അക്ഷയം ചാവ്യയം ചൈവ കൃതം ഭവതി സര്വദാ
അവിടെ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം എപ്പോഴും നശിക്കാത്തതും ക്ഷയിക്കാത്തതുമാണ്.
ദത്ത്വാ തു ദാനം വിധിവദ് ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ
അവിടെ നിയമപ്രകാരം ദാനം ചെയ്താൽ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടും.
ധര്മപൃഷ്ഠേ ച സരസി ബ്രഹ്മണഃ പരമേ ശുഭേ
ധർമ്മത്തിന്റെ തീരത്തുള്ള ബ്രഹ്മാവിന്റെ അതി ഉത്തമമായ സരസ്സിൽ,
മഹാഹ്രദേ ച കൌശിക്യാം ദത്തം ഭവതി ചാക്ഷയമ്
കൗശികിയുടെ മഹാഹ്രദത്തിൽ നൽകിയതും നശിക്കാത്തതായിരിക്കും.
ഹിതായ സര്വഭൂതാനാം നാസ്തികാനാം നിദര്ശനമ്
എല്ലാ ജീവികൾക്കും നന്മക്കായി, അസ്തികവിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്ക് ഇതൊരു ഉദാഹരണമാണ്.
പാപ്മാനമുത്സൃജത്യാശു ജീര്ണാം ത്വചമിവോരഗഃ
ഒരു പാമ്പ് പഴയതോലൊഴിയുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യൻ പാപം വേഗത്തിൽ വിട്ടുകളയുന്നു.
ഉദീച്യാം മുഞ്ജപൃഷ്ഠസ്യ ബ്രഹ്മര്ഷിഗണസേവിതമ്
വടക്കേ ഭാഗത്ത്, മുഞ്ചനദിയുടെ തീരത്ത്, ബ്രഹ്മർഷിമാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ആ സ്ഥലം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ഋണൈസ്ത്രിഭിര്നരഃ സ്നാത്വാ മുച്യതേ ക്ഷീണകല്മഷഃ
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, മനുഷ്യൻ മൂന്നു കടങ്ങൾ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞ്, പാപങ്ങൾ കുറയുന്നു.
ഉത്തരം മാനസം ഗത്വാ സിദ്ധിം പ്രാപ്നോത്യനുത്തമാമ്
വടക്കേ മാനസസരസ്സിൽ എത്തുമ്പോൾ, അവൻ ഉന്നതമായ സിദ്ധി നേടുന്നു.
കാമാന് സലഭതേ ദിവ്യാന് മോക്ഷോപായം ച വിന്ദതി
അവൻ ദൈവികമായ സുഖങ്ങൾ നേടുകയും മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള മാർഗം കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
സിദ്ധചാരണസംകീര്ണോ ദേവര്ഷിഗണസേവിതഃ
ആ സ്ഥലം സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും നിറഞ്ഞതും, ദേവർഷിമാരുടെ സേവനവും ലഭിക്കുന്നതുമാണ്.
തത്ര ഗത്വാ ദ്വിജോ വിദ്വാന് ബ്രഹ്മഹത്യാം വിമുഞ്ചതി
അവിടെ എത്തുന്ന ജ്ഞാനിയായ ദ്വിജൻ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്നു മോചനം നേടുന്നു.
താരയേച്ച പിതൄന് സമ്യഗ് ദശ പൂര്വാന് ദശാപരാന്
അവൻ തന്റെ പിതാക്കന്മാരിൽ പത്ത് മുമ്പുള്ളവരെയും പത്ത് പിന്നെയുള്ളവരെയും ശരിയായി രക്ഷിക്കുന്നു.
നദ്യഃ സമുദ്രഗാഃ പുണ്യാഃ സമുദ്രശ്ച വിശേഷതഃ
സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന നദികൾ പുണ്യമുള്ളവയാണ്; പ്രത്യേകിച്ച് സമുദ്രം തന്നെ അതിലധികം വിശിഷ്ടമാണ്.
