കൂര്മപുരാണമ്

തേഷാം ച സര്വപാപാനി നാശയാമി ദ്വിജോത്തമാഃ

അവരുടെ എല്ലാ പാപങ്ങളും ഞാൻ നശിപ്പിക്കുന്നു, ഉത്തമദ്വിജന്മാരേ.

ധ്യാനം ജപശ്ച നിയമഃ സര്വമത്രാക്ഷയം കൃതമ്

ധ്യാനം, ജപം, നിയമം എന്നിവയെല്ലാം ഇവിടെ അക്ഷയമായിരിക്കുന്നു.

ദേവദാരുവനം പുണ്യം മഹാദേവനിഷേവിതമ്

ദേവദാരുവനം പവിത്രമാണ്, മഹാദേവൻ അതിൽ സേവനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

തത്ര സന്നിഹിതാ ഗങ്ഗാതീര്ഥാന്യായതനാനി ച

അവിടെ ഗംഗാതീർത്ഥങ്ങളും വിവിധ ക്ഷേത്രങ്ങളും സന്നിഹിതമാണ്.

മോഹയാമാസ വിപ്രേന്ദ്രാന് സൂത വക്തുമിഹാര്ഹസി

സൂതാ, അവൻ എങ്ങനെ പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാരെ മോഹിപ്പിച്ചുവെന്ന് നീ പറയണം.

സപുത്രദാരാ മുനയസ്തപശ്ചേരുഃ സഹസ്രശഃ

മുനികൾ പുത്രന്മാരോടും ഭാര്യമാരോടും കൂടി ആയിരക്കണക്കിന് തപസ്സു ചെയ്തു.

യജന്തി വിവിധൈര്യജ്ഞൈസ്തപന്തി ച മഹര്ഷയഃ

മഹർഷിമാർ വിവിധയാഗങ്ങൾ നടത്തി, തപസ്സും അനുഷ്ഠിച്ചു.

ഖ്യാപയന് സ മഹാദോഷം യയൌ ദാരുവനം ഹരഃ

ആ മഹാദോഷം അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ഹരൻ ദാരുവനത്തിലേക്ക് പോയി.

യയൌ നിവൃത്തവിജ്ഞാനസ്ഥാപനാര്ഥം ച ശങ്കരഃ

നഷ്ടമായ ജ്ഞാനം തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ശങ്കരൻ അവിടെ എത്തി.

ലീലാലസോ മഹാബാഹുഃ പീനാങ്ഗശ്ചാരുലോചനഃ

ലീലയിൽ ആസ്വാദനത്തോടെ, വലിയുള്ള കൈകൾ, വീതിയുള്ള ശരീരം, മനോഹരമായ കണ്ണുകൾ ഉള്ളവനായി,

മത്തമാതങ്ഗഗാമനോ ദിഗ്വാസാ ജഗദീശ്വരഃ

മദ്യപാനത്തിൽ മയങ്ങിയ ആനയെപ്പോലെ നടന്ന്, ദിശകളെ മാത്രം വസ്ത്രമാക്കി, ലോകനാഥൻ,

ദധാനോ ഭഗവാനീശഃ സമാഗച്ഛതി സസ്മിതഃ

ഭഗവാൻ ഈശൻ, തന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ധരിച്ച്, പുഞ്ചിരിയോടെ സമീപിച്ചു.

സ്ത്രീവേഷം വിഷ്ണുരാസ്ഥായ സോ ഽനുഗച്ഛതി ശൂലിനമ്

സ്ത്രീവേഷം ധരിച്ച് വിഷ്ണു, ത്രിശൂലധാരിയെ പിന്തുടർന്നു.

ശുചിസ്മിതം സുപ്രസന്നം രണന്നുപുരകദ്വയമ്

ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ളവളായി, ഇരട്ട പാദസരം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട്,

ഉദാരഹംസചലനം വിലാസി സുമനോഹരമ്

ഉദാരമായ ഹംസനടയോടെ, കളിയോടെ, അതിമനോഹരമായി,

ചചാര ഹരിണാ ഭിക്ഷാം മായയാ മോഹയന് ജഗത്

ഹരി, തന്റെ മായയാൽ ലോകത്തെ മോഹിപ്പിച്ച്, ഭിക്ഷയെടുക്കാൻ ചുറ്റി നടന്നു.

മായയാ മോഹിതാ നാര്യോ ദേവദേവം സമന്വയുഃ

മായയാൽ മോഹിതരായ സ്ത്രീകൾ ദേവദേവനെ പിന്തുടർന്നു.

സഹൈവ തേന കാമാര്താ വിലാസിന്യശ്ചരന്തിഹി

അവനോടൊപ്പം, ആഗ്രഹത്തിൽ ആകുലരായി, കളിയുള്ള സ്ത്രീകൾ ചുറ്റി നടന്നു.

അന്വഗച്ഛന് ഹൃഷീകേശം സര്വേ കാമപ്രപീഡിതാഃ

എല്ലാവരും, കാമത്തിൽ പീഡിതരായി, ഹൃഷീകേശനെ പിന്തുടർന്നു.

മിച്ഛന്ത്യഥാലിങ്ഗനമാചരന്തി

സംഗമം ആഗ്രഹിച്ച് അവർ പരസ്പരം അങ്കലാപ്പ് ചെയ്യുന്നു.

ഭ്രൂഭങ്ഗമന്യേ വിചരന്തി തേന

മറ്റുള്ളവർ കണ്പിളർത്തി ചുറ്റി നടക്കുന്നു.

മായാനുഭൂയന്ത ഇതിവ സമ്യക്

അവർക്ക് മായാജാലം യഥാർത്ഥമെന്നപോലെ അനുഭവപ്പെടുന്നു.

യഥൈകശക്ത്യാ സഹ ദേവദേവഃ

എങ്ങനെ ദേവദേവൻ ഒരൊറ്റ ശക്തിയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു,

തദീശവൃത്താമൃതമാദിദേവഃ

ആ ആദിദേവന്റെ ജീവിതം അമൃതംപോലെ ഉണ്ട്.

മോഹയന്തം മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ കോപം സംദധിരേ ഭൃശമ്

മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാർ, അവൻ മായാജാലം കാണിച്ചപ്പോൾ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ദോഷം ഉണർത്തി.

ശേഷുശ്ച ശാപൈര്വിവിധൈര്മായയാ തസ്യ മോഹിതാഃ

അവന്റെ മായയിൽ കുടുങ്ങി, അവർ വിവിധ ശാപങ്ങൾ നൽകി.

യഥാദിത്യപ്രകാശേന താരകാ നഭസി സ്ഥിതാഃ

സൂര്യന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ ആകാശത്ത് നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെ,

കോ ഭവാനിതി ദേവേശം പൃച്ഛന്തി സ്മ വിമോഹിതാഃ

അവർ ഭ്രമിതരായി ദേവേശനോടു ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങൾ ആരാണ്?'

ഇദാനീം ഭാര്യയാ ദേശേ ഭവദ്ഭിരിഹ സുവ്രതാഃ

ഇപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഈ സ്ഥലത്ത് നിങ്ങൾ നല്ലവരായി പാർക്കണം.