കൂര്മപുരാണമ്

ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രം തു സാ ച ധാരാ പ്രവാഹിതാ

ആ രക്തധാര ദിവ്യമായ ആയിരം വർഷം ഒഴുകി.

സംസ്തൂയ വൈദികൈര്മന്ത്രൈര്ബഹുമാനപുരഃ സരമ്

വേദമന്ത്രങ്ങളാൽ വലിയ ആദരവോടെ അവനെ സ്തുതിച്ചു.

പ്രോവാച വൃത്തമഖിലം ഭഗവാന് പരമേശ്വരഃ

പരമേശ്വരനായ ഭഗവാൻ സംഭവിച്ച എല്ലാം പറഞ്ഞു.

പ്രാര്ഥയാമാസ ദേവേശോ വിമുഞ്ചേതി ത്രിശൂലിനമ്

ദേവതകളുടെ നാഥൻ ത്രിശൂലധാരിയെ വിട്ടയക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു.

ചിരം ധ്യാത്വാ ജഗദ്യോനിഃ ശങ്കരം പ്രാഹ സര്വവിത്

ദീർഘനേരം ധ്യാനിച്ച്, സകലവും അറിയുന്ന ലോകത്തിന്റെ ഉറവിടം ശങ്കരനോട് പറഞ്ഞു.

യത്രാഖിലജഗദ്ദോഷം ക്ഷിപ്രം നാശയതാശ്വരഃ

അവിടെയാണ് സർവ്വലോകത്തിലെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ദൈവം വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്നത്.

ജഗാമ ലീലയാ ദേവോ ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ

ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച്, ദൈവം ലീലാപൂർവ്വം അവിടെ എത്തി.

നൃത്യമാനോ മഹായോഗീ ഹസ്തന്യസ്തകലേവരഃ

മഹായോഗി കൈയിൽ ശരീരം വച്ചുകൊണ്ട് നൃത്തം ചെയ്തു.

അഥാസ്ഥായാപരം രൂപം നൃത്യദര്ശനലാലസഃ

പിന്നീട്, നൃത്തം കാണിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, മറ്റൊരു രൂപം അവൻ സ്വീകരിച്ചു.

സസ്മിതോ ഽനന്തയോഗാത്മാ നൃത്യതി സ്മ പുനഃ പുനഃ

പുഞ്ചിരിയോടെ, അനന്തമായ യോഗാത്മാവായ ദൈവം വീണ്ടും വീണ്ടും നൃത്തം ചെയ്തു.

ഭേജേ മഹാദേവപുരീം വാരാണസീമിതി ശ്രുതാമ്

വാരാണസി എന്നു പ്രശസ്തമായ മഹാദേവന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് അവൻ പ്രവേശിച്ചു.

ഹാ ഹേത്യുക്ത്വാ സനാദം സാ പാതാലം പ്രാപ ദുഃ ഖിതാ

'ഹാ' എന്നു വിളിച്ച്, ദുഃഖത്തോടെ, അവൾ നാദനോടൊപ്പം പാതാളത്തിലേക്ക് എത്തി.

ഗണാനാമഗ്രതോ ദേവഃ സ്ഥാപയാമാസ ശങ്കരഃ

ശങ്കരൻ ദൈവത്തെ ഗണങ്ങളുടെ മുന്നിൽ സ്ഥാപിച്ചു.

ഉക്ത്വാ സജീവമസ്ത്വീശോ വിഷ്ണവേ സ ഘൃണാനിധിഃ

'അവൻ ജീവിച്ചിരിക്കട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ്, കരുണാസാഗരനായ ഈശ്വരൻ അവനെ വിഷ്ണുവിന് നൽകി.

തേഷാം വിനശ്യതി ക്ഷിപ്രമിഹാമുത്ര ച പാതകമ്

അവർക്കു പാപം ഇവിടെയും പരലോകത്തും വേഗത്തിൽ നശിക്കുന്നു.

തര്പയിത്വാ പിതൄന് ദേവാന് മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹത്യയാ

പിതാക്കളെയും ദേവതകളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയാൽ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

ദേഹാന്തേ തത് പരം ജ്ഞാനം ദദാമി പരമം പദമ്

ശരീരം വിടുമ്പോൾ, ഞാൻ പരമജ്ഞാനം, അത്യുന്നത സ്ഥാനം, നൽകുന്നു.

സഹൈവ പ്രമഥേശാനൈഃ ക്ഷണാദന്തരധീയത

പ്രമഥേശ്വരന്മാരോടൊപ്പം, അവൻ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അദൃശ്യനായി.

സ്വം ദേശമഗത് തൂര്ണം ഗൃഹീത്വാം പരമം വപുഃ

വേഗത്തിൽ തന്റെ ദേശത്ത് എത്തി, അവൻ പരമരൂപം സ്വീകരിച്ചു.

കപാലമോചനം തീര്ഥം സ്ഥാണോഃ പ്രിയകരം ശുഭമ്

സ്ഥാണുവിന് പ്രിയമായ, ശുഭമായ കപാലമോചനതീർത്ഥം അവിടെ ഉണ്ട്.

വാചികൈര്മാനസൈഃ പാപൈഃ കായികൈശ്ച വിമുച്യതേ

വാക്ക്, മനസ്, ശരീരം എന്നിവകൊണ്ടുള്ള പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് അവിടെ മോചനം ലഭിക്കും.

തയാ സ കായേ നിര്ദഗ്ധേ മുച്യതേ തു ദ്വിജോത്തമഃ

അവൾ ശരീരത്തിൽ അതിനെ ദഹിപ്പിച്ചാൽ, ഉത്തമദ്വിജൻ മോചിതനാകും.

പയോ ഘൃതം ജലം വാഥ മുച്യതേ പാതകാത് തതഃ

പാൽ, നെയ്യ്, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളംകൊണ്ട്, അതിനുശേഷം പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

ബ്രഹ്മഹത്യാവ്രതം ചാഥ ചരേത് തത്പാപശാന്തയേ

ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം ശമിപ്പാൻ, അതിനുള്ള വ്രതം ആചരിക്കണം.

സ്വകര്മ ഖ്യാപയന് ബ്രൂയാന്മാം ഭവാനനുശാസ്ത്വിതി

താൻ ചെയ്ത പാപം തുറന്നു പറഞ്ഞ്, 'ദയവായി എന്നെ ഉപദേശിക്കണം' എന്ന് പറയണം.

വധേ തു ശുദ്ധ്യതേ സ്തേനോ ബ്രാഹ്മണസ്തപസൈവ വാ

കള്ളനും ബ്രാഹ്മണനും ശിക്ഷയിലൂടെയോ കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെയോ ശുദ്ധിയാകും.

ശക്തിം ചോഭയതസ്തീക്ഷ്ണാമായസം ദണ്ഡമേവ വാ

രണ്ടുവശത്തും മൂർച്ചയുള്ള ആയുധം കൊണ്ടോ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡം കൊണ്ടോ ശിക്ഷിക്കാം.

ആചക്ഷാണേന തത്പാപമേവങ്കര്മാസ്മി ശാധി മാമ്

'ഞാൻ ഈ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; എന്നെ ശിക്ഷിക്കണം' എന്ന് തുറന്നു പറഞ്ഞാൽ ആ പാപം ശുദ്ധിയാകും.

അശാസിത്വാ തു തം രാജാസ്തേനസ്യാപ്നോതി കില്ബിഷമ്

രാജാവ് ശിക്ഷിക്കാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, കള്ളന്റെ പാപം രാജാവിനേയും ബാധിക്കും.