കൂര്മപുരാണമ്

മാലാമത്യദ്ഭുതാകാരാം ധാരയന് പാദലമ്ബിനീമ്

അത്യാദ്ഭുതമായ ആകൃതിയുള്ള, കാലിൽ തൂങ്ങിയ മാല ധരിച്ചവൻ,

മോഹിതോ മായയാത്യര്ഥം പീതവാസസമബ്വീത്

മായയുടെ ഭ്രമത്തിൽ ആൾ വളരെ ആഴത്തിൽ മുങ്ങി, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവനായി മാറി.

തേജോരാശിരമേയാത്മാ സമായാതി ജനാര്ദന

അളവുകിട്ടാത്ത പ്രകാശത്തിന്റെ സഞ്ചയം, സ്വയം ഭാവമുള്ള ജനാർദ്ദനൻ അടുത്തെത്തുന്നു.

അപശ്യദീശ്വരം ദേവം ജ്വലന്തം വിമലേ ഽമ്ഭസി

അവൻ കനിഞ്ഞു തെളിഞ്ഞ ജലത്തിൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദൈവത്തെ, ഭഗവാനെ കണ്ടു.

പ്രോവാചോത്ഥായ ഭഗവാന് ദേവദേവം പിതാമഹമ്

എഴുന്നേറ്റ് ഭഗവാൻ ദേവദേവനായ പിതാമഹനോട് സംസാരിച്ചു.

അനാദിനിധനോ ഽചിന്ത്യോ ലോകാനാമീശ്വരോ മഹാന്

ആയാൾക്ക് ആരംഭവും അവസാനവും ഇല്ല, ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, ലോകങ്ങളുടെ മഹത്തായ ഉടമ.

ഭൂതാനാമധിപോ യോഗീ മഹേശോ വിമലഃ ശിവഃ

സകല ജീവികളുടെ അധിപൻ, യോഗി, മഹേശ്വരൻ, നിർമ്മലനും ശിവനും ആകുന്നു.

യം പ്രപശ്യന്തി യതയോ ബ്രഹ്മഭാവേന ഭാവിതാഃ

ബ്രഹ്മഭാവത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന യതികൾ അവനെ കാണുന്നു.

കാലോ ഭൂത്വാ മഹാദേവഃ കേവലോ നിഷ്കലഃ ശിവഃ

കാലമായി, മഹാദേവൻ, ഏകാന്തനും, ഭാഗങ്ങളില്ലാത്ത ശിവനും ആകുന്നു.

വേദാംശ്ച പ്രദദൌ തുഭ്യം സോ ഽയമായാതി ശങ്കരഃ

വേദങ്ങൾ നിന്നോട് നൽകിയവൻ ഈ ശങ്കരൻ തന്നെയാണ്, ഇപ്പോൾ അടുത്തെത്തുന്നു.

വാസുദേവാഭിധാനാം മാമവേഹി പ്രപിതാമഹ

പിതാമഹനേ, എന്നെ വാസുദേവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവനായി നീ അറിയണം.

ദിവ്യം ഭവതു തേ ചക്ഷുര്യേന ദ്രക്ഷ്യസി തത്പരമ്

നിനക്ക് ദിവ്യദൃഷ്ടി ലഭിക്കട്ടെ, അതിലൂടെ നീ ആ പരമാർത്ഥം കാണും.

ബുബുധേ പരമേശാനം പുരതഃ സമവസ്ഥിതമ്

അവൻ മുന്നിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പരമേശ്വരനെ മനസ്സിലാക്കി.

പ്രപേദേ ശരണം ദേവം തമേവ പിതരം ശിവമ്

അവൻ അപ്പനായ ശിവനായ ദൈവത്തിൽ തന്നെ അഭയം തേടി.

അഥര്വശിരസാ ദേവം തുഷ്ടാവ ച കൃതാഞ്ജലിഃ

കൈകൂപ്പി, അതർവശിരസ് മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചു.

അവാപ പരമാം പ്രീതിം വ്യാജഹാര സ്മയന്നിവ

അവൻ പരമാനന്ദം നേടി, പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു.

മയൈവോത്പാദിതഃ പൂര്വം ലോകസൃഷ്ട്യര്ഥമവ്യയമ്

ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാനായി അക്ഷയമായത് ഞാൻ തന്നെയാണ് മുമ്പ് സൃഷ്ടിച്ചത്.

വരം വരയ വിശ്വാത്മന് വരദോ ഽഹം തവാനഘ

വിശ്വാത്മാവേ, ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ; പാപരഹിതനേ, ഞാൻ നിനക്ക് വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനാണ്.

നിരീക്ഷ്യ വിഷ്ണും പുരുഷം പ്രണമ്യാഹ വൃഷധ്വജമ്

വിഷ്ണുവിനെ, ആ പുരുഷനെ കണ്ടു, അവൻ വൃഷധ്വജനോട് നമസ്കരിച്ച് പറഞ്ഞു.

ത്വാമേവ പുത്രമിച്ഛാമി ത്വയാ വാ സദൃശം സതമ്

നിനെയാണ് ഞാൻ മകനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ നിന്നെപോലെയുള്ള സത്യസന്ധനായ ഒരാളെ.

ന ജാനേ പരമം ഭാവം യാഥാതഥ്യേന തേ ശിവ

ശിവനേ, നിന്റെ പരമസത്യം എങ്ങനെ എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല.

പ്രസീദ തവ പാദാബ്ജം നമാമി ശരണം ഗതഃ

ദയവായി അനുഗ്രഹിക്കണമേ; ഞാൻ നിന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ ശരണം പ്രാപിച്ച് നമസ്കരിക്കുന്നു.

വ്യാജഹാര തദാ പുത്രം സമാലോക്യ ജനാര്ദനമ്

അപ്പോൾ ജനാർദ്ദനനെ കണ്ടു, അവൻ തന്റെ മകനോട് പറഞ്ഞു.

വിജ്ഞാനമൈശ്വരം ദിവ്യമുത്പത്സ്യതി തവാനഘ

പാപരഹിതനായവനേ, ദൈവികവും ഐശ്വര്യപൂർണ്ണവും ശുദ്ധമായ ജ്ഞാനം നിന്നിൽ ഉദിക്കും.

തഥാ കുരുഷ്വ ദേവേശ മയാ ലോകപിതാമഹ

ദേവതകളുടെ നാഥനേ, ലോകപിതാമഹനായ എന്നെ ആശ്രയിച്ച് ഇതു ചെയ്യണം.

ഭവിഷ്യതി തവേശാനോ യോഗക്ഷേമവഹോ ഹരിഃ

നിന്റെ യോഗക്ഷേമം വഹിക്കാൻ ഹരി, ഈശ്വരൻ, ഉണ്ടാകും.

സംസ്പൃശ്യ ദേവം ബ്രഹ്മാണം ഹരിം വചനമബ്രവീത്

ദേവനായ ബ്രഹ്മാവിനെ സ്പർശിച്ച് ഹരി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

വരം വൃണീഷ്വം നഹ്യാവാം വിഭിന്നൌ പരമാര്ഥതഃ

ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കു, കാരണം ഞങ്ങൾ ഇരുവരും യഥാർത്ഥത്തിൽ വ്യത്യസ്തരല്ല.

പ്രാഹ പ്രസന്നയാ വാചാ സമാലോക്യ ചതുര്മുഖമ്

നാലുമുഖനായി നോക്കി സന്തോഷത്തോടെ അവൻ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.