കൂര്മപുരാണമ്

മമാര ചേശയോഗേന ജീവിതം പ്രാപ വിശ്വസൃക്

ഭഗവാന്റെ ശക്തിയിൽ അവൻ മരിച്ചെങ്കിലും, ലോകസൃഷ്ടാവിന് ജീവൻ വീണ്ടും ലഭിച്ചു.

സമാസീനം മഹാദേവ്യാ മഹാദേവം സനാതനമ്

അവൻ മഹാദേവിയെ കൂടെ ഇരിക്കുന്ന ശാശ്വതനായ മഹാദേവനെ കണ്ടു.

കോടിസൂര്യപ്രതീകാശം ജടാജൂടവിരാജിതമ്

അവൻ കോടിയോളം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശം ചിന്തിച്ചു, ജടാമുടിയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായിരുന്നു.

ത്രിശൂലപാണിം ദുഷ്പ്രേക്ഷ്യം യോഗിനം ഭൂതിഭൂഷണമ്

ത്രിശൂലം കൈയിൽ പിടിച്ച, കാണാൻ ദുഷ്കരനായ, യോഗിയും, ഭസ്മം ധരിച്ചവനുമായിരുന്നു.

തമാദിദേവം ബ്രഹ്മാണം മഹാദേവം ദദര്ശ ഹ

ബ്രഹ്മാവു ആ ആദിദേവനായ മഹാദേവനെ കണ്ടു.

സോ ഽനന്തൈശ്വര്യയോഗാത്മാ മഹേശോ ദൃശ്യതേ കില

അനന്തമായ ഐശ്വര്യശക്തികൾക്കൊപ്പം ഏകത്വം പുലർത്തുന്ന മഹേശ്വരൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി.

സകൃത്പ്രണാമമാത്രേണ സ രുദ്രഃ ഖലു ദൃശ്യതേ

ഒരു പ്രണാമം മാത്രം ചെയ്താലും രുദ്രൻ സാക്ഷാൽ കാണപ്പെടുന്നു.

വിമോചയതി ലോകാനാം നായകോ ദൃശ്യതേ കില

ലോകങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കുന്ന നായകനായി അവൻ അവിടെ കാണപ്പെടുന്നു.

വിദന്തി വിമലം രൂപം സ ശംഭുര്ദൃശ്യതേ കില

അവന്റെ നിർമ്മലമായ രൂപം അവർ അറിയുന്നു; ശംഭു അവിടെ സാക്ഷാൽ കാണപ്പെടുന്നു.

അര്ചയന്തി സദാ ലിങ്ഗം വിശ്വേശഃ ഖലു ദൃശ്യതേ

എപ്പോഴും ലിംഗത്തെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് വിശ്വേശ്വരൻ സാക്ഷാൽ കാണപ്പെടുന്നു.

സകൃത്പ്രണാമമാത്രേണ സ രുദ്രഃ ഖലു ദൃശ്യതേ

ഒരു പ്രണാമം മാത്രം ചെയ്താലും രുദ്രൻ സാക്ഷാൽ കാണപ്പെടുന്നു.

ഹിരണ്യഗര്ഭപുത്രോ ഽസാവീശ്വരോ ദൃശ്യതേ കില

ഹിരണ്യഗർഭന്റെ പുത്രനായ ഈശ്വരൻ ദർശനമാകുന്നു.

ന മുഞ്ചതി സദാ പാര്ശ്വം ശങ്കരോ ഽസാവദൃശ്യത

ശങ്കരൻ എപ്പോഴും അവന്റെ അരികിൽ നിന്നു പോവാതെ ദർശനമാകുന്നു.

ദത്ത്വാ തരതി സംസാരം രുദ്രോ ഽസൌ ദൃശ്യതേ കില

രുദ്രൻ നൽകിയ ശേഷം സംസാരസമുദ്രം കടന്ന് പോകുന്നവനായി ദർശനമാകുന്നു.

കാലഃ കില സ യോഗാത്മാ കാലകാലോ ഹി ദൃശ്യതേ

അവൻ കാലം തന്നെയാണ്, യോഗത്തിന്റെ ആത്മാവും കാലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനായി ദർശനമാകുന്നു.

സോമഃ സ ദൃശ്യതേ ദേവഃ സോമോ യസ്യ വിഭൂഷണമ്

സോമൻ എന്ന ദേവൻ, സോമം അലങ്കാരമായി ധരിക്കുന്നവൻ, ദർശനമാകുന്നു.

ഗീയതേ പരമാ മുക്തിഃ സ യോഗീ ദൃശ്യതേ കില

പരമമുക്തിയെ പാടപ്പെടുന്ന യോഗിയായി അവൻ ദർശനമാകുന്നു.

യോഗം ധ്യായന്തി ദേവ്യാസൌ സ യോഗീ ദൃശ്യതേ കില

ദേവന്മാർ യോഗത്തിൽ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നു; ആ യോഗിയായവൻ ദർശനമാകുന്നു.

വരാസനേ സമാസീനമവാപ പരമാം സ്മൃതിമ്

ഉത്തമമായ ആസനത്തിൽ ഇരുന്ന്, അവൻ പരമമായ സ്മരണയെ പ്രാപിച്ചു.

തോഷയാമാസ വരദം സോമം സോമവിഭൂഷണമ്

സോമത്തെ, വരദനായും സോമം അലങ്കാരമായി ധരിക്കുന്നവനുമായ ദേവനെ, അവൻ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

നമഃ ശിവായ ശാന്തായ ശിവായൈ ശാന്തയേ നമഃ

ശാന്തനായ ശിവനോടും ശാന്തിയോടും നമസ്കാരം.

നമോ മൂലപ്രകൃതയേ മഹേശായ നമോ നമഃ

മൂലപ്രകൃതിയോടും മഹേശ്വരനോടും വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

നമസ്തേ കാലകാലായ ഈശ്വരായൈ നമോ നമഃ

കാലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനോടും ഈശ്വരിയോടും വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

നമോ നമസ്തേ കാമായ മായായൈ ച നമോ നമഃ

കാമനോടും മായയോടും വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

നമോ ഽസ്തു തേ പ്രകൃതയേ നമോ നാരായണായ ച

പ്രകൃതിയേ, നിനക്കു നമസ്കാരം; നാരായണനോടും നമസ്കാരം.

നമഃ സംസാരനാശായ സംസാരോത്പത്തയേ നമഃ

സംസാരത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനോടും സംസാരത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തോടും നമസ്കാരം.

നമഃ കാര്യവിഹീനായ വിശ്വപ്രകൃതയേ നമഃ

ക്രിയയില്ലാത്തവനോടും വിശ്വപ്രകൃതിയോടും നമസ്കാരം.

നമസ്തേ വ്യോമസംസ്ഥായ വ്യോമശക്ത്യൈ നമോ നമഃ

ആകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനേ, ആകാശശക്തിയേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

പപാത ദണ്ഡവദ് ഭൂമൌ ഗൃണന് വൈ ശതരുദ്രിയമ്

അവൻ ഭുവിയിൽ ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്ത് ശതരുദ്രീയസ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്തു.