കൂര്മപുരാണമ്

നാസ്യാഃ പരാഭവം കര്തും ശക്നോതീഹ ജനഃ ക്വചിത്

ഇവിടെ ആരും അവളെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല.

പത്നീ ദാശരഥേര്ദേവീ വിജിഗ്യേ രാക്ഷസേശ്വരമ്

ദാശരഥിയുടെ ഭാര്യയായ ദേവി രാക്ഷസാധിപനെ ജയിച്ചു.

സീതാം വിശാലനയനാം ചകമേ കാലചോദിതഃ

സമയത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ വിശാലനയനിയായ സീതയെ ആഗ്രഹിച്ചു.

സമാഹര്തും മതിം ചക്രേ താപസഃ കില കാമിനീമ്

ആ തപസ്സുകാരൻ പ്രിയപ്പെട്ട സ്ത്രീയെ പിടിക്കണമെന്ന് മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു എന്നാണ് പറയുന്നത്.

ജഗാമ ശരണം വഹ്നിമാവസഥ്യം ശുചിസ്മിതാ

ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ അഗ്നിയിൽ ആശ്രയം തേടി.

കൃതാഞ്ജലീ രാമപത്നീ ശാക്ഷാത് പതിമിവാച്യുതമ്

കൈകൂപ്പി രാമപത്നി, തന്റെ ഭർത്താവായ അച്യുതനോടു നേരെ ചെന്നു.

ദാഹകം സര്വഭൂതാനാമീശാനം കാലരൂപിണമ്

അവൾ എല്ലാജീവജാലങ്ങളുടെയും ഇശ്വരനായ, കാലത്തിന്റെ രൂപമായ ദാഹകനെ സമീപിച്ചു.

ആത്മാനം ദീപ്തവപുഷം സര്വഭൂതഹൃദീ സ്ഥിതമ്

എല്ലാ ജീവികളുടെ ഹൃദയത്തിൽ പാർക്കുന്ന, പ്രകാശമുള്ള ദേഹമുള്ളവനെ അവൾ സമീപിച്ചു.

ഭൂതേശം കൃത്തിവസനം ശരണ്യം പരമം പദമ്

ജീവജാലങ്ങളുടെ നാഥനായ, കുരിശ്ശലവസ്ത്രം ധരിച്ച, ശരണ്യനും പരമപദവുമായവനെ അവൾ സമീപിച്ചു.

മഹായോഗേശ്വരം വഹ്നിമാദിത്യം പരമേഷ്ഠിനമ്

മഹായോഗേശ്വരനായ അഗ്നിയെ, സൂര്യനെ, പരമേശ്വരനെയും അവൾ സമീപിച്ചു.

കാലാഗ്നിം യോഗിനാമീശം ഭോഗമോക്ഷഫലപ്രദമ്

കാലാഗ്നിയായ, യോഗിമാരുടെ ഇശ്വരനായ, ഭോഗവും മോക്ഷഫലവും നൽകുന്നവനെ അവൾ സമീപിച്ചു.

ഹിരണ്യമയേ ഗൃഹേ ഗുപ്തം മഹാന്തമമിതൌജസമ്

പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള വീട്ടിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന, അതിവിശാലമായ ശക്തിയുള്ളവനെ അവൾ സമീപിച്ചു.

ഹവ്യകവ്യവഹം ദേവം പ്രപദ്യേ വഹ്നിമീശ്വരമ്

ഹവ്യവും കാവ്യവും ഏറ്റെടുക്കുന്ന ദേവനായ അഗ്നിയെ, അഗ്നിദേവനെയും ഞാൻ ആശ്രയിക്കുന്നു.

ഭര്ഗമഗ്നിപരം ജ്യോതീ രക്ഷ മാം ഹവ്യവാഹന

സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള ഹവ്യവാഹനേ, എല്ലാ ജ്വാലകളിലും ശ്രേഷ്ഠനായ അഗ്നിദേവാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.

