കൂര്മപുരാണമ്

പ്രോവാച വായുര്ബ്രഹ്മാണ്ഡം പുരാണം ബ്രഹ്മഭാഷിതമ്

വായു, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കായ പുരാതന ബ്രഹ്മാണ്ഡപുരാണം പ്രസ്താവിച്ചു.

രമതേ ഽധ്യാപി ഭഗവാന് പ്രമഥൈഃ പരിവാരിതഃ

ഇപ്പോഴും ഭഗവാൻ പ്രമഥന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ആനന്ദിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മലോകം ഗമിഷ്യന്തി യത്ര ഗത്വാ ന ജായതേ

അവർ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കു പോകും; അവിടെ ചെന്നാൽ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.

ജജാപ രുദ്രമനിശം യത്ര നന്ദീ മഹാഗണഃ

അവിടെ മഹാഗണനായ നന്ദി രാത്രിയും പകലും രുദ്രമന്ത്രം ജപിച്ചു.

ദദാവാത്മസമാനത്വം മൃത്യുവഞ്ചനമേവ ച

അവൻ തനിക്കു തുല്യമായ സ്ഥിതിയും മരണത്തെ തുരത്താനുള്ള അനുഗ്രഹവും നൽകി.

ആരാധയന്മഹാദേവം പുത്രാര്ഥം വൃഷഭധ്വജമ്

മകൻ ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, വൃഷഭധ്വജനായ മഹാദേവനെ അവൻ ആരാധിച്ചു.

ശര്വഃ സോമോ ഗണവൃതോ വരദോ ഽസ്മീത്യഭാഷത

ശർവനും സോമനും ഗണങ്ങൾ ചുറ്റിയിരിക്കെ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ വരദാനി ആകുന്നു.'

അയോനിജം മൃത്യുഹീനം ദേഹി പുത്രം ത്വയാ സമമ്

ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കാത്ത, മരണമില്ലാത്ത, നിന്നോടു തുല്യമായ ഒരു മകൻ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.

പശ്യതസ്തസ്യ വിപ്രര്ഷേരന്തര്ധാനം ഗതോ ഹരഃ

ആ മഹർഷി നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ ഹരൻ അവന്റെ കണ്മുന്നിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.

ചകര്ഷ ലാങ്ഗലേനോര്വോം ഭിത്ത്വാദൃശ്യത ശോഭനഃ

അവൻ നിലം കൃഷികൊണ്ടു തറന്നു, അതു പൊട്ടി, മനോഹരമായ ഒരു ബാലൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

രൂപലാവണ്യസംപന്നസ്തേജസാ ഭാസയന് ദിശഃ

ആ ബാലൻ സൗന്ദര്യത്തിലും കാന്തിയിലും സമ്പന്നനായി, തന്റെ തേജസ്സാൽ ദിശകളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.

ശിലാദം താത താതേതി പ്രാഹ നന്ദീ പുനഃ പുനഃ

നന്ദി വീണ്ടും വീണ്ടും 'അച്ഛാ! അച്ഛാ!' എന്ന് ശിലാദനെ വിളിച്ചു.

മുനിഭ്യോ ദര്ശയാമാസ യേ തദാശ്രമവാസിനഃ

അവിടെ അശ്രമത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന മുനിമാർക്ക് അവൻ ആ ബാലനെ കാണിച്ചു.

ഉപനീയ യഥാശാസ്ത്രം വേദമധ്യാപയത് സുതമ്

ശാസ്ത്രാനുസരണം ഉപനയനം നടത്തി, മകനോട് വേദം പഠിപ്പിച്ചു.

ചക്രേ മഹേശ്വരം ദ്രഷ്ടും ജേഷ്യേ മൃത്യുമിതി പ്രഭുമ്

'മഹേശ്വരനെ കാണും; മരണത്തെ ജയിക്കും' എന്ന് ആ ഭഗവാനെക്കുറിച്ച് അവൻ ഉറച്ചു.

ജജാപ രുദ്രമനിശം മഹേശാസക്തമാനസഃ

മനസ്സ് മഹേശ്വരനിൽ ഏകാഗ്രമാക്കി, അവൻ രുദ്രമന്ത്രം നിരന്തരം ജപിച്ചു.

ആഗത്യ സാമ്ബഃ സഗണോ വരദോ ഽസ്മീത്യുവാച ഹ

ശിവൻ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം വന്ന്, 'ഞാൻ വരദാനി ആകുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞു.

താവദായുര്മഹാദേവ ദേഹീതി വരമീശ്വര

'മഹാദേവാ, എനിക്ക് നിന്റെതുപോലെ ദീർഘായുസ് തരണമേ' എന്ന് അവൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

ജജാപ കോടിം ഭഗവാന് ഭൂയസ്തദ്ഗതമാനസഃ

മനസ്സ് എല്ലായ്പ്പോഴും അവനിൽ ഏകാഗ്രമാക്കി, ഭഗവാൻ കോടിയോളം തവണ മന്ത്രം ജപിച്ചു.

ആഗത്യ വരദോ ഽസ്മീതി പ്രാഹ ഭൂതഗണൈര്വൃതഃ

അവിടെ എത്തിച്ചേർന്ന്, ഭൂതഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ വരദാതാവാണ്.'

തഥാസ്ത്വിത്യാഹ വിശ്വാത്മാ ദേവോ ഽപ്യന്തരധീയത

അങ്ങനെ ആ സർവ്വാത്മാവായ ദേവൻ പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ,' എന്നിട്ട് അദൃശ്യനായി.

ആഗത്യ വരദോ ഽസ്മീതി പ്രാഹ ഭൂതഗണൈര്വൃതഃ

അവിടെ എത്തി, ഭൂതഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ വരദാതാവാണ്.'

ഇത്യുക്തേ ഭഗവാനാഹ ന ജപ്തവ്യം ത്വയാ പുനഃ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: 'നീ ഇനി ഇതു ജപിക്കേണ്ടതില്ല.'

മഹാഗണപതിര്ദേവ്യാഃ പുത്രോ ഭവ മഹേശ്വരഃ

'നീ മഹാഗണപതിയായി, ദേവിയുടെ മകനായി, മഹേശ്വരനായി ഭവിക്ക.'

സര്വലോകാധിപഃ ശ്രീമാന് സര്വജ്ഞോ മദ്ബലാന്വിതഃ

'സകലലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായി, മഹത്വം നിറഞ്ഞവനായി, എല്ലാം അറിയുന്നവനായി, എന്റെ ശക്തിയോടെ നീ ഭവിക്ക.'

ആഭൂതസംപ്ലവസ്ഥായീ തതോ യാസ്യസി മത്പദമ്

'സകലഭൂതങ്ങൾ ലയിക്കുന്ന സമയത്ത്, നീ എന്റെ സ്ഥിതിയിൽ എത്തും.'

അഭിഷേകേണ യുക്തേന നന്ദീശ്വരമയോജയത്

ശുദ്ധമായ അഭിഷേകത്തോടെ, നന്ദീശ്വരൻ അവനെ സ്ഥാനാരോഹണം ചെയ്തു.

മരുതാം ച ശുഭാം കന്യാം സുയശേതി ച വിശ്രുതാമ്

മരുതുകൾക്ക്, സുനാമം നേടിയ, സദ്ഗുണമുള്ള സുന്ദരിയായ ഒരു യുവതിയെ, സുയശാ എന്ന പേരിൽ, അവൻ നൽകി.

യത്ര തത്ര മൃതോ മര്ത്യോ രുദ്രലോകേ മഹീയതേ

അവിടെ മരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, രുദ്രലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.