കൂര്മപുരാണമ്

കാലാഗ്നിം യോഗിനാമീശം ഭോഗമോക്ഷഫലപ്രദമ്

കാലാഗ്നിയായ, യോഗിമാരുടെ ഇശ്വരനായ, ഭോഗവും മോക്ഷഫലവും നൽകുന്നവനെ അവൾ സമീപിച്ചു.

ഹിരണ്യമയേ ഗൃഹേ ഗുപ്തം മഹാന്തമമിതൌജസമ്

പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള വീട്ടിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന, അതിവിശാലമായ ശക്തിയുള്ളവനെ അവൾ സമീപിച്ചു.

ഹവ്യകവ്യവഹം ദേവം പ്രപദ്യേ വഹ്നിമീശ്വരമ്

ഹവ്യവും കാവ്യവും ഏറ്റെടുക്കുന്ന ദേവനായ അഗ്നിയെ, അഗ്നിദേവനെയും ഞാൻ ആശ്രയിക്കുന്നു.

ഭര്ഗമഗ്നിപരം ജ്യോതീ രക്ഷ മാം ഹവ്യവാഹന

സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള ഹവ്യവാഹനേ, എല്ലാ ജ്വാലകളിലും ശ്രേഷ്ഠനായ അഗ്നിദേവാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.

ധ്യായന്തീ മനസാ തസ്ഥൌ രാമമുന്മീലിതേക്ഷണാ

അവൾ മനസ്സിൽ രാമനെ ധ്യാനിച്ച്, കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അവനിലേക്കു നോക്കി നില്ക്കുകയായിരുന്നു.

ആവിരാസീത് സുദീപ്താത്മാ തേജസാ പ്രദഹന്നിവ

അവൻ അതീവ ദീപ്തിയോടെ പ്രത്യക്ഷമായി, തന്റെ തേജസ്സാൽ എല്ലാം കത്തിച്ചുപോകുന്നപോലെ.

സീതാമാദായ ധര്മിഷ്ഠാം പാവകോ ഽന്തരധീയത

ധർമ്മത്തിൽ അചഞ്ചലയായ സീതയെ ഏറ്റെടുത്ത് അഗ്നിദേവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.

സമാദായ യയൌ ലങ്കാം സാഗരാന്തരസംസ്ഥിതാമ്

അവളെ ഏറ്റെടുത്ത്, സമുദ്രത്തിനടിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ലങ്കയിലേക്കു പോയി.

മസാദായാഭവത് സീതാം ശങ്കാകുലിതമാനസഃ

സീതയെ ഏറ്റുവാങ്ങിയ ശേഷം, അവന്റെ മനസ്സ് സംശയത്തിലും ആശങ്കയിലും ആകുലമായി.

വിവേശ പാവകം ദീപ്തം ദദാഹ ജ്വലനോ ഽപി താമ്

അവൻ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിലേക്കു കടന്നു; എന്നാൽ തീയുടെ ജ്വാല പോലും അവളെ കത്തിച്ചില്ല.

രാമായാദര്ശയത് സീതാം പാവകോ ഽഭൂത് സുരപ്രിയഃ

ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയനായ അഗ്നിദേവൻ സീതയെ രാമനു കാണിച്ചു.

ചകാര പ്രണതിം ഭൂമൌ രാമായ ജനകാത്മജാ

ജനകന്റെ മകൾ ഭൂമിയിൽ വണങ്ങി രാമനോടു ആദരം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

നനാമ വഹ്നിം സിരസാ തോഷയാമാസ രാഘവഃ

രാഘവൻ തലകുനിഞ്ഞ് അഗ്നിയെ വണങ്ങി, അതിൽ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

ദഗ്ധാ ഭഗവതാ പൂര്വം ദൃഷ്ടാ മത്പാര്ശ്വമാഗതാ

ഭഗവാൻ മുമ്പ് കത്തിച്ചവളെ, എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

യഥാവൃത്തം ദാശരഥിം ഭൂതാനാമേവ സന്നിധൌ

എല്ലാ ജീവികളും സാക്ഷിയായിരിക്കെ, നടന്ന സംഭവങ്ങൾ ദശരഥപുത്രനോട് പറഞ്ഞു.

