കൂര്മപുരാണമ്

ആസ്തേ ഹയശിരാ നിത്യം തത്ര നാരായണഃ സ്വയമ്

അവിടെ ഹയശിരനായ നാരായണൻ സ്വയം എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നു.

പുഷ്കരം സര്വപാപഘ്നം മൃതാനാം ബ്രഹ്മലോകദമ്

പുഷ്കരം എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും, മരിച്ചവർക്കു ബ്രഹ്മലോകം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

പൂയതേ പാതകൈഃ സര്വൈഃ ശക്രേണ സഹ മോദതേ

അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് ശുദ്ധിയാകുന്നത്, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു.

ഉപാസതേ സിദ്ധസങ്ഘാ ബ്രഹ്മണം പദ്മസംഭവമ്

സിദ്ധരുടെ സംഘം കമലത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിനെ ആരാധിക്കുന്നു.

പൂജയിത്വാ ദ്വിജവരാന് ബ്രഹ്മാണം സംപ്രപഷ്യതി

ശ്രേഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാരെ ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ ബ്രഹ്മാവിനെ ദർശിക്കും.

സുരൂപോ ജായതേ മര്ത്യഃ സര്വാന് കാമാനവാപ്നുയാത്

ഒരു മനുഷ്യൻ സുന്ദരനായി ജനിച്ച് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടുന്നു.

പൂജയിത്വാ തത്ര രുദ്രമശ്വമേധഫലം ലഭേത്

അവിടെ രുദ്രനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും.

ആരാധയാമാസ ഹരം പഞ്ചക്ഷരപരായണഃ

അവൻ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ഹരനെ ആരാധിച്ചു.

ആരാധയാമാസ ശിവം തപസാ ഗോവൃഷധ്വജമ്

അവൻ കഠിനതപസ്സോടെ ഗോവൃഷധ്വജനായ ശിവനെ ആരാധിച്ചു.

നനര്ത ഹര്ഷവേഗേന ജ്ഞാത്വാ രുദ്രം സമാഗതമ്

രുദ്രൻ എത്തിയെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ ആനന്ദത്തിൽ തുള്ളി നൃത്തം ചെയ്തു.

ദൃഷ്ട്വാപി ദേവമീശാനം നൃത്യതി സ്മ പുനഃ പുനഃ

ഈശാനനായ ദേവനെ കണ്ടിട്ടും, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നൃത്തം ചെയ്തു.

സ്വകം ദേഹം വിദാര്യാസ്മൈ ഭസ്മരാശിമദര്ശയത്

അവൻ തന്റെ ശരീരം കീറി, അവനു ഒരു കൂമ്പാരം ചാരു കാണിച്ചു.

മാഹാത്മ്യമേതത് തപസസ്ത്വാദൃശോ ഽന്യോ ഽപി വിദ്യതേ

നിന്റെതുപോലെയുള്ള തപസ്സിന്റെ മഹത്വം മറ്റാരിലും കാണാനാവില്ല.

ന യുക്തം താപസസ്യൈതത് ത്വത്തോപ്യത്രാധികോ ഹ്യഹമ്

ഇത് ഒരു തപസ്സുവിന് യോജിച്ചതല്ല; ഇതിൽ ഞാൻ നിന്നേക്കാൾ മേലാണ്.

ആസ്ഥായ പരമം ഭാവം നനര്ത ജഗതോ ഹരഃ

ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഹരൻ പരമാവസ്ഥയിൽ എത്തി നൃത്തം ചെയ്തു.

ദംഷ്ട്രാകരാലവദനോ ജ്വാലാമാലീ ഭയങ്കരഃ

കൂർത്ത പല്ലുകളും ജ്വാലാമാലയും ഉള്ള ഭയങ്കരമായ മുഖം അവനുണ്ടായിരുന്നു.

സൂര്യായുതസമപ്രഖ്യാം പ്രസന്നവദനാം ശിവാമ്

പതിനായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള, സാന്ത്വനമായ മുഖമുള്ള ശിവയെ അവൻ കണ്ടു.

നനാമ ശിരസാ രുദ്രം രുദ്രാധ്യായം ജപന് വശീ

വശീകരിച്ച മനസ്സോടെ, അവൻ തലകുനിച്ച് രുദ്രസൂക്തം ജപിച്ച് രുദ്രനെ വണങ്ങി.

പൂര്വവേഷം സ ജഗ്രാഹ ദേവീ ചാന്തര്ഹിതാഭവത്

അവൻ പഴയ രൂപം സ്വീകരിച്ചു; ദേവി അപ്രത്യക്ഷയായി.

ന ഭേതവ്യം ത്വയാ വത്സ പ്രാഹ കിം തേ ദദാമ്യഹമ്

"കുഞ്ഞേ, ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല," എന്നു പറഞ്ഞു, "എന്താണ് ഞാൻ നിനക്കു തരേണ്ടത്?"

വിജ്ഞാപയാമാസ തദാ ഹൃഷ്ടഃ പ്രഷ്ടുമനാ മുനിഃ

ആ സന്തോഷത്തോടെ ചോദിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ആ മുനി അപേക്ഷ ഉന്നയിച്ചു.

കിമേതദ് ഭഗവദ്രൂപം സുഘോരം വിശ്വതോമുഖമ്

"ഭഗവാൻ, ഈ അത്യന്തം ഭയങ്കരവും എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും മുഖമുള്ള രൂപം എന്താണ്?"

അന്തര്ഹിതേവ സഹസാ സര്വമിച്ഛാമി വേദിതുമ്

"നീ അപ്രത്യക്ഷനായപ്പോൾ, എല്ലാം ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു."

മഹേശഃ സ്വാത്മനോ യോഗം ദേവീം ച ത്രിപുരാനലഃ

മഹേശ്വരൻ തന്റെ ആത്മാവിന്റെ യോഗമാണ്; ദേവി ത്രിപുരയെ ദഹിച്ച അഗ്നിയാണ്.

ദാഹകഃ സര്വപാപാനാം കാലഃ കാലകരോ ഹരഃ

അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, കാലം, കാലത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ഹരൻ.

സോ ഽന്തര്യാമീ സ പുരുഷോ ഹ്യഹം വൈ പുരുഷോത്തമഃ

അവൻ അന്തർയാമിയും, ആ പുരുഷനും തന്നെയാണ്; ഞാൻ പരപുരുഷൻ ആകുന്നു.

പ്രോച്യതേ മുനിര്ഭിശക്തിര്ജഗദ്യോനിഃ സനാതനീ

മുനികൾ അവനെ ശക്തി, ലോകത്തിന്റെ ശാശ്വതമായ ഉദ്ഭവം എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു.

നാരായണഃ പരോ ഽവ്യക്തോ മായാരൂപ ഇതി ശ്രുതിഃ

നാരായണൻ പരമവും, അവ്യക്തവും, മായാരൂപനുമാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.

യോജയാമി പ്രകൃത്യാഹം പുരുഷം പഞ്ചവിംശകമ്

ഞാൻ പ്രകൃതിയുമായി ഇരുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ തത്ത്വമായ പുരുഷനെ ഏകീകരിക്കുന്നു.