കൂര്മപുരാണമ്

ഏഷൈവ ദേവതാ മഹ്യം ധാരയാമി സദൈവ തത്

'ഈ ദേവിയെ ഞാൻ എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കുന്നു.'

താഡയാഞ്ചക്രിരേ ദണ്ഡൈര്ലോഷ്ടിഭിര്മുഷ്ടിഭിദ്വിജാഃ

ദ്വിജന്മാർ കശ്ശുകൾ, മണ്ണ്, കയ്യൊക്കയാൽ അടിച്ചു.

പ്രോചുരേതദ് ഭവാംല്ലിങ്ഗമുത്പാടയതു ദുര്മതേ

'ഈ ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവൻ ഭഗവാന്റെ ലിംഗം പിഴുതെറിയട്ടെ.'

യുഷ്മാകം മാമകേ ലിങ്ഗേ യദി ദ്വേഷോ ഽഭിജായതേ

'നിങ്ങൾക്ക് എന്റെ ലിംഗത്തിൽ വെറുപ്പ് ഉണ്ടാകുന്നുവെങ്കിൽ—'

നാപശ്യംസ്തത്ക്ഷണേനേശം കേശവം ലിങ്ഗമേവ ച

ആ സമയത്ത് ഞാൻ ഭഗവാനെയും കേശവനെയും ലിംഗത്തെയും കാണാനായില്ല.

നിഷ്പ്രഭാശ്ച ഗ്രഹാഃ സര്വേ ചുക്ഷുഭേ ച മഹോദധിഃ

എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെട്ടു, മഹാസമുദ്രം കലങ്ങിപ്പോയി.

കഥയാമാസ വിപ്രാണാം ഭയാദാകുലിതേക്ഷണാ

ഭയഭരിതമായ കണ്ണുകളോടെ അവൾ ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് പറഞ്ഞു.

ഭിക്ഷമാണഃ ശിവോ നൂനം ദൃഷ്ടോ ഽസ്മാകം ഗൃഹേഷ്വിതി

'നിശ്ചയം, ശിവൻ ഭിക്ഷയെടുക്കാൻ നമ്മുടെ വീടുകളിൽ വന്നിരിക്കുന്നു.'

സര്വേ ജഗ്മുര്മഹായോഗം ബ്രഹ്മാണം വിശ്വസംഭവമ്

എല്ലാവരും മഹായോഗിയായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അടുക്കൽ പോയി, ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവം.

ചതുര്വേദൈര്മൂര്തിമദ്ഭിഃ സാവിത്ര്യാ സഹിതം പ്രഭുമ്

നാലു വേദങ്ങൾ രൂപമായി, സാവിത്രിയോടൊപ്പം, ആ പ്രഭുവിനോടു.

പ്രഭാസഹസ്രകലിലേ ജ്ഞാനൈശ്വര്യാദിസംയുതേ

ആയിരം പ്രകാശങ്ങളുടെ മധ്യേ, ജ്ഞാനവും ഐശ്വര്യവും മറ്റും നിറഞ്ഞു.

ചതുര്മുഖം മഹാബാഹും ഛന്ദോമയമജം പരമ്

നാലുമുഖവും വലിയ ഭുജങ്ങളും, ഛന്ദസ്സുകൾ കൊണ്ടുള്ളതും, ജനനമില്ലാത്തതും, പരമമായതും.

ശിരോഭിര്ധരണീം ഗത്വാ തോഷയാമാസുരീശ്വരമ്

അവർ തലകൂട്ട് നിലത്ത് സ്പർശിച്ച് ഈശ്വരനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

വ്യാജഹാര മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ കിമാഗമനകാരണമ്

മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാർ ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങൾ വന്നതിന്റെ കാര്യം എന്ത്?'

ജ്ഞാപയാഞ്ചക്രിരേ സര്വേ കൃത്വാ ശിരസി ചാഞ്ജലിമ്

എല്ലാവരും കൈകൾ കൂട്ട് തലയിൽ വെച്ച് അവനോട് വിവരം അറിയിച്ചു.

