കിരീടിനേ കുണ്ഡലിനേ കാലകാലായ തേ നമഃ
കിരീടം ധരിച്ചവനേ, പാമ്പുകൾ ചുറ്റിയവനേ, കാലത്തെയും മരണമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
ക്ഷമ്യതാം യത്കൃതം മോഹാത് ത്വമേവ ശരണം ഹി നഃ
അജ്ഞാനത്തിൽ ചെയ്തതെല്ലാം ക്ഷമിക്കണമേ; ഞങ്ങൾക്കു ഏകമാശ്രയം നീയാണല്ലോ.
ബ്രഹ്മാദീനാം ച സര്വേഷാം ദുര്വിജ്ഞേയോ ഽസി ശങ്കര
ബ്രഹ്മാവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും പോലും ഗ്രഹിക്കാനാകാത്തവനേ, ശങ്കരനേ.
തത്സര്വം ഭഗവാനേന കുരുതേ യോഗമായയാ
ഭഗവാന്റെ യോഗമായയാൽ ഇതെല്ലാം നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നു.
ഊചുഃ പ്രണമ്യ ഗിരിശം പശ്യാമസ്ത്വാം യഥാ പുരാ
പർവ്വതാധിപനോടു വന്ദനം ചെയ്ത് അവർ പറഞ്ഞു: 'മുന്പൊലെ നിന്നെ കാണാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
സ്വമേവ പരമം രൂപം ദര്ശയാമാസ ശങ്കരഃ
ശങ്കരൻ തന്റെ പരമരൂപം അവർക്കു കാണിച്ചു.
യഥാ പൂര്വം സ്ഥിതാ വിപ്രാഃ പ്രണേമുര്ഹൃഷ്ടമാനസാഃ
മുന്പുപോലെ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ നിന്നു വന്ദിച്ചു.
ഭൃഗ്വങ്ഗിരോവസിഷ്ഠാസ്തു വിശ്വാമിത്രസ്തഥൈവ ച
ഭൃഗു, അങ്കിരസ്, വസിഷ്ഠൻ, വിശ്വാമിത്രൻ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രണമ്യ ദേവദേവേശമിദം വചനമബ്രുവന്
ദേവന്മാരുടെയും പ്രഭുക്കളുടെയും പ്രഭുവായ ഭഗവാനെ നമസ്കരിച്ച് അവർ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
ജ്ഞാനേന വാഥ യോഗേന പൂജയാമഃ സദൈവ ഹി
ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ആണോ, യോഗത്തിലൂടെ ആണോ, ആരാധിക്കേണ്ടത്?
കിം തത് സേവ്യമസേവ്യം വാ സര്വമേതദ് ബ്രവീഹി നഃ
ഏത് സേവിക്കേണ്ടതാണ്, ഏത് സേവിക്കരുത്? ഇതെല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.
ബ്രഹ്മണേ കഥിതം പൂര്വമാദാവേവ മഹര്ഷയഃ
മഹർഷിമാർ ആദിയിൽ ബ്രഹ്മാവിനോട് ഇതു മുമ്പേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
യോഗേന സഹിതം സാംഖ്യം പുരുഷാണാം വിമുക്തിദമ്
യോഗത്തോടൊപ്പം ഉള്ള സംഖ്യദർശനം മനുഷ്യരെ മോക്ഷത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
ജ്ഞാനം തു കേവലം സമ്യഗപവര്ഗഫലപ്രദമ്
ശുദ്ധമായ ജ്ഞാനം മാത്രം ശരിയായ രീതിയിൽ പരമമോക്ഷഫലം നൽകുന്നു.
വിഹായ സാംഖ്യം വിമലമകുര്വന്ത പരിശ്രമമ്
വിമലമായ സംഖ്യദർശനം ഉപേക്ഷിച്ച്, അവർ വെറുതെ പരിശ്രമിച്ചു.
ആഗതോ ഽഹമിമം ദേശം ജ്ഞാപയന് മോഹസംഭവമ്
ഭ്രമയുടെ ഉദ്ഭവം അറിയിക്കാൻ ഞാൻ ഈ സ്ഥലത്ത് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ജ്ഞാതവ്യം ഹി പ്രയത്നേന ശ്രോതവ്യം ദൃശ്യമേവ ച
ഇത് പരിശ്രമത്തോടെ അറിയുകയും, കേൾക്കുകയും, കാണുകയും വേണം.
ആനന്ദോ നിര്മലോ നിത്യം സ്യാദേതത് സാംഖ്യദര്ശനമ്
ഈ സംഖ്യദർശനം എപ്പോഴും ആനന്ദകരവും ശുദ്ധവുമാണ്.
ഏതത് കൈവല്യമമലം ബ്രഹ്മഭാവശ്ച വര്ണിതഃ
ഇതാണ് നിർമലമായ മോക്ഷവും ബ്രഹ്മാവിന്റെ അവസ്ഥയും വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പശ്യന്തി മാം മഹാത്മാനോ യതയോ വിശ്വമീശ്വരമ്
മഹാത്മാക്കളും യതികളും എന്നെ ലോകത്തിന്റെ ഇശ്വരനായി കാണുന്നു.
അഹം ഹി വേദ്യോ ഭഗവാന് മമ മൂര്തിരിയം ശിവാ
ഞാനാണ് അറിയപ്പെടേണ്ട ഭഗവാൻ; എന്റെ ഈ രൂപം ശുഭകരമാണ്.
തേഷാമഭ്യധികം ജ്ഞാനം മാമകം ദ്വിജപുങ്ഗവാഃ
എന്നിൽ ഭക്തിയുള്ളവരുടെ ജ്ഞാനം മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ ഉന്നതമാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
യേ ഹി മാം ഭസ്മനിരതാ ധ്യായന്തി സതതം ഹൃദി
എന്നെ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിച്ച്, ചിതാഭസ്മം ധരിച്ച് എപ്പോഴും മനസ്സിലാക്കുന്നവർക്കു—
നാശയാമ്യചിരാത് തേഷാം ഘോരം സംസാരസാഗരമ്
അവർക്കു ഞാൻ ഭയങ്കരമായ സംസാരസമുദ്രം ഉടൻ നശിപ്പിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മചര്യരതോ നഗ്നോ വ്രതം പാശുപതം ചരേത്
ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ വസ്ത്രം ധരിക്കാതെ പാശുപതവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം.
ഗുഹ്യാദ് ഗുഹ്യതമം സൂക്ഷ്മം വേദസാരം വിമുക്തയേ
വിമുക്തിക്കായി ഏറ്റവും രഹസ്യമായ, സൂക്ഷ്മമായ, വേദത്തിന്റെ സാരമായത് ഇതാണ്.
വേദാഭ്യാസരതോ വിദ്വാന് ധ്യായേത് പശുപതിം ശിവമ്
വേദപഠനത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന പണ്ഡിതൻ ശിവനായ പശുപതിയെ ധ്യാനിക്കണം.
ഭസ്മച്ഛന്നൈര്ഹി സതതം നിഷ്കാമൈരിതി വിശ്രുതിഃ
എപ്പോഴും ഭസ്മം ധരിച്ച് ആഗ്രഹങ്ങളില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നവരാണെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം.
ബഹവോ ഽനേന യോഗേന പൂതാ മദ്ഭാവമാഗതാഃ
ഈ യോഗം വഴി അനേകം പേർ ശുദ്ധരായി എന്റെ നിലയിലേക്കെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
വേദവാദവിരുദ്ധാനി മയൈവ കഥിതാനി തു
വേദോപദേശങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമല്ലാത്തതെല്ലാം ഞാൻ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്.