കൂര്മപുരാണമ്

ഖം സമാവൃത്യ തിഷ്ഠന്തി നിര്ദഹന്തോ വസുംധരാമ്

അവ ആകാശം മുഴുവൻ മൂടി നില്ക്കുന്നു; ഭൂമിയെ കത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

സാദ്രിനദ്യര്ണവദ്വീപാ നിസ്നേഹാ സമപദ്യത

പർവതങ്ങൾ, നദികൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, ദ്വീപുകൾ എന്നിവയോടെ ഭൂമി ജലരഹിതമായി മാറുന്നു.

അധശ്ചോര്ധ്വം ച ലഗ്നാഭിസ്തിര്യക് ചൈവ സമാവൃതമ്

കീഴിലും മുകളിലും ചുറ്റും ആ കിരണങ്ങൾ എല്ലാം മൂടുന്നു.

ഏകത്വമുപയാതാനാമേകജ്വാലം ഭവത്യുത

ഒന്നായിച്ചേരുമ്പോള്‍ അവയെല്ലാം ഒരു ജ്വാലയായി മാറുന്നു.

ചതുര്ലോകമിദം സര്വം നിര്ദഹത്യാത്മതേജസാ

ഈ നാലു ലോകവും അതിന്റെ സ്വന്തം പ്രകാശത്താല്‍ മുഴുവന്‍ ദഹിച്ചുപോകുന്നു.

നിര്വൃക്ഷാ നിസ്തൃണാ ഭൂമിഃ കൂര്മപൃഷ്ഠാ പ്രകാശതേ

മരങ്ങളും പുല്ലുകളും ഇല്ലാതായ ഭൂമി, കൂര്‍മത്തിന്റെ പുറംപോലെ ദൃശ്യമാണ്.

സര്വമേവ തദര്ചിര്ഭിഃ പൂര്ണം ജാജ്വല്യതേ പുനഃ

അവയെല്ലാം ആ ജ്വാലകളാല്‍ നിറഞ്ഞു വീണ്ടും കത്തിത്തുടങ്ങുന്നു.

തതസ്താനി പ്രലീയന്തേ ഭൂമിത്വമുപയാന്തി ച

അതിനുശേഷം അവയൊക്കെയും ലയിച്ച് ഭൂമിയിലേക്കു തിരികെ വരുന്നു.

താന് സര്വാന് ഭസ്മസാത് കൃത്വാ സപ്താത്മാ പാവകഃ പ്രഭുഃ

അവയെല്ലാം ചാരമാക്കി ഏഴു രൂപങ്ങളുള്ള അഗ്നിദേവന്‍ അവിടെ നിലനില്‍ക്കുന്നു.

പിബന്നപഃ സമിദ്ധോ ഽഗ്നിഃ പൃഥിവീമാശ്രിതോ ജ്വലന്

ഭൂമിയില്‍ വിശ്രമിക്കുന്ന കത്തുന്ന അഗ്നി വെള്ളം കുടിക്കുന്നു.

ലോകാന് ദഹതി ദീപ്താത്മാ രുദ്രതേജോവിജൄമ്ഭിതഃ

രുദ്രന്റെ ശക്തി പ്രകടമാക്കി, പ്രകാശമുള്ള ആത്മാവോടെ അവന്‍ ലോകങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

അധസ്താത് പൃഥിവീം ദഗ്ധ്വാ ദിവമൂര്ധ്വം ദഹിഷ്യതി

അവന്‍ ആദ്യം താഴെയുള്ള ഭൂമിയെ ദഹിപ്പിച്ച്, പിന്നെ മുകളിലുള്ള സ്വര്‍ഗ്ഗത്തെയും ദഹിപ്പിക്കും.

ഉത്തിഷ്ഠന്തി ശിഖാസ്തസ്യ വഹ്നേഃ സംവര്തകസ്യ തു

അപ്പോള്‍ ആ സംവൃതിയുടെ അഗ്നിയുടെ ജ്വാലകള്‍ ഉയര്‍ന്നു വരുന്നു.

