കൂര്മപുരാണമ്

പ്രഭാസഹസ്രകലിലേ ജ്ഞാനൈശ്വര്യാദിസംയുതേ

ആയിരം പ്രകാശങ്ങളുടെ മധ്യേ, ജ്ഞാനവും ഐശ്വര്യവും മറ്റും നിറഞ്ഞു.

ചതുര്മുഖം മഹാബാഹും ഛന്ദോമയമജം പരമ്

നാലുമുഖവും വലിയ ഭുജങ്ങളും, ഛന്ദസ്സുകൾ കൊണ്ടുള്ളതും, ജനനമില്ലാത്തതും, പരമമായതും.

ശിരോഭിര്ധരണീം ഗത്വാ തോഷയാമാസുരീശ്വരമ്

അവർ തലകൂട്ട് നിലത്ത് സ്പർശിച്ച് ഈശ്വരനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

വ്യാജഹാര മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ കിമാഗമനകാരണമ്

മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാർ ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങൾ വന്നതിന്റെ കാര്യം എന്ത്?'

ജ്ഞാപയാഞ്ചക്രിരേ സര്വേ കൃത്വാ ശിരസി ചാഞ്ജലിമ്

എല്ലാവരും കൈകൾ കൂട്ട് തലയിൽ വെച്ച് അവനോട് വിവരം അറിയിച്ചു.

ഭാര്യയാ ചാരുസര്വാങ്ഗ്യാ പ്രവിഷ്ടോ നഗ്ന ഏവ ഹി

അവൻ തന്റെ സുന്ദരിയായ ഭാര്യയോടൊപ്പം, മുഴുവൻ നഗ്നനായി അകത്തു കടന്നു.

കന്യകാനാം പ്രിയാ ചാസ്യ ദൂഷയാമാസ പുത്രകാന്

അവൻ അവിടത്തെ യുവതികൾക്ക് പ്രിയനായവൻ ആയിരുന്നു; അവരുടെ മക്കളെ അവൻ ദോഷത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.

താഡിതോ ഽസ്മാഭിരത്യര്ഥം ലിങ്ഗന്തു വിനിപാതിതമ്

നാം അവനെ അതിയായി അടിച്ചു; അവന്റെ ലിംഗം നിലംപതിച്ചു.

ഉത്പാതാശ്ചാഭവന് ഘോരാഃ സര്വഭൂതഭയങ്കരാഃ

ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭീകരമായ അശുഭസൂചനകൾ എല്ലായിടത്തും ഉദിച്ചുവന്നു.

ഭവന്തമേവ ശരണം പ്രപന്നാ വയമച്യുത

അച്യുതാ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ അടുക്കൽ മാത്രം അഭയം തേടുന്നു.

അനുഗ്രഹേണ വിശ്വേശ തദസ്മാനനുപാലയ

സകലത്തിന്റെ നാഥാ, നിന്റെ കൃപയാൽ ഈ കാര്യത്തിൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

ധ്യാത്വാ ദേവം ത്രിശൂലാങ്കം കൃതാഞ്ജലിരഭാഷത

ത്രിശൂലം ചിഹ്നമായ ദേവനെ ധ്യാനിച്ച്, കൈകൂപ്പി അവൻ പ്രസംഗിച്ചു.

ധിഗ്ബലം ധിക് തപശ്ചര്യാ മിഥ്യൈവ ഭവതാമിഹ

ശക്തിക്കും തപസ്സിനും എന്ത് പ്രയോജനം? ഇവിടെയൊക്കെയും അതെല്ലാം വ്യർത്ഥമാണ്.

ഉപേക്ഷിതം വൃഥാചാരൈര്ഭവദ്ഭിരിഹ മോഹിതൈഃ

നിങ്ങൾ വ്യർത്ഥമായ ആചാരങ്ങളിൽ മയങ്ങിയവരായി അവനെ അവഗണിച്ചു.

യമേവ തം സമാസാദ്യ ഹാ ഭവദ്ഭിരുപേക്ഷിതമ്

അവനെ പ്രാപിച്ചിട്ടും, അയ്യോ, നിങ്ങൾ അവനെ അവഗണിച്ചു.

