കൂര്മപുരാണമ്

ഹിരണ്യഗര്ഭോ ഭഗവാംസ്തം ദേശമുപചക്രമേ

ഭഗവാൻ ഹിരണ്യഗർഭൻ ആ സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി.

പ്രോവാച മധുരം വാക്യം മായയാ തസ്യ മോഹിതഃ

അവന്റെ മായയാൽ ഭ്രമിച്ചവൻ, മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ഏകാകീ കോ ഭവാഞ്ഛേതേ ബ്രൂഹി മേ പുരുഷര്ഷഭ

നീ ഇവിടെ ഒറ്റക്കാണല്ലോ, ആരാണ് നീ? മഹാപുരുഷനേ, എന്നോട് പറയൂ.

ഉവാച ദേവം ബ്രഹ്മാണം മേഘഗമ്ഭീരനിഃ സ്വനഃ

മേഘംപോലെ ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് ദേവനോട് പറഞ്ഞു.

മഹായോഗേശ്വരം മാം ത്വം ജാനീഹി പുരുഷോത്തമമ്

നീ എന്നെ മഹായോഗേശ്വരനായി, പുരുഷോത്തമനായി അറിയണം.

സപര്വതമഹാദ്വീപം സമുദ്രൈഃ സപ്തഭിര്വൃതമ്

പർവ്വതങ്ങളും വലിയ ദ്വീപുകളും ഉൾക്കൊണ്ട ഭൂമി ഏഴു സമുദ്രങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു.

ജാനന്നപി മഹായോഗീ കോ ഭവാനിതി വേധസമ്

ഇത് എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും, മഹായോഗിയേ, നീ ആരാണ് എന്ന് സ്രഷ്ടാവ് ചോദിച്ചു.

പ്രത്യുവാചാമ്ബുജാഭാക്ഷം സസ്മിതം ശ്ലക്ഷ്ണയാ ഗിരാ

അവൻ കമലനയനനോടു സ്നേഹപൂർവ്വം മൃദുലമായ വാക്കുകളിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

മയ്യേവ സംസ്ഥിതം വിശ്വം ബ്രഹ്മാഹം വിശ്വതോമുഖഃ

ഈ ലോകം മുഴുവൻ എന്നിൽ മാത്രം നിലകൊള്ളുന്നു; ഞാൻ ബ്രഹ്മാവാണ്, എല്ലായിടത്തും മുഖമുള്ളവൻ.

അനുജ്ഞാപ്യാഥ യോഗേന പ്രവിഷ്ടോ ബ്രഹ്മണസ്തനുമ്

അനുമതി ലഭിച്ച ശേഷം യോഗശക്തിയാൽ അവൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

ഉദരേ തസ്യ ദേവസ്യ ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മയമാഗതഃ

ആ ദൈവത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞു.

അജാതശത്രുര്ഭഗവാന് പിതാമഹമഥാബ്രവീത്

അജാതശത്രു എന്ന ഭാഗ്യവാൻ പിന്നെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു.

പ്രവിശ്യ ലോകാന് പശ്യൈതാന് വിചിത്രാന് പുരുഷര്ഷഭ

പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, നീ ഈ വിവിധ ലോകങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കടന്ന് അവയെ കാണുക.

ശ്രീപതേരുദരം ഭൂയഃ പ്രവിവേശ കുശധ്വജഃ

കുശധ്വജൻ വീണ്ടും ശ്രീപതിയുടെ ഉദരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

പര്യടിത്വാ തു ദേവസ്യ ദദൃശേ ഽന്തം ന വൈ ഹരേഃ

ദൈവത്തിനുള്ളിൽ സഞ്ചരിച്ചിട്ടും ഹരിയുടെ അന്ത്യത്തിനെ അവൻ കണ്ടില്ല.

ജനാര്ദനേന ബ്രഹ്മാസൌ നാഭ്യാം ദ്വാരമവിന്ദത

ജനാർദ്ദനന്റെ വഴി ബ്രഹ്മാവിന് നാഭിയിൽ ഒരു വാതിൽ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ഉജ്ജഹാരാത്മനോ രൂപം പുഷ്കരാച്ചതുരാനനഃ

നാലുമുഖനായ ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച് കമലത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു.

ബ്രഹ്മാ സ്വയംഭൂര്ഭഗവാന് ജഗദ്യോനിഃ പിതാമഹഃ

സ്വയംഭൂമായ ഭാഗ്യവാൻ ബ്രഹ്മാവ് ലോകത്തിന്റെ ഉറവിടം, പിതാമഹൻ.

പ്രോവാച പുരുഷം വിഷ്ണും മേഘഗമ്ഭീരയാ ഗിരാ

അവൻ മേഘംപോലുള്ള ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ പുരുഷോത്തമായ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു.

ഏകോ ഽഹം പ്രബലോ നാന്യോ മാം വൈ കോ ഽബിഭവിഷ്യതി

ഞാനൊന്നാണ് ശക്തൻ; മറ്റൊരാളുമില്ല—എന്നെ മറികടക്കാൻ ആരാണ് കഴിയുക?

സാന്ത്വപൂര്വമിദം വാക്യം ബഭാഷേ മധുരം ഹരിഃ

ഹരി ആദ്യം സാന്ത്വനപൂർവ്വം ഈ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ന മാത്സര്യാഭിയോഗേന ദ്വാരാണി പിഹിതാനി മേ

എന്റെ വാതിലുകൾ അടച്ചിരിക്കുന്നത് അസൂയ കൊണ്ടല്ല.

കോ ഹി ബാധിതുമന്വിച്ഛേദ് ദേവദേവം പിതാമഹമ്

ദേവദേവനായ പിതാമഹനെ ദുഃഖിപ്പിക്കാൻ ആരാണ് ശ്രമിക്കുക?

സര്വമന്വയ കല്യാണം യന്മയാപഹൃതം തവ

എനിക്ക് നിന്നിൽ നിന്നു എടുത്ത എല്ലാ മംഗളവും ഐക്യവും,

പദ്മയോനിരിതി ഖ്യാതോ മത്പ്രിയാര്ഥം ജഗന്മയ

എന്റെ പ്രിയത്തിനായി, ലോകത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമായ പദ്മയോനി എന്നു അറിയപ്പെടുന്നവൻ,

പ്രഹര്ഷമതുലം ഗത്വാ പുനര്വിഷ്ണുമഭാഷത

അസമാനമായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ച്, അവൻ വീണ്ടും വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു.

സര്വഭൂതാന്തരാത്മാ വൈ പരം ബഹ്മ സനാതനമ്

എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഉള്ളിലെ ആത്മാവാണ് പരമമായ ശാശ്വത ബ്രഹ്മം.

മന്മയം സര്വമേവേദം ബ്രഹ്മാഹം പുരുഷഃ പരഃ

ഈ എല്ലാം എന്നിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഞാൻ ബ്രഹ്മാവും പരമപുരുഷനും ആകുന്നു.

ഏകാ മൂര്തിര്ദ്വിധാ ഭിന്നാ നാരായണപിതാമഹൌ

ഒരു രൂപം രണ്ടായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു: നാരായണനും പിതാമഹനും.