കൂര്മപുരാണമ്

നമഃ ശിവായ ശാന്തായ ശിവായൈ ശാന്തയേ നമഃ

ശാന്തനായ ശിവനോടും ശാന്തിയോടും നമസ്കാരം.

നമോ മൂലപ്രകൃതയേ മഹേശായ നമോ നമഃ

മൂലപ്രകൃതിയോടും മഹേശ്വരനോടും വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

നമസ്തേ കാലകാലായ ഈശ്വരായൈ നമോ നമഃ

കാലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനോടും ഈശ്വരിയോടും വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

നമോ നമസ്തേ കാമായ മായായൈ ച നമോ നമഃ

കാമനോടും മായയോടും വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

നമോ ഽസ്തു തേ പ്രകൃതയേ നമോ നാരായണായ ച

പ്രകൃതിയേ, നിനക്കു നമസ്കാരം; നാരായണനോടും നമസ്കാരം.

നമഃ സംസാരനാശായ സംസാരോത്പത്തയേ നമഃ

സംസാരത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനോടും സംസാരത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തോടും നമസ്കാരം.

നമഃ കാര്യവിഹീനായ വിശ്വപ്രകൃതയേ നമഃ

ക്രിയയില്ലാത്തവനോടും വിശ്വപ്രകൃതിയോടും നമസ്കാരം.

നമസ്തേ വ്യോമസംസ്ഥായ വ്യോമശക്ത്യൈ നമോ നമഃ

ആകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനേ, ആകാശശക്തിയേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

പപാത ദണ്ഡവദ് ഭൂമൌ ഗൃണന് വൈ ശതരുദ്രിയമ്

അവൻ ഭുവിയിൽ ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്ത് ശതരുദ്രീയസ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്തു.

പ്രോവാചോത്ഥാപ്യ ഹസ്താഭ്യാം പ്രതോ ഽസ്മി തവ സാംപ്രതമ്

അവൻ തന്റെ കൈകളാൽ എന്നെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ സന്നിഹിതനാണ്.'

പ്രോവാചാഗ്രേ സ്ഥിതം ദേവം നീലലോഹിതമീശ്വരമ്

അവൻ മുന്നിൽ നില്ക്കുന്ന നീലവും ചുവപ്പും കലർന്ന ദൈവത്തോടാണ് സംസാരിച്ചത്.

ആത്മനോ രക്ഷണീയസ്തേ ഗുരുര്ജ്യേഷ്ഠഃ പിതാ തവ

അവൻ നിന്റെ മൂത്തവനും ഗുരുവും പിതാവുമാണ്, അതിനാൽ നീ അവനെ സംരക്ഷിക്കണം.

സ്വയോഗൈശ്വര്യമാഹാത്മ്യാന്മാമേവ ശരണം ഗതഃ

തന്റെ യോഗശക്തിയുടെ മഹത്വം കൊണ്ടു അവൻ എനിക്ക് മാത്രം ആശ്രയം തേടി എത്തി.

ശാസിതവ്യോ വിരിഞ്ചസ്യ ധാരണീയം ശിരസ്ത്വയാ

വിരിഞ്ചിയുടെ മകനെ ശാസിക്കണം; അവന്റെ തല നീ ചുമക്കണം.

ചരസ്വ സതതം ഭിക്ഷാം സംസ്ഥാപയ സുരദ്വിജാന്

നീ എപ്പോഴും ഭിക്ഷയേടെ നടക്കുകയും, ദേവന്മാരെയും ദ്വിജന്മാരെയും സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യണം.

സ്ഥാനം സ്വാഭാവികം ദിവ്യം യയൌ തത്പരമം പദമ്

അവൻ സ്വാഭാവികമായ ദിവ്യമായ ആ പരമപദത്തിലെത്തിച്ചു.

ഗ്രാഹയാമാസ വദനം ബ്രഹ്മണഃ കാലഭൈരവമ്

ബ്രഹ്മാവിന്റെ തല കൈയിലേയ്ക്ക് കൈലഭൈരവനിൽ ഏൽപ്പിച്ചു.

കപാലഹസ്തോ ഭഗവാന് ഭിക്ഷാം ഗൃഹ്ണാതു സര്വതഃ

കൈയിൽ കപാലം പിടിച്ച് ഭഗവാൻ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നും ഭിക്ഷ സ്വീകരിച്ചു.

ദംഷ്ട്രാകരാലവദനാം ജ്വാലാമാലാവിഭൂഷണാമ്

കുരുതികൊണ്ടു കഠിനമായ മുഖവും ജ്വാലാമാലയാലം അലങ്കരിച്ചവളുമാണ് അവൾ.

താവത് ത്വം ഭീഷണേ കാലമനുഗച്ഛ ത്രിലോചനമ്

മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനേ, നീ ഭയാനകമായ കാലത്തെ പിന്തുടരണം.

അടസ്വ നിഖിലം ലോകം ഭിക്ഷാര്ഥോ മന്നിയോഗതഃ

എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നീ മുഴുവൻ ലോകങ്ങളിലും ഭിക്ഷ തേടിക്കൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കണം.

തദാസൌ വക്ഷ്യതി സ്പഷ്ടമുപായം പാപശോധനമ്

അപ്പോൾ അവൻ പാപം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ വേണ്ട മാർഗം വ്യക്തമായി പറയും.

കപാലപാണിര്വിശ്വാത്മാ ചചാര ഭുവനത്രയമ്

കപാലം കൈയിൽ പിടിച്ചുള്ള ലോകാത്മാവ് മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ചു.

ശ്രീമത് പവിത്രമതുലം ജടാജൂടവിരാജിതമ്

മഹിമയും വിശുദ്ധിയും തുല്യരഹിതത്വവും ജടാമുടിയാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായ അവൻ പ്രകാശിച്ചു.

ഭാതി കാലാഗ്നിനയനോ മഹാദേവഃ സമാവൃതഃ

കാലാഗ്നിപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുമായി, ചുറ്റും പരിപാലിക്കപ്പെട്ട മഹാദേവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.

ലീലാവിലാസൂബഹുലോ ലോകാനാഗച്ഛതീശ്വരഃ

ലീലകളിൽ സമൃദ്ധിയുള്ള ഈശ്വരൻ ലോകങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

രൂപലാവണ്യസംപന്നം നാരീകുലമഗാദനു

രൂപസൗന്ദര്യവും ആകർഷണവും നിറഞ്ഞ സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് അവൻ കടന്നു.

സസ്മിതം പ്രേക്ഷ്യ വദനം ചക്രുര്ഭ്രൂഭങ്ഗമേവ ച

അവർ പുഞ്ചിരിയോടെ ഉള്ള മുഖത്തെ നോക്കി, ഭ്രൂഭംഗം മാത്രം ചെയ്തു.

ജഗാമ വിഷ്ണോര്ഭവനം യത്രാസ്തേ മധുസൂദനഃ

അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി, അവിടെ മധുസൂദനൻ താമസിക്കുന്നു.