ധ്യായന്തീ മനസാ തസ്ഥൌ രാമമുന്മീലിതേക്ഷണാ

അവൾ മനസ്സിൽ രാമനെ ധ്യാനിച്ച്, കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അവനിലേക്കു നോക്കി നില്ക്കുകയായിരുന്നു.

ആവിരാസീത് സുദീപ്താത്മാ തേജസാ പ്രദഹന്നിവ

അവൻ അതീവ ദീപ്തിയോടെ പ്രത്യക്ഷമായി, തന്റെ തേജസ്സാൽ എല്ലാം കത്തിച്ചുപോകുന്നപോലെ.

സീതാമാദായ ധര്മിഷ്ഠാം പാവകോ ഽന്തരധീയത

ധർമ്മത്തിൽ അചഞ്ചലയായ സീതയെ ഏറ്റെടുത്ത് അഗ്നിദേവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.

സമാദായ യയൌ ലങ്കാം സാഗരാന്തരസംസ്ഥിതാമ്

അവളെ ഏറ്റെടുത്ത്, സമുദ്രത്തിനടിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ലങ്കയിലേക്കു പോയി.

മസാദായാഭവത് സീതാം ശങ്കാകുലിതമാനസഃ

സീതയെ ഏറ്റുവാങ്ങിയ ശേഷം, അവന്റെ മനസ്സ് സംശയത്തിലും ആശങ്കയിലും ആകുലമായി.

വിവേശ പാവകം ദീപ്തം ദദാഹ ജ്വലനോ ഽപി താമ്

അവൻ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിലേക്കു കടന്നു; എന്നാൽ തീയുടെ ജ്വാല പോലും അവളെ കത്തിച്ചില്ല.

രാമായാദര്ശയത് സീതാം പാവകോ ഽഭൂത് സുരപ്രിയഃ

ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയനായ അഗ്നിദേവൻ സീതയെ രാമനു കാണിച്ചു.

ചകാര പ്രണതിം ഭൂമൌ രാമായ ജനകാത്മജാ

ജനകന്റെ മകൾ ഭൂമിയിൽ വണങ്ങി രാമനോടു ആദരം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

നനാമ വഹ്നിം സിരസാ തോഷയാമാസ രാഘവഃ

രാഘവൻ തലകുനിഞ്ഞ് അഗ്നിയെ വണങ്ങി, അതിൽ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

ദഗ്ധാ ഭഗവതാ പൂര്വം ദൃഷ്ടാ മത്പാര്ശ്വമാഗതാ

ഭഗവാൻ മുമ്പ് കത്തിച്ചവളെ, എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

യഥാവൃത്തം ദാശരഥിം ഭൂതാനാമേവ സന്നിധൌ

എല്ലാ ജീവികളും സാക്ഷിയായിരിക്കെ, നടന്ന സംഭവങ്ങൾ ദശരഥപുത്രനോട് പറഞ്ഞു.

ആരാധ്യ ലബ്ധാ തപസാ ദേവ്യാശ്ചാത്യന്തവല്ലഭാ

തപസ്സിലൂടെ ആരാധിച്ചും പ്രാപിച്ചും, അവൾ ദേവിയ്ക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയയായവളായി.

ഭവാനീപാര്ശ്വമാനീതാ മയാ രാവണകാമിതാ

രാവണൻ ആഗ്രഹിച്ച സീതയെ ഞാൻ ഭവാനിയുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു.

മയാ മായാമയീ സൃഷ്ടാ രാവണസ്യ വധായ സാ

രാവണനെ നശിപ്പിക്കാനായി ഞാൻ ഒരു മായാമയമായ രൂപം സൃഷ്ടിച്ചു.

മയോപസംഹൃതാ ചൈവ ഹതോ ലോകവിനാശനഃ

അത് ഞാൻ പിന്‍വലിച്ചു; ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു.