കൂര്മപുരാണമ്

ന്യവാരയത് ത്രിശൂലാങ്കം ദ്വാരപാലോ മഹാബലഃ

ത്രിശൂലത്തിന്റെ അടയാളമുള്ള ശക്തനായ വാതിൽകാവൽക്കാരൻ അവരെ തടഞ്ഞു.

വിഷ്വക്സേന ഇതി ഖ്യാതോ വിഷ്ണോരംശസമുദ്ഭവഃ

വിഷ്ണുവിന്റെ അംശത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച, വിശ്വക്ഷേണൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവനാണ് അവൻ.

ഭീഷണോ ഭൈരവാദേശാത് കാലവേഗ ഇതി ശ്രുതഃ

ഭയങ്കരനും ഭൈരവന്റെ ആജ്ഞയാൽ കാലവേഗൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവനുമാണ് അവൻ.

രുദ്രായാഭിമുഖം രൌദ്രം ചിക്ഷേപ ച സുദര്ശനമ്

രുദ്രന്റെ ദിശയിലായി ഭയാനകമായ സുദർശനം അവൻ എറിഞ്ഞു.

തമാപതന്തം സാവജ്ഞമാലോകയദമിത്രജിത്

ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവൻ അതിനെ അവജ്ഞയോടെ സമീപിക്കുന്നതായി നോക്കി.

ശൂലേനോരസി നിര്ഭിദ്യ പാതയാമാസ തം ഭുവി

ത്രിശൂലത്തോടെ നെഞ്ചിൽ കുത്തി അവനെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.

തത്യാജ ജീവിതം ദൃഷ്ട്വാ മൃത്യും വ്യാധിഹതാ ഇവ

രോഗം ബാധിച്ചവൻ മരണം കാണുന്നതുപോലെ, അവൻ ജീവൻ വിട്ടു.

വിവേശ ചാന്തരഗൃഹം സമാദായ കലേവരമ്

ശരീരം എടുത്ത് അകത്തെ മുറിയിൽ കടന്നു.

ശിരോ ലലാടാത് സംഭിദ്യ രക്തധാരാമപാതയത്

ലലാടത്തിൽ നിന്ന് തല ചീറിച്ച് രക്തധാര ഒഴിയിച്ചു.

ന വിദ്യതേ ഽനാഭ്യുദിതാ തവ ത്രിപുരമര്ദന

ത്രിപുരമർദ്ദനേ, ഇതുപോലെയുള്ളത് മുമ്പ് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രം തു സാ ച ധാരാ പ്രവാഹിതാ

ആ രക്തധാര ദിവ്യമായ ആയിരം വർഷം ഒഴുകി.

സംസ്തൂയ വൈദികൈര്മന്ത്രൈര്ബഹുമാനപുരഃ സരമ്

വേദമന്ത്രങ്ങളാൽ വലിയ ആദരവോടെ അവനെ സ്തുതിച്ചു.

പ്രോവാച വൃത്തമഖിലം ഭഗവാന് പരമേശ്വരഃ

പരമേശ്വരനായ ഭഗവാൻ സംഭവിച്ച എല്ലാം പറഞ്ഞു.

പ്രാര്ഥയാമാസ ദേവേശോ വിമുഞ്ചേതി ത്രിശൂലിനമ്

ദേവതകളുടെ നാഥൻ ത്രിശൂലധാരിയെ വിട്ടയക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു.

ചിരം ധ്യാത്വാ ജഗദ്യോനിഃ ശങ്കരം പ്രാഹ സര്വവിത്

ദീർഘനേരം ധ്യാനിച്ച്, സകലവും അറിയുന്ന ലോകത്തിന്റെ ഉറവിടം ശങ്കരനോട് പറഞ്ഞു.

യത്രാഖിലജഗദ്ദോഷം ക്ഷിപ്രം നാശയതാശ്വരഃ

അവിടെയാണ് സർവ്വലോകത്തിലെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ദൈവം വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്നത്.

ജഗാമ ലീലയാ ദേവോ ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ

ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച്, ദൈവം ലീലാപൂർവ്വം അവിടെ എത്തി.

നൃത്യമാനോ മഹായോഗീ ഹസ്തന്യസ്തകലേവരഃ

മഹായോഗി കൈയിൽ ശരീരം വച്ചുകൊണ്ട് നൃത്തം ചെയ്തു.

അഥാസ്ഥായാപരം രൂപം നൃത്യദര്ശനലാലസഃ

പിന്നീട്, നൃത്തം കാണിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, മറ്റൊരു രൂപം അവൻ സ്വീകരിച്ചു.

സസ്മിതോ ഽനന്തയോഗാത്മാ നൃത്യതി സ്മ പുനഃ പുനഃ

പുഞ്ചിരിയോടെ, അനന്തമായ യോഗാത്മാവായ ദൈവം വീണ്ടും വീണ്ടും നൃത്തം ചെയ്തു.

ഭേജേ മഹാദേവപുരീം വാരാണസീമിതി ശ്രുതാമ്

വാരാണസി എന്നു പ്രശസ്തമായ മഹാദേവന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് അവൻ പ്രവേശിച്ചു.

ഹാ ഹേത്യുക്ത്വാ സനാദം സാ പാതാലം പ്രാപ ദുഃ ഖിതാ

'ഹാ' എന്നു വിളിച്ച്, ദുഃഖത്തോടെ, അവൾ നാദനോടൊപ്പം പാതാളത്തിലേക്ക് എത്തി.

ഗണാനാമഗ്രതോ ദേവഃ സ്ഥാപയാമാസ ശങ്കരഃ

ശങ്കരൻ ദൈവത്തെ ഗണങ്ങളുടെ മുന്നിൽ സ്ഥാപിച്ചു.

ഉക്ത്വാ സജീവമസ്ത്വീശോ വിഷ്ണവേ സ ഘൃണാനിധിഃ

'അവൻ ജീവിച്ചിരിക്കട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ്, കരുണാസാഗരനായ ഈശ്വരൻ അവനെ വിഷ്ണുവിന് നൽകി.

തേഷാം വിനശ്യതി ക്ഷിപ്രമിഹാമുത്ര ച പാതകമ്

അവർക്കു പാപം ഇവിടെയും പരലോകത്തും വേഗത്തിൽ നശിക്കുന്നു.

തര്പയിത്വാ പിതൄന് ദേവാന് മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹത്യയാ

പിതാക്കളെയും ദേവതകളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയാൽ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

ദേഹാന്തേ തത് പരം ജ്ഞാനം ദദാമി പരമം പദമ്

ശരീരം വിടുമ്പോൾ, ഞാൻ പരമജ്ഞാനം, അത്യുന്നത സ്ഥാനം, നൽകുന്നു.

സഹൈവ പ്രമഥേശാനൈഃ ക്ഷണാദന്തരധീയത

പ്രമഥേശ്വരന്മാരോടൊപ്പം, അവൻ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അദൃശ്യനായി.

സ്വം ദേശമഗത് തൂര്ണം ഗൃഹീത്വാം പരമം വപുഃ

വേഗത്തിൽ തന്റെ ദേശത്ത് എത്തി, അവൻ പരമരൂപം സ്വീകരിച്ചു.