കൂര്മപുരാണമ്

കാലം നയന്തി തപസാ പൂജയന്തോ മഹേശ്വരമ്

അവർ തപസ്സിൽ സമയം കഴിച്ചു, മഹേശ്വരനെ ആരാധിച്ചു.

ചകാ ഭഗവാന് ബുദ്ധിം പ്രബോധായ വൃഷധ്വജഃ

വൃഷധ്വജൻ, ഭഗവാൻ, അവർക്കു ജ്ഞാനം ഉണർത്തി.

ദേവദാരുവനം പ്രാപ്തഃ പ്രസന്നഃ പരമേശ്വരഃ

ദയയോടെ പരമേശ്വരൻ ദേവദാരുവനത്തിൽ എത്തി.

ഉല്മുകവ്യഗ്രഹസ്തശ്ച രക്തപിങ്ഗലലോചനഃ

കൈയിൽ ജ്വലിക്കുന്ന കൊളുത്തും ചുവപ്പും മഞ്ഞയും കലർന്ന കണ്ണുകളും ഉള്ളവനായി,

ക്വചിന്നൃത്യതി ശൃങ്ഗാരീ ക്വചിദ്രൌതി മുഹുര്മുഹുഃ

ചിലപ്പോൾ സ്നേഹപൂർവ്വം നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, ചിലപ്പോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചു കരയുന്നു.

മായാം കൃത്വാത്മനോ രൂപം ദേവസ്തദ് വനമാഗതഃ

ദേവൻ തന്റെ മായാവശാൽ രൂപം ധരിച്ചു ആ വനത്തിലേക്ക് കടന്നു.

സാ ച പൂര്വവദ് ദേവേശീ ദേവദാരുവനം ഗതാ

പൂർവ്വംപോലെ ദേവേശിയും ദേവദാരുവനം സന്ദർശിച്ചു.

പ്രണേമുഃ ശിരസാ ഭൂമൌ തോഷയാമാസുരീശ്വരമ്

അവർ തല കുനിഞ്ഞ് ഭൂമിയിൽ നമസ്കരിച്ചു, ഈശ്വരനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

അഥര്വശിരസാ ചാന്യേ രുദ്രാദ്യൈര്ബ്രഹ്മഭിര്ഭവമ്

മറ്റുള്ളവർ, രുദ്രനും ബ്രഹ്മാദികളും ചേർന്ന്, അഥർവശിരസ്സ് മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഭവനെ ആരാധിച്ചു.

ത്ര്യമ്ബകായ നമസ്തുഭ്യം ത്രിശൂലവരധാരിണേ

മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനേ, ത്രിശൂലം കൈവശമുളളവനേ, അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

സര്വപ്രണതദേഹായ സ്വയമപ്രണതാത്മനേ

എല്ലാവരും ശരണം പ്രാപിക്കുന്ന ശരീരമുള്ളവനേ, എന്നാൽ ആത്മാവ് അകറ്റമുള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമോ ഽസ്തു നൃത്യശീലായ നമോ ഭൈരവരൂപിണേ

നൃത്തം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവനേ, ഭൈരവസ്വരൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമോ ദാന്തായ ശാന്തായ താപസായ ഹരായ ച

സംയമനമുള്ളവനേ, ശാന്തസ്വഭാവമുള്ളവനേ, തപസ്സുകാരനേ, ഹരനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമസ്തേ ലേലിഹാനായ ശിതികണ്ഠായ തേ നമഃ

നാവു ചാടുന്നവനേ, നീലകണ്ഠനായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമഃ കനകമാലായ ദേവ്യാഃ പ്രിയകരായ ച

പൊന്നാലങ്കാരം ധരിച്ചവനേ, ദേവിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമോ യോഗാധിപതയേ ബ്രഹ്മാധിപതയേ നമഃ

യോഗത്തിന്റെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെയും അധിപനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമസ്തേ ഘനവാഹായ ദംഷ്ട്രിണേ വഹ്നിരേതസേ

കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ളവനേ, പല്ലുകൾ ഉള്ളവനേ, അഗ്നിസ്വരൂപമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

വിശ്വേശ്വര മഹാദേവ യോ ഽസി സോ ഽസി നമോ ഽസ്തു തേ

ലോകങ്ങളുടെ ഈശ്വരനേ, മഹാദേവനേ, നീ തന്നെയാണ് നീ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമഃ കനകലിങ്ഗായ വാരിലിങ്ഗായ തേ നമഃ

പൊന്നാണ് ചിഹ്നമായവനേ, വെള്ളമാണ് ചിഹ്നമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

കിരീടിനേ കുണ്ഡലിനേ കാലകാലായ തേ നമഃ

കിരീടം ധരിച്ചവനേ, പാമ്പുകൾ ചുറ്റിയവനേ, കാലത്തെയും മരണമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ക്ഷമ്യതാം യത്കൃതം മോഹാത് ത്വമേവ ശരണം ഹി നഃ

അജ്ഞാനത്തിൽ ചെയ്തതെല്ലാം ക്ഷമിക്കണമേ; ഞങ്ങൾക്കു ഏകമാശ്രയം നീയാണല്ലോ.

ബ്രഹ്മാദീനാം ച സര്വേഷാം ദുര്വിജ്ഞേയോ ഽസി ശങ്കര

ബ്രഹ്മാവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും പോലും ഗ്രഹിക്കാനാകാത്തവനേ, ശങ്കരനേ.

തത്സര്വം ഭഗവാനേന കുരുതേ യോഗമായയാ

ഭഗവാന്റെ യോഗമായയാൽ ഇതെല്ലാം നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നു.

ഊചുഃ പ്രണമ്യ ഗിരിശം പശ്യാമസ്ത്വാം യഥാ പുരാ

പർവ്വതാധിപനോടു വന്ദനം ചെയ്ത് അവർ പറഞ്ഞു: 'മുന്പൊലെ നിന്നെ കാണാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'

സ്വമേവ പരമം രൂപം ദര്ശയാമാസ ശങ്കരഃ

ശങ്കരൻ തന്റെ പരമരൂപം അവർക്കു കാണിച്ചു.

യഥാ പൂര്വം സ്ഥിതാ വിപ്രാഃ പ്രണേമുര്ഹൃഷ്ടമാനസാഃ

മുന്പുപോലെ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ നിന്നു വന്ദിച്ചു.

ഭൃഗ്വങ്ഗിരോവസിഷ്ഠാസ്തു വിശ്വാമിത്രസ്തഥൈവ ച

ഭൃഗു, അങ്കിരസ്, വസിഷ്ഠൻ, വിശ്വാമിത്രൻ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പ്രണമ്യ ദേവദേവേശമിദം വചനമബ്രുവന്

ദേവന്മാരുടെയും പ്രഭുക്കളുടെയും പ്രഭുവായ ഭഗവാനെ നമസ്കരിച്ച് അവർ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.

ജ്ഞാനേന വാഥ യോഗേന പൂജയാമഃ സദൈവ ഹി

ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ആണോ, യോഗത്തിലൂടെ ആണോ, ആരാധിക്കേണ്ടത്?