തത്ര നാരായണോ ദേവോ നരേണാസ്തേ സനാതനഃ
അവിടെ, ശാശ്വതനായ നാരായണൻ മനുഷ്യരോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു.
താരയേച്ച പിതൄന് സര്വാന് ദത്ത്വാ ശ്രാദ്ധം സമാഹിതഃ
ആശയപൂർവ്വം ശ്രാദ്ധം അർപ്പിച്ചാൽ, അവൻ തന്റെ എല്ലാ പിതാക്കന്മാരെയും രക്ഷിക്കുന്നു.
മഹാദേവേന ദേവേന തത്ര ദത്തം മഹദ് വരം
അവിടെ മഹാദേവൻ മഹത്തായ ഒരു വരം നൽകിയിരുന്നു.
പ്രസന്നോ ഭഗവാനീശോ മുനീന്ദ്രാന് പ്രാഹ ഭാവിതാന്
പ്രസന്നനായ ഭഗവാൻ ഈശ്വരൻ, മഹർഷിമാരോട് പ്രസാദപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു.
മദ്ഭാവനാസമായുക്താസ്തതഃ സിദ്ധിമവാപ്സ്യഥ
എന്നെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക്, പിന്നീട് അവർക്ക് സിദ്ധി ലഭിക്കും.
തേഷാം ദദാമി പരമം ഗാണപത്യം ഹി ശാശ്വതമ്
അവർക്കു ഞാൻ പരമമായ, ശാശ്വതമായ ഗണപത്യപദവി നൽകുന്നു.
പ്രാണാനിഹ നരസ്ത്യക്ത്വാ ന ഭൂയോ ജന്മ വിന്ദതി
ഇവിടെ ജീവൻ വിട്ട മനുഷ്യൻ വീണ്ടും ജന്മം പ്രാപിക്കില്ല.
തേഷാം ച സര്വപാപാനി നാശയാമി ദ്വിജോത്തമാഃ
അവരുടെ എല്ലാ പാപങ്ങളും ഞാൻ നശിപ്പിക്കുന്നു, ഉത്തമദ്വിജന്മാരേ.
ധ്യാനം ജപശ്ച നിയമഃ സര്വമത്രാക്ഷയം കൃതമ്
ധ്യാനം, ജപം, നിയമം എന്നിവയെല്ലാം ഇവിടെ അക്ഷയമായിരിക്കുന്നു.
ദേവദാരുവനം പുണ്യം മഹാദേവനിഷേവിതമ്
ദേവദാരുവനം പവിത്രമാണ്, മഹാദേവൻ അതിൽ സേവനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
തത്ര സന്നിഹിതാ ഗങ്ഗാതീര്ഥാന്യായതനാനി ച
അവിടെ ഗംഗാതീർത്ഥങ്ങളും വിവിധ ക്ഷേത്രങ്ങളും സന്നിഹിതമാണ്.
മോഹയാമാസ വിപ്രേന്ദ്രാന് സൂത വക്തുമിഹാര്ഹസി
സൂതാ, അവൻ എങ്ങനെ പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാരെ മോഹിപ്പിച്ചുവെന്ന് നീ പറയണം.
സപുത്രദാരാ മുനയസ്തപശ്ചേരുഃ സഹസ്രശഃ
മുനികൾ പുത്രന്മാരോടും ഭാര്യമാരോടും കൂടി ആയിരക്കണക്കിന് തപസ്സു ചെയ്തു.
യജന്തി വിവിധൈര്യജ്ഞൈസ്തപന്തി ച മഹര്ഷയഃ
മഹർഷിമാർ വിവിധയാഗങ്ങൾ നടത്തി, തപസ്സും അനുഷ്ഠിച്ചു.
ഖ്യാപയന് സ മഹാദോഷം യയൌ ദാരുവനം ഹരഃ
ആ മഹാദോഷം അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ഹരൻ ദാരുവനത്തിലേക്ക് പോയി.
യയൌ നിവൃത്തവിജ്ഞാനസ്ഥാപനാര്ഥം ച ശങ്കരഃ
നഷ്ടമായ ജ്ഞാനം തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ശങ്കരൻ അവിടെ എത്തി.