ആരാധ്യ ലബ്ധാ തപസാ ദേവ്യാശ്ചാത്യന്തവല്ലഭാ

തപസ്സിലൂടെ ആരാധിച്ചും പ്രാപിച്ചും, അവൾ ദേവിയ്ക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയയായവളായി.

ഭവാനീപാര്ശ്വമാനീതാ മയാ രാവണകാമിതാ

രാവണൻ ആഗ്രഹിച്ച സീതയെ ഞാൻ ഭവാനിയുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു.

മയാ മായാമയീ സൃഷ്ടാ രാവണസ്യ വധായ സാ

രാവണനെ നശിപ്പിക്കാനായി ഞാൻ ഒരു മായാമയമായ രൂപം സൃഷ്ടിച്ചു.

മയോപസംഹൃതാ ചൈവ ഹതോ ലോകവിനാശനഃ

അത് ഞാൻ പിന്‍വലിച്ചു; ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു.

പശ്യ നാരായണം ദേവം സ്വാത്മാനം പ്രഭവാവ്യയമ്

നിന്റെ സ്വന്തം അക്ഷയമായ ആത്മാവും സകലത്തിന്റെയും ഉറവിടവുമായ ദൈവമായ നാരായണനെ കാണുക.

മാനിതോ രാഘവേണാഗ്നിര്ഭൂതൈശ്ചാന്തരധീയത

രാഘവനും ജീവികളും ആദരപൂർവ്വം അഗ്നിയെ വണങ്ങിയപ്പോൾ, അഗ്നിദേവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.

സ്ത്രീണാം സര്വാഘശമനം പ്രായശ്ചിത്തമിദം സ്മൃതമ്

സ്ത്രീകൾക്ക് എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം ഇതാണെന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

സ്വദേഹം പുണ്യതീര്ഥേഷു ത്യക്ത്വാ മുച്യേത കില്ബിഷാത്

താൻ തന്നെ ഒരു പുണ്യതീർത്ഥത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ആൾ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.

മുച്യതേ പാതകൈഃ സര്വൈഃ സമസ്തൈരപി പൂരുഷഃ

ഒരു മനുഷ്യൻ എല്ലാ വിധ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും പൂര്‍ണമായും മോചിതനാകുന്നു.

മഹേശാരാധനാര്ഥായ ജ്ഞാനയോഗം ച ശാശ്വതമ്

മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കാൻ ജ്ഞാനവും യോഗവും എന്നെന്നേക്കുമായി ഉള്ള മാർഗ്ഗം ഉണ്ട്.

സ പശ്യതി മഹാദേവം നാന്യഃ കല്പശതൈരപി

അവൻ മാത്രം മഹാദേവനെ കാണുന്നു; മറ്റാർക്കും നൂറുകണക്കിന് കാലങ്ങളായിട്ടും അതാവില്ല.

ന തസ്മാദധികോ ലോകേ സ യോഗീ പരമോ മതഃ

ലോകത്തിൽ അവനെക്കാൾ വലിയവൻ ഇല്ല; അവൻ പരമയോഗിയാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

സ യോഗയുക്തോ ഽപി മുനിര്നാത്യര്ഥം ഭഗവത്പ്രിയഃ

യോഗത്തിൽ ആഴപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു മുനിക്കും ഭഗവാന്റെ അതിയായ പ്രിയപ്പെട്ടവനാകാൻ കഴിയില്ല.

ധര്മയുക്തേഷു ശാന്തേഷു ശ്രദ്ധയാ ചാന്വിതേഷു വൈ

ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരും, ശാന്തരും, വിശ്വാസമുള്ളവരുമായവരിൽ,