ഭാര്യയാ ചാരുസര്വാങ്ഗ്യാ പ്രവിഷ്ടോ നഗ്ന ഏവ ഹി

അവൻ തന്റെ സുന്ദരിയായ ഭാര്യയോടൊപ്പം, മുഴുവൻ നഗ്നനായി അകത്തു കടന്നു.

കന്യകാനാം പ്രിയാ ചാസ്യ ദൂഷയാമാസ പുത്രകാന്

അവൻ അവിടത്തെ യുവതികൾക്ക് പ്രിയനായവൻ ആയിരുന്നു; അവരുടെ മക്കളെ അവൻ ദോഷത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.

താഡിതോ ഽസ്മാഭിരത്യര്ഥം ലിങ്ഗന്തു വിനിപാതിതമ്

നാം അവനെ അതിയായി അടിച്ചു; അവന്റെ ലിംഗം നിലംപതിച്ചു.

ഉത്പാതാശ്ചാഭവന് ഘോരാഃ സര്വഭൂതഭയങ്കരാഃ

ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭീകരമായ അശുഭസൂചനകൾ എല്ലായിടത്തും ഉദിച്ചുവന്നു.

ഭവന്തമേവ ശരണം പ്രപന്നാ വയമച്യുത

അച്യുതാ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ അടുക്കൽ മാത്രം അഭയം തേടുന്നു.

അനുഗ്രഹേണ വിശ്വേശ തദസ്മാനനുപാലയ

സകലത്തിന്റെ നാഥാ, നിന്റെ കൃപയാൽ ഈ കാര്യത്തിൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

ധ്യാത്വാ ദേവം ത്രിശൂലാങ്കം കൃതാഞ്ജലിരഭാഷത

ത്രിശൂലം ചിഹ്നമായ ദേവനെ ധ്യാനിച്ച്, കൈകൂപ്പി അവൻ പ്രസംഗിച്ചു.

ധിഗ്ബലം ധിക് തപശ്ചര്യാ മിഥ്യൈവ ഭവതാമിഹ

ശക്തിക്കും തപസ്സിനും എന്ത് പ്രയോജനം? ഇവിടെയൊക്കെയും അതെല്ലാം വ്യർത്ഥമാണ്.

ഉപേക്ഷിതം വൃഥാചാരൈര്ഭവദ്ഭിരിഹ മോഹിതൈഃ

നിങ്ങൾ വ്യർത്ഥമായ ആചാരങ്ങളിൽ മയങ്ങിയവരായി അവനെ അവഗണിച്ചു.

യമേവ തം സമാസാദ്യ ഹാ ഭവദ്ഭിരുപേക്ഷിതമ്

അവനെ പ്രാപിച്ചിട്ടും, അയ്യോ, നിങ്ങൾ അവനെ അവഗണിച്ചു.

മഹാനിധിം സമാസാദ്യ ഹാ ഭവദ്ഭിരുപേക്ഷിതമ്

മഹത്തായ ധനം ലഭിച്ചിട്ടും, അയ്യോ, നിങ്ങൾ അതിനെ അവഗണിച്ചു.

തമാസാദ്യാക്ഷയനിധിം ഹാ ഭവദ്ഭിരുപേക്ഷിതമ്

അക്ഷയമായ ആ നിധി ലഭിച്ചിട്ടും, അയ്യോ, നിങ്ങൾ അതിനെ അവഗണിച്ചു.

തദേവോപേക്ഷിതം ദൃഷ്ട്വാ നിധാനം ഭാഗ്യവര്ജിതൈഃ

ഭാഗ്യരഹിതരായവർ ആ നിധിയെ അവഗണിക്കുന്നതു കണ്ടു—

തമാസാദ്യ നിധിം ബ്രാഹ്മ ഹാ ഭവദ്ഭിര്വൃഥാകൃതമ്

ബ്രാഹ്മണാ, ആ നിധി ലഭിച്ചിട്ടും, അയ്യോ, നിങ്ങൾ അതെല്ലാം വ്യർത്ഥമാക്കി.