കൂര്മപുരാണമ്

കോടിബ്രഹ്മര്ഷയോ ദാന്താസ്തം ദേശമഗമന് പരമ്

കോടിയോളം സംയമനമുള്ള ബ്രഹ്മർഷിമാർ ആ മഹത്തായ ദേശത്തേക്ക് പോയി.

അന്യോ ഽന്യം ഭക്തിയുക്താനാം വ്യാഘാതോ ജായതേ കില

പരസ്പരം ഭക്തിയോടെ ഉള്ളവർക്കിടയിൽ എപ്പോഴും അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.

കോടിരൂപോ ഽഭവദ് രുദ്രോ രുദ്രകോടിസ്തതഃ സ്മൃതഃ

രുദ്രൻ അനേകം രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ അനവധി രുദ്രന്മാരുടെ രൂപത്തിൽ ഓർക്കുന്നത്.

പശ്യന്തഃ പാര്വതീനാഥം ഹൃഷ്ടപുഷ്ടധിയോ ഽഭവന്

പാർവതിയുടെ നാഥനെ കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ മനസ്സുകൾ സന്തോഷത്തിലും ഊർജ്ജത്തിലും നിറഞ്ഞു.

ദൃഷ്ടവാനിതി ഭക്ത്യാ തേ രുദ്രന്യസ്തധിയോ ഽഭവന്

‘നാം അവനെ കണ്ടു’ എന്ന് ചിന്തിച്ച് അവർ ഭക്തിയോടെ മനസ്സു രുദ്രനിൽ സമർപ്പിച്ചു.

ജ്യോതിസ്തത്രൈവ തേ സര്വേ ഽഭിലഷന്തഃ പരം പദമ്

അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും പരമപദം ആഗ്രഹിച്ച് ആ പ്രകാശത്തെ തേടി.

ദൃഷ്ട്വാ രുദ്രം സമഭ്യര്ച്യ രുദ്രസാമീപ്യമാപ്നുയാത്

രുദ്രനെ കണ്ടു ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ, രുദ്രന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിക്കും.

തത്ര ഗത്വാ നിയമവാനിന്ദ്രസ്യാര്ധാസനം ലഭേത്

അവിടേക്ക് ആചാരശുദ്ധിയോടെ പോയാൽ, ഇന്ദ്രന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിന്റെ പാതി നേടാം.

തത്ര ഗത്വാ പിതൄന് പൂജ്യ കുലാനാം താരയേച്ഛതമ്

അവിടേക്ക് പോയി പിതൃഭൂതന്മാരെ ആദരിച്ചാൽ, നൂറ് കുടുംബങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കാം.

കാലം ജരിതവാന് ദേവോ യത്ര ഭക്തിപ്രിയോ ഹരഃ

അവിടെയാണ് ഭക്തിയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഹരൻ തന്റെ കാലം ചെലവിട്ടത്.

തദാശീസ്തന്നമസ്കാരഃ പൂജയാമാസ ശൂലിനമ്

അവൻ അപ്പോൾ ശൂലധാരിയെ നമസ്കരിച്ചു പൂജിച്ചു.

ജജാപ രുദ്രമനിശം തത്ര സംന്യസ്തമാനസഃ

അവിടെ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി അവൻ രാവും പകലും രുദ്രസൂക്തം ജപിച്ചു.

നേതുമഭ്യാഗതോ ദേശം സ രാജാ യത്ര തിഷ്ഠതി

രാജാവ് താമസിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്ന് അവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ അവൻ എത്തിയിരുന്നു.

കാലം കാലകരം ഘോരം ഭീഷണം ചണ്ഡദീധിതിമ്

കാലം, മരണത്തെ വരുത്തുന്നവൻ, ഭയാനകവും ഉഗ്രവുമായതും തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്നതുമാണ്.

നനാമ ശിരസാ രുദ്രം ജജാപ ശതരുദ്രിയമ്

അവൻ തല കുനിച്ച് രുദ്രനെ നമസ്കരിച്ചു ശതരുദ്രീയവും ജപിച്ചു.

ഏഹ്യേഹീതി പുരഃ സ്ഥിത്വാ കൃതാന്തഃ പ്രഹസന്നിവ

മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് യമൻ, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പോലെയാണ്, 'വാ, വാ' എന്ന് വിളിച്ചു.

ഏകമീശാര്ചനരതം വിഹായാന്യം നിഷൂദയ

ഏകദേവനാരാധനയിൽ ലീനനായവനെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരാളെ സംഹരിക്കൂ.

രുദ്രാര്ചനരതോ വാന്യോ മദ്വശേ കോ ന തിഷ്ഠതി

രുദ്രാരാധനയിൽ ലീനനായവനോ മറ്റൊരാളോ, ആരും എന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ നില്ക്കുന്നില്ല.

ബബന്ധ പാശൈ രാജാപി ജജാപ ശതരുദ്രിയമ്

രാജാവിനെ കെട്ടിയിട്ടപ്പോഴും അവൻ ശതരുദ്രീയവും ജപിച്ചു.

പ്രാദുര്ഭൂതം സംസ്ഥിതം സംദദര്ശ

അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായും നിലകൊണ്ടുമിരുന്നതിനെ അവൻ കണ്ടു.

മേനേ ചാസ്മന്നാഥ ആഗച്ഛതീതി

ഇപ്പോൾ അത് നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നു എന്നു അവൻ മനസ്സിൽ കരുതി.

രാജര്ഷിസ്തം നേതുമഭ്യാജഗാമ

രാജർഷി അവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ സമീപിച്ചു.

ദേഹീതീമം കാലമൂചേ മമേതി

അവൻ കാലനോടു പറഞ്ഞു: 'ഇവനെ എനിക്ക് കൊടുക്കൂ, ഇദ്ദേഹം എന്റെതാണ്.'

ക്രുദ്ധോ രുദ്രമഭിദുദ്രാവ വേഗാത്

കോപംകൊണ്ട് അവൻ വേഗത്തിൽ രുദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി.

ശ്വേതസ്യൈനം പശ്യതോ വ്യാജഘാന

ശ്വേതൻ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവൻ അവനെ അടിച്ചു.

രരാജ ദേവതാപതിഃ സഹോമയാ പിനാകധൃക്

ഉമയോടൊപ്പം പിനാകം കൈവശമുള്ള ദേവതാപതി അവിടെ പ്രകാശിച്ചു.

നനാമ സാമ്ബമവ്യയം സ രാജപുങ്ഗവസ്തദാ

അപ്പോൾ ആ രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ അവിനാശിയായ ശംഭുവിന് വണങ്ങി.

നമഃ ശിവായ ധീമതേ നമോ ഽപവര്ഗദായിനേ

ജ്ഞാനിയായ ശിവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം; മോക്ഷം നല്കുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

വിഭാഗഹീനരൂപിണേ നമോ നരാധിപായ തേ

ഭാഗഭേദമില്ലാത്ത രൂപമുള്ള നരാധിപനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.