മഹാനിധിം സമാസാദ്യ ഹാ ഭവദ്ഭിരുപേക്ഷിതമ്

മഹത്തായ ധനം ലഭിച്ചിട്ടും, അയ്യോ, നിങ്ങൾ അതിനെ അവഗണിച്ചു.

തമാസാദ്യാക്ഷയനിധിം ഹാ ഭവദ്ഭിരുപേക്ഷിതമ്

അക്ഷയമായ ആ നിധി ലഭിച്ചിട്ടും, അയ്യോ, നിങ്ങൾ അതിനെ അവഗണിച്ചു.

തദേവോപേക്ഷിതം ദൃഷ്ട്വാ നിധാനം ഭാഗ്യവര്ജിതൈഃ

ഭാഗ്യരഹിതരായവർ ആ നിധിയെ അവഗണിക്കുന്നതു കണ്ടു—

തമാസാദ്യ നിധിം ബ്രാഹ്മ ഹാ ഭവദ്ഭിര്വൃഥാകൃതമ്

ബ്രാഹ്മണാ, ആ നിധി ലഭിച്ചിട്ടും, അയ്യോ, നിങ്ങൾ അതെല്ലാം വ്യർത്ഥമാക്കി.

ന തസ്യ പരമം കിഞ്ചിത് പദം സമധിഗമ്യതേ

അവനാൽ പരമാവസ്ഥ ഒന്നും പ്രാപിക്കപ്പെടുന്നില്ല.

സംഹരത്യേഷ ഭഗവാന് കാലോ ഭൂത്വാ മഹേശ്വരഃ

ഭഗവാൻ മഹേശ്വരൻ കാലമായി എല്ലാം പിൻവലിക്കുന്നു.

ഏഷ ചക്രീ ച വജ്രീ ച ശ്രീവത്സകൃതലക്ഷണഃ

അവനാണ് ചക്രവും വജ്രവും ധരിച്ചവൻ, ശ്രീവത്സചിഹ്നം ഉള്ളവൻ.

ദ്വാപരേ ഭഗവാന് കാലോ ധര്മകേതുഃ കലൌ യുഗേ

ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഭഗവാൻ കാലനാണ്; കലിയുഗത്തിൽ ധർമ്മത്തിന്റെ പതാകയാകുന്നു.

തമോ ഹ്യഗ്നീ രജോ ബ്രഹ്മാ സത്ത്വം വിഷ്ണുരിതി പ്രഭുഃ

അന്ധകാരം അഗ്നിയാണ്, രജോഗുണം ബ്രഹ്മാവാണ്, ശുദ്ധി വിഷ്ണുവാണ്, ഈശ്വരൻ തന്നെയാണ് ഇവ.

യത്ര തിഷ്ഠതി തദ് ബ്രഹ്മ യോഗേന തു സമന്വിതമ്

അത് എവിടെയാണോ നിലകൊള്ളുന്നത്, അതാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ യോഗത്തോടെ ഒന്നായ ബ്രഹ്മം.

സാ ഹി നാരായണോ ദേവഃ പരമാത്മാ സനാതനഃ

അവനാണ് നാരായണൻ, ദൈവം, പരമാത്മാവ്, ശാശ്വതൻ.

സ ഏവ മോഹയേത് കൃത്സ്നം സ ഏവ പരമാ ഗതിഃ

അവനാണ് എല്ലാം മായപ്പെടുത്തുന്നവനും, അവനാണ് പരമമായ ലക്ഷ്യവും.

ഏകശൃങ്ഗോ മഹാനാത്മാ പുരാണോ ഽഷ്ടാക്ഷരോ ഹരിഃ

ഒറ്റ കൊമ്പുള്ള, മഹാത്മാവായ, പുരാതനനായ, എട്ടക്ഷരങ്ങളുള്ള ഹരിയാണ് അവൻ.

ഏകമൂര്തിരമേയാത്മാ നാരായണ ഇതി ശ്രുതിഃ

ഒറ്റ രൂപവും അളവില്ലാത്ത സ്വഭാവവുമുള്ളവൻ നാരായണനാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.