കൂര്മപുരാണമ്

ബ്രാഹ്മണാന് പൂജയിത്വാ തു വിഷ്ണുലോകമവാപ്നുയാത്

അവിടെ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആരാധിച്ചാൽ, വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കാം.

സര്വപാപഹരം ശംഭോര്നിവാസഃ പരമേഷ്ഠിനഃ

അത് എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന പരമേശ്വരനായ ശംഭുവിന്റെ വാസസ്ഥലമാണ്.

ഈപ്സിതാംല്ലഭതേ കാമാന് രുദ്രസ്യ ദയിതോ ഭവേത്

അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുഖങ്ങൾ നേടുകയും, രുദ്രന്റെ പ്രിയനായിത്തീരും.

മഹാദേവസ്യാര്ചയിത്വാ ശിവസായുജ്യമാപ്നുയാത്

മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചാൽ, ശിവസായുജ്യം ലഭിക്കും.

തം ദൃഷ്ട്വാ സര്വപാപേഭ്യോ മുച്യതേ തത്ക്ഷണാന്നരഃ

അവനെ കണ്ടാൽ തന്നെ, മനുഷ്യൻ അതേ നിമിഷം എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചിതനാകുന്നത്.

സംപൂജ്യ പുരുഷം വിഷ്ണും ശ്വേതദ്വീപേ മഹീയതേ

പുരുഷനായ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിച്ചാൽ, ശ്വേതദ്വീപിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.

കൃത്വാ യജ്ഞസ്യ മഥനം ദക്ഷസ്യ തു വിസര്ജിതഃ

യജ്ഞം മഥനം നടത്തി, ദക്ഷൻ അവനെ മോചിപ്പിക്കുന്നു.

പുണ്യമായതനം വിഷ്ണോസ്തത്രാസ്തേ പുരുഷോത്തമഃ

അവിടെ ഉത്തമപുരുഷനായ വിഷ്ണുവിന്റെ പുണ്യമായ ആലയം നിലകൊള്ളുന്നു.

മൃതോ ഽത്ര പാതകൈര്മുക്തോ വിഷ്ണുസാരൂപ്യമാപ്നുയാത്

അവിടെ മരിച്ചാൽ, പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, വിഷ്ണുസാമ്യത്തെ പ്രാപിക്കും.

പ്രാണാംസ്തത്ര നരസ്ത്യക്ത്വാ ഹൃഷീകേഷം പ്രപശ്യതി

അവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, മനുഷ്യൻ ഹൃഷീകേശനെ ദർശിക്കും.

ആസ്തേ ഹയശിരാ നിത്യം തത്ര നാരായണഃ സ്വയമ്

അവിടെ ഹയശിരനായ നാരായണൻ സ്വയം എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നു.

പുഷ്കരം സര്വപാപഘ്നം മൃതാനാം ബ്രഹ്മലോകദമ്

പുഷ്കരം എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും, മരിച്ചവർക്കു ബ്രഹ്മലോകം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

പൂയതേ പാതകൈഃ സര്വൈഃ ശക്രേണ സഹ മോദതേ

അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് ശുദ്ധിയാകുന്നത്, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു.

ഉപാസതേ സിദ്ധസങ്ഘാ ബ്രഹ്മണം പദ്മസംഭവമ്

സിദ്ധരുടെ സംഘം കമലത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിനെ ആരാധിക്കുന്നു.

പൂജയിത്വാ ദ്വിജവരാന് ബ്രഹ്മാണം സംപ്രപഷ്യതി

ശ്രേഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാരെ ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ ബ്രഹ്മാവിനെ ദർശിക്കും.

സുരൂപോ ജായതേ മര്ത്യഃ സര്വാന് കാമാനവാപ്നുയാത്

ഒരു മനുഷ്യൻ സുന്ദരനായി ജനിച്ച് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടുന്നു.

പൂജയിത്വാ തത്ര രുദ്രമശ്വമേധഫലം ലഭേത്

അവിടെ രുദ്രനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും.

ആരാധയാമാസ ഹരം പഞ്ചക്ഷരപരായണഃ

അവൻ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ഹരനെ ആരാധിച്ചു.

ആരാധയാമാസ ശിവം തപസാ ഗോവൃഷധ്വജമ്

അവൻ കഠിനതപസ്സോടെ ഗോവൃഷധ്വജനായ ശിവനെ ആരാധിച്ചു.

നനര്ത ഹര്ഷവേഗേന ജ്ഞാത്വാ രുദ്രം സമാഗതമ്

രുദ്രൻ എത്തിയെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ ആനന്ദത്തിൽ തുള്ളി നൃത്തം ചെയ്തു.

ദൃഷ്ട്വാപി ദേവമീശാനം നൃത്യതി സ്മ പുനഃ പുനഃ

ഈശാനനായ ദേവനെ കണ്ടിട്ടും, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നൃത്തം ചെയ്തു.

സ്വകം ദേഹം വിദാര്യാസ്മൈ ഭസ്മരാശിമദര്ശയത്

അവൻ തന്റെ ശരീരം കീറി, അവനു ഒരു കൂമ്പാരം ചാരു കാണിച്ചു.

മാഹാത്മ്യമേതത് തപസസ്ത്വാദൃശോ ഽന്യോ ഽപി വിദ്യതേ

നിന്റെതുപോലെയുള്ള തപസ്സിന്റെ മഹത്വം മറ്റാരിലും കാണാനാവില്ല.

ന യുക്തം താപസസ്യൈതത് ത്വത്തോപ്യത്രാധികോ ഹ്യഹമ്

ഇത് ഒരു തപസ്സുവിന് യോജിച്ചതല്ല; ഇതിൽ ഞാൻ നിന്നേക്കാൾ മേലാണ്.

ആസ്ഥായ പരമം ഭാവം നനര്ത ജഗതോ ഹരഃ

ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഹരൻ പരമാവസ്ഥയിൽ എത്തി നൃത്തം ചെയ്തു.

ദംഷ്ട്രാകരാലവദനോ ജ്വാലാമാലീ ഭയങ്കരഃ

കൂർത്ത പല്ലുകളും ജ്വാലാമാലയും ഉള്ള ഭയങ്കരമായ മുഖം അവനുണ്ടായിരുന്നു.

സൂര്യായുതസമപ്രഖ്യാം പ്രസന്നവദനാം ശിവാമ്

പതിനായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള, സാന്ത്വനമായ മുഖമുള്ള ശിവയെ അവൻ കണ്ടു.

നനാമ ശിരസാ രുദ്രം രുദ്രാധ്യായം ജപന് വശീ

വശീകരിച്ച മനസ്സോടെ, അവൻ തലകുനിച്ച് രുദ്രസൂക്തം ജപിച്ച് രുദ്രനെ വണങ്ങി.

പൂര്വവേഷം സ ജഗ്രാഹ ദേവീ ചാന്തര്ഹിതാഭവത്

അവൻ പഴയ രൂപം സ്വീകരിച്ചു; ദേവി അപ്രത്യക്ഷയായി.