കൂര്മപുരാണമ്

ആരാധയന്മഹാദേവം യാതി തത്പരമം പദമ്

മഹാദേവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നവൻ ആ പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കും.

ആരാധയേദ് വൈ ഗിരിശം സഗുണം വാഥ നിര്ഗുണമ്

ഗിരീശനെ, ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയോ ഗുണരഹിതനോ എന്നിങ്ങനെ, ആരാധിക്കണം.

ആരുരുക്ഷുസ്തു സഗുണം പൂജയേത് പരമേശ്വരമ്

ഉയരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയ പരമേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.

പദ്മാസനസ്ഥം രുക്മാഭം ചിന്തയേദ് വൈദികീ ശ്രുതിഃ

വേദപരമ്പര, കമലാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന, പൊന്നുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.

ആരാധയേദ് വിരൂപാക്ഷമാദിമധ്യാന്തസംസ്ഥിതമ്

ആദിയും മധ്യവും അന്തവും ഉള്ളവനായി നിലകൊള്ളുന്ന വിരൂപാക്ഷനെ ആരാധിക്കണം.

താദൃശം രൂപമാസ്ഥായ സമായാത്യന്തികം ശിവമ്

അത്തരം രൂപം സ്വീകരിച്ചാൽ ശിവന്റെ അടുത്ത് എത്താൻ കഴിയും.

യഥാവിധി പ്രകുര്വാണഃ പ്രാപ്നുയാദൈശ്വരം പദമ്

ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ ദൈവികപദവി നേടും.

തതോ വായ്വഗ്നിശക്രാദീന് പൂജയേദ് ഭക്തിസംയുതഃ

അതിനുശേഷം, ഭക്തിയോടെ വായു, അഗ്നി, ശക്രൻ എന്നിവരെയും മറ്റു ദേവന്മാരെയും ആരാധിക്കണം.

അഥാപി കഥിതോ യോഗോ നിര്ബോജശ്ച സബീജകഃ

കൂടാതെ, യോഗം വിത്തില്ലാത്തതും വിത്തോടുകൂടിയതുമായിരിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

സഥവാഗ്ന്യാദികാന് ദേവാംസ്തത്പരഃ സംയതേന്ദ്രിയഃ

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനും ഭക്തിയോടെ അഗ്നിയോടു തുടങ്ങി ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നു.

അനാദിനിധനം ദേവം വാസുദേവം സനാതനമ്

ആദിയില്ലാത്തതും അന്തമില്ലാത്തതുമായ ദൈവമായ ശാശ്വതനായ വാസുദേവൻ.

ഏഷ ഏവ വിധിര്ബ്രാഹ്മേ ഭാവനേ ചാന്തികേ മതഃ

ബ്രാഹ്മണ ധ്യാനത്തിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ രീതിയെന്നു ഇതാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.

ഇന്ദ്രദ്യുമ്നായ മുനയേ കഥിതം യന്മയാ പുരാ

പണ്ടു ഞാൻ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നമുനിയോട് പറഞ്ഞത് ഇതാണ്.

തദീശ്വരഃ പരം ബ്രഹ്മ തസ്മാദ് ബ്രഹ്മമയം ജഗത്

അവൻ തന്നെയാണ് പരമബ്രഹ്മം. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ ലോകം ബ്രഹ്മസ്വരൂപമായിരിക്കുന്നത്.

തുഷ്ടുവുര്മുനയോ വിഷ്ണും ശക്രേണ സഹ മാധവമ്

മുനികളും ഇന്ദ്രനും ചേർന്ന് മാധവനായ വിഷ്ണുവിനെ സ്തുതിച്ചു.

നാരായണായ വിശ്വായ വാസുദേവായ തേ നമഃ

നാരായണനേ, സർവ്വവ്യാപകനേ, വാസുദേവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

മാധവായ നമസ്തുഭ്യം നമോ യജ്ഞേശ്വരായ ച

മാധവനേ, നിനക്കു വന്ദനം; യജ്ഞങ്ങളുടെ അധിപനേ, നിനക്കും വന്ദനം.

നമഃ സഹസ്രഹസ്തായ സഹസ്രചരണായ ച

ആയിരം കൈകളും ആയിരം കാലുകളും ഉള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ആനന്ദായ നമസ്തുഭ്യം മായാതീതായ തേ നമഃ

ആനന്ദസ്വരൂപനേ, നിനക്കു വന്ദനം; മായയെ അതിക്രമിച്ചവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

പുരുഷായ പുരാണായ സത്താമാത്രസ്വരൂപിണേ

പുരുഷനേ, പ്രാചീനനേ, ശുദ്ധമായ സത്ത്വസ്വരൂപനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ധര്മജ്ഞാനാധിഗമ്യായ നിഷ്കലായ നമോ നമഃ

ധർമ്മത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും മുഖാന്തിരം ലഭിക്കാവുന്ന, അഖണ്ഡസ്വരൂപനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം.

പരാവരാണാം പ്രഭവേ വേദവേദ്യായ തേ നമഃ

ഉയര്ന്നതിന്റെയും താഴ്ന്നതിന്റെയും പ്രഭുവേ, വേദങ്ങൾകൊണ്ട് അറിയപ്പെടുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമോ നമോ നമസ്തുഭ്യം മായിനേ വേധസേ നമഃ

മായാവിയായ സ്രഷ്ടാവേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം.

വാമനായ നമസ്തുഭ്യം ഹൃഷീകേശായ തേ നമഃ

വാമനനേ, നിനക്കു വന്ദനം; ഹൃഷീകേശനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

സ്വര്ഗാപവര്ഗദാത്രേ ച നമോ ഽപ്രതിഹതാത്മനേ

സ്വർഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവനേ, ആരെയും തടസ്സപ്പെടുത്താനാവാത്ത ആത്മാവേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ദേവാനാം പതയേ തുഭ്യം ദേവാര്തിശമനായ തേ

ദേവന്മാരുടെ അധിപനേ, ദേവന്മാരുടെ ദു:ഖം നീക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

അസ്മാഭിര്വിദിതം ജ്ഞാനം യജ്ജ്ഞാത്വാമൃതമശ്നുതേ

ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞ ജ്ഞാനം, അതറിയുമ്പോൾ അമൃതത പ്രാപിക്കാം.

സര്ഗശ്ച പ്രതിസര്ഗശ്ച ബ്രഹ്മാണ്യസ്യാസ്യ വിസ്തരഃ

സൃഷ്ടിയും ലയവും, ഈ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ വിശാലതയും,

ത്രാതുമര്ഹസ്യനന്താത്മംസ്ത്വമേവ ശരണം ഗതിഃ

അനന്താത്മാവായ നീ മാത്രം രക്ഷിക്കാൻ കഴിയും; നീയാണ് ഏകശരണവും ലക്ഷ്യവും.