കൂര്മപുരാണമ്

തല്ലിങ്ഗാനുകൃതീശസ്യ കൃത്വാ ലിങ്ഗമനുത്തമമ്

അവന്റെ ലിംഗത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ അനുകരിച്ച്, അതുല്യമായ ലിംഗം നിർമ്മിച്ചു.

വൈദികൈരേവ നിയമൈര്വിവിധൈര്ബ്രഹ്മചാരിണഃ

വിവിധ വേദാചാരങ്ങൾ പാലിച്ച് ബ്രഹ്മചാരികൾ കഠിനമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ അനുസരിച്ചു.

തപഃ പരം സമാസ്ഥായ ഗൃണന്തഃ ശതരുദ്രിയമ്

പരമമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു, അവർ ശതരുദ്രിയം ജപിച്ചു.

സര്വേ പ്രാഞ്ജലയോ ഭൂത്വാ ശൂലപാണിം പ്രപദ്യഥ

എല്ലാവരും കൈകൂപ്പി, തൃശൂലം കൈവശമുള്ളവനോടു സമീപിച്ചു.

യം ദൃഷ്ട്വാ സര്വമജ്ഞാനമധര്മശ്ച പ്രണശ്യതി

ആയാളെ കണ്ടാൽ എല്ലാ അജ്ഞാനവും അധർമ്മവും നശിക്കുന്നു.

ജഗ്മുഃ സംഹൃഷ്ടമനസോ ദേവദാരുവനം പുനഃ

ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ അവർ വീണ്ടും ദേവദാരുവനം സന്ദർശിച്ചു.

അജാനന്തഃ പരം ദേവം വീതരാഗാ വിമത്സരാഃ

പരമദേവനെ അറിയാതെ, രാഗവും അസൂയയും ഇല്ലാതെ,

നദീനാം ച വിവിക്തേഷു പുലിനേഷു ശുഭേഷു ച

നദികളുടെ ശാന്തവും പുണ്യവുമായ തീരങ്ങളിൽ,

കേചിദഭ്രാവകാശാസ്തു പാദാങ്ഗുഷ്ഠാഗ്രവിഷ്ഠിതാഃ

ചിലർ ആകാശത്ത്, വിരലിന്റെ അറ്റത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

ശാകപര്ണാശിനഃ കേചിത് സംപ്രക്ഷാലാ മരീചിപാഃ

ചിലർ ഇലയും കായ്കറികളും കഴിച്ചു, ചിലർ ശുദ്ധീകരണം ചെയ്തു, ചിലർ സൂര്യപ്രകാശം മാത്രം ആശ്രയിച്ചു.

കാലം നയന്തി തപസാ പൂജയന്തോ മഹേശ്വരമ്

അവർ തപസ്സിൽ സമയം കഴിച്ചു, മഹേശ്വരനെ ആരാധിച്ചു.

ചകാ ഭഗവാന് ബുദ്ധിം പ്രബോധായ വൃഷധ്വജഃ

വൃഷധ്വജൻ, ഭഗവാൻ, അവർക്കു ജ്ഞാനം ഉണർത്തി.

ദേവദാരുവനം പ്രാപ്തഃ പ്രസന്നഃ പരമേശ്വരഃ

ദയയോടെ പരമേശ്വരൻ ദേവദാരുവനത്തിൽ എത്തി.

ഉല്മുകവ്യഗ്രഹസ്തശ്ച രക്തപിങ്ഗലലോചനഃ

കൈയിൽ ജ്വലിക്കുന്ന കൊളുത്തും ചുവപ്പും മഞ്ഞയും കലർന്ന കണ്ണുകളും ഉള്ളവനായി,

ക്വചിന്നൃത്യതി ശൃങ്ഗാരീ ക്വചിദ്രൌതി മുഹുര്മുഹുഃ

ചിലപ്പോൾ സ്നേഹപൂർവ്വം നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, ചിലപ്പോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചു കരയുന്നു.

മായാം കൃത്വാത്മനോ രൂപം ദേവസ്തദ് വനമാഗതഃ

ദേവൻ തന്റെ മായാവശാൽ രൂപം ധരിച്ചു ആ വനത്തിലേക്ക് കടന്നു.

സാ ച പൂര്വവദ് ദേവേശീ ദേവദാരുവനം ഗതാ

പൂർവ്വംപോലെ ദേവേശിയും ദേവദാരുവനം സന്ദർശിച്ചു.

പ്രണേമുഃ ശിരസാ ഭൂമൌ തോഷയാമാസുരീശ്വരമ്

അവർ തല കുനിഞ്ഞ് ഭൂമിയിൽ നമസ്കരിച്ചു, ഈശ്വരനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

അഥര്വശിരസാ ചാന്യേ രുദ്രാദ്യൈര്ബ്രഹ്മഭിര്ഭവമ്

മറ്റുള്ളവർ, രുദ്രനും ബ്രഹ്മാദികളും ചേർന്ന്, അഥർവശിരസ്സ് മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഭവനെ ആരാധിച്ചു.

ത്ര്യമ്ബകായ നമസ്തുഭ്യം ത്രിശൂലവരധാരിണേ

മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനേ, ത്രിശൂലം കൈവശമുളളവനേ, അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

സര്വപ്രണതദേഹായ സ്വയമപ്രണതാത്മനേ

എല്ലാവരും ശരണം പ്രാപിക്കുന്ന ശരീരമുള്ളവനേ, എന്നാൽ ആത്മാവ് അകറ്റമുള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമോ ഽസ്തു നൃത്യശീലായ നമോ ഭൈരവരൂപിണേ

നൃത്തം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവനേ, ഭൈരവസ്വരൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമോ ദാന്തായ ശാന്തായ താപസായ ഹരായ ച

സംയമനമുള്ളവനേ, ശാന്തസ്വഭാവമുള്ളവനേ, തപസ്സുകാരനേ, ഹരനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമസ്തേ ലേലിഹാനായ ശിതികണ്ഠായ തേ നമഃ

നാവു ചാടുന്നവനേ, നീലകണ്ഠനായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമഃ കനകമാലായ ദേവ്യാഃ പ്രിയകരായ ച

പൊന്നാലങ്കാരം ധരിച്ചവനേ, ദേവിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമോ യോഗാധിപതയേ ബ്രഹ്മാധിപതയേ നമഃ

യോഗത്തിന്റെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെയും അധിപനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമസ്തേ ഘനവാഹായ ദംഷ്ട്രിണേ വഹ്നിരേതസേ

കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ളവനേ, പല്ലുകൾ ഉള്ളവനേ, അഗ്നിസ്വരൂപമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

വിശ്വേശ്വര മഹാദേവ യോ ഽസി സോ ഽസി നമോ ഽസ്തു തേ

ലോകങ്ങളുടെ ഈശ്വരനേ, മഹാദേവനേ, നീ തന്നെയാണ് നീ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമഃ കനകലിങ്ഗായ വാരിലിങ്ഗായ തേ നമഃ

പൊന്നാണ് ചിഹ്നമായവനേ, വെള്ളമാണ് ചിഹ്നമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.