനം ബ്രഹ്മൈകവിഷയം പരമാനന്ദസിദ്ധിദമ്

ബ്രഹ്മം മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കിയ ജ്ഞാനം പരമാനന്ദം നേടാൻ സഹായിക്കുന്നു.

കിം കരിഷ്യാമി യോഗേശ തന്മേ വദ ജഗന്മയ

യോഗേശ്വരനേ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? സകലലോകത്തെയും ആകൃതിയായവനേ, എനിക്ക് പറയൂ.

ഉവാച സസ്മിതം വാക്യമശേഷജഗതോ ഹിതമ്

അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, ലോകസമസ്തത്തിനും ഉപകാരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ജ്ഞാനേന ഭക്തിയോഗേന പൂജനീയോ ന ചാന്യഥാ

ജ്ഞാനത്താലും ഭക്തിയോഗത്താലും മാത്രം അവനെ ആരാധിക്കണം; വേറെ വഴിയില്ല.

പ്രവൃതിം ചാപി മേ ജ്ഞാത്വാ മോക്ഷാര്ഥോശ്വരമര്ചയേത്

എന്റെ പ്രവർത്തി മനസ്സിലാക്കി മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഈശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.

അദ്വൈതം ഭാവയാത്മാനം ദ്രക്ഷ്യസേ പരമേശ്വരമ്

സ്വയം അദ്വൈതമായി ധ്യാനിച്ചാൽ, പരമേശ്വരനെ കാണും.

അന്യാ ച ഭാവനാ ബ്രാഹ്മീ വിജ്ഞേയാ സാ ഗുണാതിഗാ

മറ്റൊരു ധ്യാനം ബ്രാഹ്മീധ്യാനം എന്നു അറിയണം; അതു ഗുണങ്ങളെ അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.

അശക്തഃ സംശ്രയേദാദ്യാമിത്യേഷാ വൈദികീ ശ്രുതിഃ

ശക്തിയില്ലെങ്കിൽ ആദിമാർഗ്ഗം ആശ്രയിക്കണം; ഇതാണ് വേദോപദേശം.

സമാരാധയ വിശ്വേശം തതോ മോക്ഷമവാപ്സ്യസി

വിശ്വേശ്വരനെ സമ്പൂർണ്ണമായി ആരാധിച്ചാൽ, പിന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കും.