തദാ ദഹത്യസൌ ദീപ്തഃ കാലരുദ്രപ്രചോദിതഃ

അപ്പോള്‍ കാലരുദ്രന്റെ പ്രേരണയോടെ ആ കത്തുന്നവന്‍ എല്ലാം ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

ദഹേദശേഷം കാലാഗ്നിഃ കാലോ വിശ്വതനുഃ സ്വയമ്

കാലാഗ്നിയായ കാലന്‍, സകലരൂപനായി, എല്ലാം അവശേഷിക്കാതെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

അയോഗുഡനിഭം സര്വം തദാ ചൈകം പ്രകാശതേ

അപ്പോള്‍ എല്ലാം ഇരുമ്പ് കട്ടപോലൊരു ഘനരൂപത്തില്‍ മാത്രം ദൃശ്യമാണ്.

ഉത്തിഷ്ഠന്തി തദാ വ്യോമ്നി ഘോരാഃ സംവര്തകാ ഘനാഃ

അപ്പോള്‍ ആകാശത്ത് ഭയാനകമായ സംവൃതിമേഘങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു വരുന്നു.

ധൂമ്രവര്ണാസ്തഥാ കേചിത് കേചിത് പീതാഃ പയോധരാഃ

ചില മേഘങ്ങള്‍ പുകനിറമുള്ളവയും, ചിലത് മഞ്ഞളനിറമുള്ളവയും ആകുന്നു.

ശങ്ഖകുന്ദനിഭാശ്ചാന്യേ ജാത്യഞ്ജനനിഭാഃ പരേ

ചിലത് ശംഖുപോലെയും കുണ്ടപ്പൂവുപോലെയും, മറ്റുള്ളവ ശുദ്ധമായ കാജലുപോലെയും കാണപ്പെടുന്നു.

ഇന്ദ്രചാപനിഭാഃ കേചിദുത്തിഷ്ഠന്തി ഘനാ ദിവി

ചില മേഘങ്ങള്‍ ആകാശത്ത് ഇന്ദ്രധനുസ്സുപോലെയാണ്.

ബഹൂരൂപാ ഘോരൂപാ ഘോരസ്വരനിനാദിനഃ

അവ പല രൂപങ്ങളിലുള്ളവയും, ഭയാനകമായ രൂപങ്ങളുള്ളവയും, ഭയങ്കരമായ ശബ്ദങ്ങളോടെ മുഴങ്ങുന്നവയുമാണ്.

സപ്തധാ സംവൃതാത്മാനസ്തമഗ്നിം ശമയന്ത്യുത

ഏഴു മടക്കത്തിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആത്മാക്കൾ ഇരുണ്ടതിന്റെ തീ അണയ്ക്കുന്നു.

സുഘോരമശിവം സര്വം നാശയന്തി ച പാവകമ്

അവരവരുടെ ശക്തിയാൽ അത്യന്തം ഭയാനകവും അശുഭവുമായ തീ നശിപ്പിക്കുന്നു.

അദ്ഭിസ്തേജോഭിഭൂതത്വാത് തദാഗ്നിഃ പ്രവിശത്യപഃ

ജലം തീയെ ജയിക്കുന്നതിനാൽ അപ്പോൾ ആ തീ വെള്ളത്തിൽ ലയിക്കുന്നു.

പ്ലാവയന്തോ ഽഥ ഭുവനം മഹാജലപരിസ്ത്രവൈഃ

ശക്തമായ ജലധാരകളാൽ അവർ ലോകങ്ങളെ മുഴുവൻ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിക്കുന്നു.

അത്യന്തസലിലൌഘൈശ്ച വേലാ ഇവ മഹോദധിഃ

വലിയ സമുദ്രത്തിന്റെ കരയുപോലെ അത്യന്തം വലിയ വെള്ളപ്പൊക്കങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടാകുന്നു.

പുനഃ പതതി തദ് ഭൂമൌ പൂര്യന്തേ തേന ചാര്ണവാഃ

വെള്ളം വീണ്ടും ഭൂമിയിൽ വീണു, അതിനാൽ സമുദ്രങ്ങൾ നിറയുന്നു.

പര്വതാശ്ച വിലീയന്തേ മഹീ ചാപ്സു നിമജ്ജതി

പർവതങ്ങൾ ഉരുകി പോകുന്നു, ഭൂമി വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങുന്നു.

യോഗനിന്ദ്രാം സമാസ്ഥായ ശേതേ ദേവഃ പ്രജാപതിഃ

യോഗനിദ്രയിൽ ലയിച്ച് പ്രജാപതി എന്ന ദേവൻ വിശ്രമിക്കുന്നു.