കൂര്മപുരാണമ്

ഏകമേവാക്ഷരം തത്ത്വം പുംപ്രധാനേശ്വരാത്മകമ്

ഒരേ അക്ഷരമായ തത്വം മാത്രമേയുള്ളു; അത് പുരുഷൻ, പ്രധാനം, ഈശ്വരൻ എന്നിവയുടെ സാരമാണ്.

ഇജ്യന്തേ വിവിധൈര്യജ്ഞൈഃ ശക്രാദിത്യാദയോ ഽമരാഃ

ഇന്ദ്രൻ, ആദിത്യൻ തുടങ്ങിയ അമരന്മാർ വിവിധ യജ്ഞങ്ങളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

കഥ്യന്തേ ചൈവ മാഹാത്മ്യാച്ഛക്തിരേകൈവ നിര്ഗുണാഃ

മഹത്വം കൊണ്ടു, ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഏകശക്തിയെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്.

കരോതി ദേഹാന് വിവിധാന് ഗ്രസതേ ചൈവ ലീലയാ

അത് വിവിധ ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും, ലീലയായി അവയെ അകത്താക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സര്വകാമപ്രദോ രുദ്ര ഇത്യേഷാ വൈദികീ ശ്രുതിഃ

സർവ്വകാമങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ രുദ്രനാണ് എന്നു വൈദികശ്രുതി പറയുന്നു.

പ്രാധാന്യേന സ്മൃതാ ദേവാഃ ശക്തയഃ പരമാത്മനഃ

പരമാത്മാവിന്റെ പ്രധാന ശക്തികളായി ദേവന്മാരെ ഓർക്കുന്നു.

ഗീയതേ സര്വശക്ത്യാത്മാ ശൂലപാണിര്മഹേശ്വരഃ

മഹേശ്വരൻ, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവൻ, എല്ലാ ശക്തികളുടെയും സാക്ഷാത്കാരനെന്നു പാടപ്പെടുന്നു.

ഇന്ദ്രമേകേ പരേ വിശ്വാന് ബ്രഹ്മാണമപരേ ജഗുഃ

ചിലർ ഇന്ദ്രനെ പരമനായി പറയുന്നു, മറ്റുചിലർ വിഷ്ണുവിനെ പുകഴ്ത്തുന്നു, മറ്റൊരുവിഭാഗം ബ്രഹ്മാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു.

ഏകസ്യൈവാഥ രുദ്രസ്യ ഭേദാസ്തേ പരികീര്തിതാഃ

രുദ്രന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങൾ മാത്രം ഇവിടെ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

തത് തദ് രൂപം സമാസ്ഥായ പ്രദദാതി ഫലം ശിവഃ

ശിവൻ ആ ആകൃതികൾ സ്വീകരിച്ച് അതനുസരിച്ചുള്ള ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു.

ആരാധയന്മഹാദേവം യാതി തത്പരമം പദമ്

മഹാദേവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നവൻ ആ പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കും.

ആരാധയേദ് വൈ ഗിരിശം സഗുണം വാഥ നിര്ഗുണമ്

ഗിരീശനെ, ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയോ ഗുണരഹിതനോ എന്നിങ്ങനെ, ആരാധിക്കണം.

ആരുരുക്ഷുസ്തു സഗുണം പൂജയേത് പരമേശ്വരമ്

ഉയരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയ പരമേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.

പദ്മാസനസ്ഥം രുക്മാഭം ചിന്തയേദ് വൈദികീ ശ്രുതിഃ

വേദപരമ്പര, കമലാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന, പൊന്നുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.

ആരാധയേദ് വിരൂപാക്ഷമാദിമധ്യാന്തസംസ്ഥിതമ്

ആദിയും മധ്യവും അന്തവും ഉള്ളവനായി നിലകൊള്ളുന്ന വിരൂപാക്ഷനെ ആരാധിക്കണം.

താദൃശം രൂപമാസ്ഥായ സമായാത്യന്തികം ശിവമ്

അത്തരം രൂപം സ്വീകരിച്ചാൽ ശിവന്റെ അടുത്ത് എത്താൻ കഴിയും.

യഥാവിധി പ്രകുര്വാണഃ പ്രാപ്നുയാദൈശ്വരം പദമ്

ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ ദൈവികപദവി നേടും.

തതോ വായ്വഗ്നിശക്രാദീന് പൂജയേദ് ഭക്തിസംയുതഃ

അതിനുശേഷം, ഭക്തിയോടെ വായു, അഗ്നി, ശക്രൻ എന്നിവരെയും മറ്റു ദേവന്മാരെയും ആരാധിക്കണം.

അഥാപി കഥിതോ യോഗോ നിര്ബോജശ്ച സബീജകഃ

കൂടാതെ, യോഗം വിത്തില്ലാത്തതും വിത്തോടുകൂടിയതുമായിരിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

സഥവാഗ്ന്യാദികാന് ദേവാംസ്തത്പരഃ സംയതേന്ദ്രിയഃ

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനും ഭക്തിയോടെ അഗ്നിയോടു തുടങ്ങി ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നു.

അനാദിനിധനം ദേവം വാസുദേവം സനാതനമ്

ആദിയില്ലാത്തതും അന്തമില്ലാത്തതുമായ ദൈവമായ ശാശ്വതനായ വാസുദേവൻ.

ഏഷ ഏവ വിധിര്ബ്രാഹ്മേ ഭാവനേ ചാന്തികേ മതഃ

ബ്രാഹ്മണ ധ്യാനത്തിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ രീതിയെന്നു ഇതാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.

ഇന്ദ്രദ്യുമ്നായ മുനയേ കഥിതം യന്മയാ പുരാ

പണ്ടു ഞാൻ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നമുനിയോട് പറഞ്ഞത് ഇതാണ്.

തദീശ്വരഃ പരം ബ്രഹ്മ തസ്മാദ് ബ്രഹ്മമയം ജഗത്

അവൻ തന്നെയാണ് പരമബ്രഹ്മം. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ ലോകം ബ്രഹ്മസ്വരൂപമായിരിക്കുന്നത്.

തുഷ്ടുവുര്മുനയോ വിഷ്ണും ശക്രേണ സഹ മാധവമ്

മുനികളും ഇന്ദ്രനും ചേർന്ന് മാധവനായ വിഷ്ണുവിനെ സ്തുതിച്ചു.

നാരായണായ വിശ്വായ വാസുദേവായ തേ നമഃ

നാരായണനേ, സർവ്വവ്യാപകനേ, വാസുദേവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

മാധവായ നമസ്തുഭ്യം നമോ യജ്ഞേശ്വരായ ച

മാധവനേ, നിനക്കു വന്ദനം; യജ്ഞങ്ങളുടെ അധിപനേ, നിനക്കും വന്ദനം.

നമഃ സഹസ്രഹസ്തായ സഹസ്രചരണായ ച

ആയിരം കൈകളും ആയിരം കാലുകളും ഉള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ആനന്ദായ നമസ്തുഭ്യം മായാതീതായ തേ നമഃ

ആനന്ദസ്വരൂപനേ, നിനക്കു വന്ദനം; മായയെ അതിക്രമിച്ചവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.