കൂര്മപുരാണമ്

അവ്യക്തം ജഗതോ യോനിഃ സംഹരേദേകമവ്യയമ്

അവ്യക്തം എന്നത് ലോകത്തിന്റെ ഉദ്ഭവസ്ഥാനം; അതെല്ലാം ഒരേ അക്ഷരത്തിൽ ലയിപ്പിക്കുന്നു.

വിയോജയതി ചാന്യോന്യം പ്രധാനം പുരുഷം പരമ്

പ്രധാനവും പരമപുരുഷനും തമ്മിൽ വേർതിരിക്കുന്നു.

മഹേശ്വരേച്ഛാജനിതോ ന സ്വയം വിദ്യതേ ലയഃ

മഹേശ്വരന്റെ ഇച്ഛയാൽ മാത്രമേ ലയം ഉണ്ടാകൂ; അതു സ്വയം സംഭവിക്കുന്നില്ല.

പ്രധാനം ജഗതോ യോനിര്മായാതത്ത്വമചേതനമ്

പ്രധാനമാണ് ലോകത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം; അതു മായാതത്വവും ജഡവുമാണ്.

ഗീയതേ മുനിഭിഃ സാക്ഷീ മഹാനേകഃ പിതാമഹഃ

മഹത്തായ, അനേകസ്വരൂപമുള്ള സാക്ഷിയെ, സർവ്വപിതാമഹനായി, മുനികൾ പാടുന്നു.

പ്രധാനാദ്യം വിശേഷാന്തം ദഹേദ് രുദ്ര ഇതി ശ്രുതിഃ

പ്രധാനത്തിൽ നിന്ന് വിശേഷം വരെ എല്ലാം രുദ്രൻ ദഹിപ്പിക്കുന്നു എന്നു ശ്രുതി പറയുന്നു.

ആത്യന്തികം ചൈവ ലയം വിദധാതീഹ ശങ്കരഃ

ഇവിടെ ശങ്കരൻ ആത്യന്തികമായ ലയം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

സ്ഥാപികാ മോഹനീ ശക്തിര്നാരായണ ഇതി ശ്രുതിഃ

സ്ഥാപിക്കുകയും മോഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ശക്തിയെ നാരായണൻ എന്നു ശ്രുതി വിളിക്കുന്നു.

സൃജേദശേഷം പ്രകൃതേസ്തന്മയഃ പഞ്ചവിംശകഃ

അവൻ പ്രകൃതിയിൽ നിന്ന്, ഇരുപത്തഞ്ച് തത്വങ്ങളാൽ ഘടിതമായ എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

ശക്തയോ ബ്രഹ്മവിണ്വീശാ ഭുക്തിമുക്തിഫലപ്രദാഃ

ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ഈശ്വരൻ എന്നീ ശക്തികൾ അനുഭവവും മോക്ഷഫലവും നൽകുന്നു.

ഏകമേവാക്ഷരം തത്ത്വം പുംപ്രധാനേശ്വരാത്മകമ്

ഒരേ അക്ഷരമായ തത്വം മാത്രമേയുള്ളു; അത് പുരുഷൻ, പ്രധാനം, ഈശ്വരൻ എന്നിവയുടെ സാരമാണ്.

ഇജ്യന്തേ വിവിധൈര്യജ്ഞൈഃ ശക്രാദിത്യാദയോ ഽമരാഃ

ഇന്ദ്രൻ, ആദിത്യൻ തുടങ്ങിയ അമരന്മാർ വിവിധ യജ്ഞങ്ങളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

കഥ്യന്തേ ചൈവ മാഹാത്മ്യാച്ഛക്തിരേകൈവ നിര്ഗുണാഃ

മഹത്വം കൊണ്ടു, ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഏകശക്തിയെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്.

കരോതി ദേഹാന് വിവിധാന് ഗ്രസതേ ചൈവ ലീലയാ

അത് വിവിധ ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും, ലീലയായി അവയെ അകത്താക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സര്വകാമപ്രദോ രുദ്ര ഇത്യേഷാ വൈദികീ ശ്രുതിഃ

സർവ്വകാമങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ രുദ്രനാണ് എന്നു വൈദികശ്രുതി പറയുന്നു.

പ്രാധാന്യേന സ്മൃതാ ദേവാഃ ശക്തയഃ പരമാത്മനഃ

പരമാത്മാവിന്റെ പ്രധാന ശക്തികളായി ദേവന്മാരെ ഓർക്കുന്നു.

ഗീയതേ സര്വശക്ത്യാത്മാ ശൂലപാണിര്മഹേശ്വരഃ

മഹേശ്വരൻ, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവൻ, എല്ലാ ശക്തികളുടെയും സാക്ഷാത്കാരനെന്നു പാടപ്പെടുന്നു.

ഇന്ദ്രമേകേ പരേ വിശ്വാന് ബ്രഹ്മാണമപരേ ജഗുഃ

ചിലർ ഇന്ദ്രനെ പരമനായി പറയുന്നു, മറ്റുചിലർ വിഷ്ണുവിനെ പുകഴ്ത്തുന്നു, മറ്റൊരുവിഭാഗം ബ്രഹ്മാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു.

ഏകസ്യൈവാഥ രുദ്രസ്യ ഭേദാസ്തേ പരികീര്തിതാഃ

രുദ്രന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങൾ മാത്രം ഇവിടെ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

തത് തദ് രൂപം സമാസ്ഥായ പ്രദദാതി ഫലം ശിവഃ

ശിവൻ ആ ആകൃതികൾ സ്വീകരിച്ച് അതനുസരിച്ചുള്ള ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു.

ആരാധയന്മഹാദേവം യാതി തത്പരമം പദമ്

മഹാദേവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നവൻ ആ പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കും.

ആരാധയേദ് വൈ ഗിരിശം സഗുണം വാഥ നിര്ഗുണമ്

ഗിരീശനെ, ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയോ ഗുണരഹിതനോ എന്നിങ്ങനെ, ആരാധിക്കണം.

ആരുരുക്ഷുസ്തു സഗുണം പൂജയേത് പരമേശ്വരമ്

ഉയരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയ പരമേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.

പദ്മാസനസ്ഥം രുക്മാഭം ചിന്തയേദ് വൈദികീ ശ്രുതിഃ

വേദപരമ്പര, കമലാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന, പൊന്നുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.

ആരാധയേദ് വിരൂപാക്ഷമാദിമധ്യാന്തസംസ്ഥിതമ്

ആദിയും മധ്യവും അന്തവും ഉള്ളവനായി നിലകൊള്ളുന്ന വിരൂപാക്ഷനെ ആരാധിക്കണം.

താദൃശം രൂപമാസ്ഥായ സമായാത്യന്തികം ശിവമ്

അത്തരം രൂപം സ്വീകരിച്ചാൽ ശിവന്റെ അടുത്ത് എത്താൻ കഴിയും.

യഥാവിധി പ്രകുര്വാണഃ പ്രാപ്നുയാദൈശ്വരം പദമ്

ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ ദൈവികപദവി നേടും.

തതോ വായ്വഗ്നിശക്രാദീന് പൂജയേദ് ഭക്തിസംയുതഃ

അതിനുശേഷം, ഭക്തിയോടെ വായു, അഗ്നി, ശക്രൻ എന്നിവരെയും മറ്റു ദേവന്മാരെയും ആരാധിക്കണം.

അഥാപി കഥിതോ യോഗോ നിര്ബോജശ്ച സബീജകഃ

കൂടാതെ, യോഗം വിത്തില്ലാത്തതും വിത്തോടുകൂടിയതുമായിരിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.