കൂര്മപുരാണമ്

ആരാധയന് മഹാദേവം യോഗിനാം ഹൃദി സംസ്ഥിതമ്

അവൻ യോഗിമാരുടെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചു.

സ്വരൂപം ദര്ശയാമാസ ദിവ്യം വിഷ്ണുസമുദ്ഭവമ്

അവൻ വിഷ്ണുവിൽ നിന്നു ഉദിച്ച ദിവ്യമായ തന്റെ സ്വരൂപം കാണിച്ചു.

സംസ്തൂയ വിവിധൈഃ സ്തോത്രൈഃ കൃതാഞ്ജലിരഭാഷത

നാനാഭാവത്തിലുള്ള സ്തോത്രങ്ങൾ പാടി, കൈകൂപ്പി അവൻ സംസാരിച്ചു.

യാഥാതഥ്യേന വൈ ഭാവം തവേദാനീം ബ്രവീഹി മേ

ഇപ്പൊഴിതിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം എനിക്ക് സത്യമായി പറയൂ.

ഹസന്തീ സംസ്മരന് വിഷ്ണും പ്രിയം ബ്രാഹ്മണമബ്രവീത്

വിഷ്ണുവിനെ ഓർത്ത് പുഞ്ചിരിച്ച് അവൾ പ്രിയപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണനോടു പറഞ്ഞു.

നാരായണാത്മികാ ചൈകാ മായാഹം തന്മയാ പരാ

ഞാൻ നാരായണസ്വരൂപമായ ഏക പരമമായ മായയാണ്.

തന്മയാഹം പരം ബ്രഹ്മ സ വിഷ്ണുഃ പരമേശ്വരഃ

എന്റെ വഴി ഞാൻ പരബ്രഹ്മമാണ്; ആ വിഷ്ണുവാണ് പരമേശ്വരൻ.

ജ്ഞാനേന കര്മയോഗേന ന തേഷാം പ്രഭവാമ്യഹമ്

അവർക്ക് ജ്ഞാനത്തിലൂടെയോ കർമയോഗത്തിലൂടെയോ എന്നെ ലഭിക്കാനാവില്ല.

ജ്ഞാനേനാരാധയാനന്തം തതോ മോക്ഷമവാപ്സ്യസി

ജ്ഞാനത്തോടെ അനന്തനെ ആരാധിച്ചാൽ നീ മോക്ഷം നേടും.

പ്രണമ്യ ശിരസാ ദേവീം പ്രാഞ്ജലിഃ പുനരബ്രവീത്

തല കുനിഞ്ഞ് ദേവിയെ വണങ്ങി, കൈകൂപ്പി വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

ജ്ഞാതും ഹി ശക്യതേ ദേവി ബ്രൂഹി മേ പരമേശ്വരി

ദേവി, ഇത് അറിയാൻ കഴിയുമല്ലോ; പരമേശ്വരി, ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ.

സാക്ഷാന്നാരായണോ ജ്ഞാനം ദാസ്യതീത്യാഹ തം മുനിമ്

അവൾ ആ മുനിയോട് പറഞ്ഞു: 'നാരായണൻ തന്നെ നിനക്കു ജ്ഞാനം നൽകും.'

സ്മൃത്വാ പരാത്പരം വിഷ്ണും തത്രൈവാന്തരധീയത

പരതിലും പരമായ വിഷ്ണുവിനെ ഓർത്ത് അവൾ അവിടത്തുതന്നെ അദൃശയായി.

ആരാധയദ്ധൃഷീകേശം പ്രണതാര്തിപ്രഭഞ്ജനമ്

വണങ്ങുന്നവരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്ന ഹൃഷീകേശനെ അവൻ ആരാധിച്ചു.

പ്രാദുരാസീന്മഹായോഗീ പീതവാസാ ജഗന്മയഃ

പീതാംബരം ധരിച്ച, ലോകമാകെ വ്യാപിച്ച മഹായോഗി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ജാനുഭ്യാമവനിം ഗത്വാ തുഷ്ടാവ ഗരുഡധ്വജമ്

മുട്ടുകുത്തി നിലത്ത് വീണു, ഗരുഡധ്വജനെ അവൻ സ്തുതിച്ചു.

കുഷ്ണ വിഷ്ണോ ഹൃഷീകേശ തുഭ്യം വിശ്വാത്മനേ നമഃ

കൃഷ്ണാ, വിഷ്ണോ, ഹൃഷീകേശാ, വിശ്വാത്മാവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

സര്ഗസ്ഥിതിവിനാശാനാം ഹേതവേ ഽനന്തശക്യേ

സൃഷ്ടി, നില, നാശങ്ങളുടെ കാരണമായ അനന്തശക്തനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

പുരുഷായ നമസ്തുഭ്യം വിശ്വരൂപായ തേ നമഃ

പുരുഷനേ, വിശ്വരൂപനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

ആദിമധ്യാന്തഹീനായ ജ്ഞാനഗമ്യായ തേ നമഃ

ആദി, മധ്യ, അന്തമില്ലാത്തവനേ, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

ഭേദാഭേദവിഹീനായ നമോ ഽസ്ത്വാനന്ദരൂപിണേ

ഭേദവും അഭേദവും ഇല്ലാത്ത, ആനന്ദസ്വരൂപനായവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

അനന്തമൂര്തയേ തുഭ്യമമൂര്തായ നമോ നമഃ

അനന്തമായ രൂപവും രൂപരഹിതത്വവും ഉള്ളവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

നമസ്തേ പരമേശായ ബ്രഹ്മണേ പരമാത്മനേ

പരമേശ്വരനേ, ബ്രഹ്മാവേ, പരമാത്മാവേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമഃ ശിവായ ശുദ്ധായ നമസ്തേ പരമേഷ്ഠിനേ

ശുദ്ധനായ ശിവനേ, പരമസ്രഷ്ടാവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

ത്വം പിതാ സര്വഭൂതാനാം ത്വം മാതാ പുരുഷോത്തമ

സകല ജീവികളുടെയും പിതാവും മാതാവും നീയാണു, പരമപുരുഷനേ.

സര്വസ്യാധാരമവ്യക്തമനന്തം തമസഃ പരമ്

എല്ലാവർക്കും ആധാരമായത്, അപ്രത്യക്ഷനും അനന്തനും അന്ധകാരത്തേക്കാൾ അതീതനുമാണ് നീ.

പ്രപദ്യേ ഭവതോ രൂപം തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്

വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദമായ നിന്റെ രൂപത്തിൽ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ഉഭാഭ്യാമഥ ഹസ്താഭ്യാം പസ്പര്ശ പ്രഹസന്നിവ

അവൻ ഇരുവശത്തെയും കൈകളാൽ, ചിരിച്ചുപോലെയായി, സ്പർശിച്ചു.

യഥാവത് പരമം തത്ത്വം ജ്ഞാതവാംസ്തത്പ്രസാദതഃ

അവന്റെ കൃപകൊണ്ടു, പരമതത്ത്വം യഥാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കി.