കൂര്മപുരാണമ്

അനാദിനിധനം ദേവം വാസുദേവം സനാതനമ്

ആദിയില്ലാത്തതും അന്തമില്ലാത്തതുമായ ദൈവമായ ശാശ്വതനായ വാസുദേവൻ.

ഏഷ ഏവ വിധിര്ബ്രാഹ്മേ ഭാവനേ ചാന്തികേ മതഃ

ബ്രാഹ്മണ ധ്യാനത്തിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ രീതിയെന്നു ഇതാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.

ഇന്ദ്രദ്യുമ്നായ മുനയേ കഥിതം യന്മയാ പുരാ

പണ്ടു ഞാൻ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നമുനിയോട് പറഞ്ഞത് ഇതാണ്.

തദീശ്വരഃ പരം ബ്രഹ്മ തസ്മാദ് ബ്രഹ്മമയം ജഗത്

അവൻ തന്നെയാണ് പരമബ്രഹ്മം. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ ലോകം ബ്രഹ്മസ്വരൂപമായിരിക്കുന്നത്.

തുഷ്ടുവുര്മുനയോ വിഷ്ണും ശക്രേണ സഹ മാധവമ്

മുനികളും ഇന്ദ്രനും ചേർന്ന് മാധവനായ വിഷ്ണുവിനെ സ്തുതിച്ചു.

നാരായണായ വിശ്വായ വാസുദേവായ തേ നമഃ

നാരായണനേ, സർവ്വവ്യാപകനേ, വാസുദേവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

മാധവായ നമസ്തുഭ്യം നമോ യജ്ഞേശ്വരായ ച

മാധവനേ, നിനക്കു വന്ദനം; യജ്ഞങ്ങളുടെ അധിപനേ, നിനക്കും വന്ദനം.

നമഃ സഹസ്രഹസ്തായ സഹസ്രചരണായ ച

ആയിരം കൈകളും ആയിരം കാലുകളും ഉള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ആനന്ദായ നമസ്തുഭ്യം മായാതീതായ തേ നമഃ

ആനന്ദസ്വരൂപനേ, നിനക്കു വന്ദനം; മായയെ അതിക്രമിച്ചവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

പുരുഷായ പുരാണായ സത്താമാത്രസ്വരൂപിണേ

പുരുഷനേ, പ്രാചീനനേ, ശുദ്ധമായ സത്ത്വസ്വരൂപനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ധര്മജ്ഞാനാധിഗമ്യായ നിഷ്കലായ നമോ നമഃ

ധർമ്മത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും മുഖാന്തിരം ലഭിക്കാവുന്ന, അഖണ്ഡസ്വരൂപനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം.

പരാവരാണാം പ്രഭവേ വേദവേദ്യായ തേ നമഃ

ഉയര്ന്നതിന്റെയും താഴ്ന്നതിന്റെയും പ്രഭുവേ, വേദങ്ങൾകൊണ്ട് അറിയപ്പെടുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമോ നമോ നമസ്തുഭ്യം മായിനേ വേധസേ നമഃ

മായാവിയായ സ്രഷ്ടാവേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം.

വാമനായ നമസ്തുഭ്യം ഹൃഷീകേശായ തേ നമഃ

വാമനനേ, നിനക്കു വന്ദനം; ഹൃഷീകേശനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

സ്വര്ഗാപവര്ഗദാത്രേ ച നമോ ഽപ്രതിഹതാത്മനേ

സ്വർഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവനേ, ആരെയും തടസ്സപ്പെടുത്താനാവാത്ത ആത്മാവേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ദേവാനാം പതയേ തുഭ്യം ദേവാര്തിശമനായ തേ

ദേവന്മാരുടെ അധിപനേ, ദേവന്മാരുടെ ദു:ഖം നീക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

അസ്മാഭിര്വിദിതം ജ്ഞാനം യജ്ജ്ഞാത്വാമൃതമശ്നുതേ

ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞ ജ്ഞാനം, അതറിയുമ്പോൾ അമൃതത പ്രാപിക്കാം.

സര്ഗശ്ച പ്രതിസര്ഗശ്ച ബ്രഹ്മാണ്യസ്യാസ്യ വിസ്തരഃ

സൃഷ്ടിയും ലയവും, ഈ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ വിശാലതയും,

ത്രാതുമര്ഹസ്യനന്താത്മംസ്ത്വമേവ ശരണം ഗതിഃ

അനന്താത്മാവായ നീ മാത്രം രക്ഷിക്കാൻ കഴിയും; നീയാണ് ഏകശരണവും ലക്ഷ്യവും.

കൌര്മം പുരാണമഖിലം യജ്ജഗാദ ഗദാധരഃ

കൂർമ്മപുരാണം മുഴുവൻ ഗദാധരൻ പ്രസംഗിച്ചു.

മോഹായാശേഷഭൂതാനാം വാസുദേവേന യോജനമ്

എല്ലാ ജീവികളും ഭ്രമിക്കാനായി വാസുദേവൻ അതിനെ ക്രമീകരിച്ചു.

ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാണാം യഥാവല്ലക്ഷണം ശുഭമ്

ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയുടെ സവിശേഷതകൾ എങ്ങനെയാണെന്ന് മനോഹരമായി വിശദീകരിച്ചു.

ഏകത്വം ച പൃഥക്ത്വം ച വിശേഷശ്ചോപവര്ണിതഃ

ഏകതയും വ്യത്യാസവും അവയുടെ ഭേദങ്ങളും വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

വര്ണാശ്രമാണാം കഥിതം യഥാവദിഹ ലക്ഷണമ്

വർണ്ണങ്ങൾക്കും ആശ്രമങ്ങൾക്കും യോജിച്ച ഗുണങ്ങൾ ഇവിടെ വിശദീകരിച്ചു.

ഹിരണ്യഗര്ഭസര്ഗശ്ച കീര്തിതോ മുനിപുങ്ഗവാഃ

ഹിരണ്യഗർഭന്റെ സൃഷ്ടിയും മഹർഷിമാരെ സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങളും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മണഃ ശയനം ചാപ്സു നാമനിര്വചനം തഥാ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ജലത്തിൽ വിശ്രമവും അവന്റെ പേരിന്റെ അർത്ഥവും ഇതിൽ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മുഖ്യാദിസര്ഗകഥനം മുനിസര്ഗസ്തഥാപരഃ

പ്രധാന സൃഷ്ടിയും അതിന് ശേഷം ഉണ്ടായ സൃഷ്ടിയും, മഹർഷിമാരുടെ സൃഷ്ടിയും വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ധര്മസ്യ ച പ്രജാസര്ഗസ്താമസാത് പൂര്വമേവ തു

ധർമ്മൻ സൃഷ്ടിച്ച ജീവികൾ, അതിന് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന താമസിക സ്വഭാവമുള്ള സൃഷ്ടിയും വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

പദ്മോദ്ഭവത്വം ദേവസ്യ മോഹസ്തസ്യ ച ധീമതഃ

കമലത്തിൽ നിന്ന് ദൈവം ജനിച്ചതും, ബുദ്ധിമാൻ ആയിട്ടും അവൻ അനുഭവിച്ച മോഹവും വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.