കൂര്മപുരാണമ്

ഏകവിംശതിസംഖ്യാതാഃ പ്രയാശ്ചിത്തം വദന്തി വൈ

ഇരുപത്തൊന്ന് പേർ പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിക്കുന്നവരായി പറയുന്നു.

മഹാപാതകിനസ്ത്വേതേ യശ്ചൈതൈഃ സഹ സംവസേത്

ഇവരൊക്കെയും മഹാപാതകികൾ ആണ്; ഇവരോടൊപ്പം ജീവിക്കുന്നവരും അതുപോലെയാണ്.

യാനശയ്യാസനൈര്നിത്യം ജാനന് വൈ പതിതോ ഭവേത്

ഇത് അറിഞ്ഞിട്ടും, അവരോടൊപ്പം സദാ വാഹനവും കിടക്കയും ഇരിപ്പിടവും പങ്കിടുന്നവൻ പാപിയാകും.

കൃത്വാ സദ്യഃ പതേജ്ജ്ഞാനാത് സഹ ഭോജനമേവ ച

അറിയാമെന്നു തന്നെ അവരോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ ഉടൻ തന്നെ പാപിയാകും.

സംവത്സരേണ പതതി സഹാധ്യയനമേവ ച

അവരോടൊപ്പം പഠനം നടത്തി ഒരു വർഷത്തിനകം പാപിയാകും.

ഭൈക്ഷമാത്മവിശുദ്ധ്യര്ഥം കൃത്വാ ശവശിരോധ്വജമ്

സ്വയം ശുദ്ധീകരണത്തിനായി, ശവശിരസ്സിനെ പതാകയാക്കി ഭിക്ഷയെടുക്കണം.

വിനിന്ദന് സ്വയമാത്മാനം ബ്രാഹ്മണം തം ച സംസ്മരന്

സ്വയം തന്നെ കുറ്റം പറഞ്ഞ്, ആ ബ്രാഹ്മണനെ ഓർത്ത്, അങ്ങനെ ചെയ്യണം.

വിധൂമേ ശനകൈര്നിത്യം വ്യങ്ഗാരേ ഭുക്തവജ്ജനേ

പുകയില്ലാത്തതും, തീപ്പൊരിയിൽ വേവിച്ചതുപോലെ, പതിയെ പതിയെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

വന്യമൂലഫലൈര്വാപി വര്തയേദ് ധൈര്യമാക്ഷിതഃ

അല്ലെങ്കിൽ, ധൈര്യത്തോടെ കാട്ടിലെ കിഴങ്ങും പഴവും മാത്രം കഴിച്ച് ജീവിക്കാം.

പൂര്ണേ തു ദ്വാദശേ വര്ഷേ ബ്രഹ്മഹത്യാം വ്യപോഹതി

പന്ത്രണ്ടു വർഷം പൂർണ്ണമാകുമ്പോൾ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം അകറ്റപ്പെടുന്നു.

കാമതോ മരണാച്ഛുദ്ധിര്ജ്ഞേയാ നാന്യേന കേനചിത്

സ്വമേധയാ മരണമേ ശുദ്ധിയാകൂ; മറ്റേതെങ്കിലും വഴി ശുദ്ധിയില്ല.

ജ്വലന്തം വാ വിശേദഗ്നിം ജലം വാ പ്രവിശേത് സ്വയമ്

തനിക്കിഷ്ടമുള്ളവൻ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിലോ വെള്ളത്തിലോ കടക്കാം.

ബ്രഹ്മഹത്യാപനോദാര്ഥമന്തരാ വാ മൃതസ്യ തു

ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം അകറ്റാൻ ഇടയിൽ മരിച്ചാലും അതു പ്രയോജനപ്പെടും.

ദത്ത്വാ ചാന്നം സ ദുര്ഭിക്ഷേ ബ്രഹ്മഹത്യാം വ്യപോഹതി

കഷ്ടകാലത്ത് അന്നം ദാനം ചെയ്താൽ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം അകറ്റപ്പെടും.

സര്വസ്വം വാ വേദവിദേ ബ്രാഹ്മണായ പ്രദായ തു

അല്ലെങ്കിൽ, വേദം അറിയുന്ന ബ്രാഹ്മണനു തന്റെ മുഴുവൻ സമ്പത്തും കൊടുത്താൽ മതിയാകും.

ശുധ്യേത് ത്രിഷവണസ്നാനാത് ത്രിരാത്രോപോഷിതോ ദ്വിജഃ

മുന്ന് ദിവസം ഉപവസിച്ച്, മൂന്നു സന്ധ്യകളിലും സ്നാനം ചെയ്താൽ ദ്വിജൻ ശുദ്ധനാകും.

ബ്രഹ്മചര്യാദിഭിര്യുക്തോ ദൃഷ്ട്വാ രുദ്രം വിമുച്യതേ

ബ്രഹ്മചര്യാദി ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ച്, രുദ്രനെ കണ്ടാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും.

സ്നാത്വാഭ്യര്ച്യ പിതൄന് ഭക്ത്യാ ബ്രഹ്മഹത്യാം വ്യപോഹതി

സ്നാനം ചെയ്ത്, ഭക്തിപൂർവ്വം പിതൃകർമ്മം ചെയ്താൽ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം അകറ്റപ്പെടും.

കപാലം സ്ഥാപിതം പൂര്വം ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ

പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവു മുമ്പ് സ്ഥാപിച്ച കപാലം—

തര്പപിത്വാ പിതൄന് സ്നാത്വാ മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹത്യയാ

പിതൃകർമ്മം ചെയ്തു, സ്നാനം ചെയ്താൽ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം അകറ്റപ്പെടും.

കപാലം ബ്രഹ്മണഃ പൂര്വം സ്ഥാപിതം ദേഹജം ഭുവി

ഭൂമിയിൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു പിറന്ന കപാലം മുമ്പ് സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു—

മാഹാത്മ്യം ദേവദേവസ്യ മഹാദേവസ്യ ധീമതഃ

—അത് ദേവദേവനായ മഹാദേവന്റെ മഹത്വമാണ്.

പ്രോചുഃ പ്രണമ്യ ലോകാദിം കിമേകം തത്ത്വമവ്യയമ്

ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയെ നമസ്കരിച്ച് അവർ ചോദിച്ചു: 'ഏതു ഒന്നാണ് അക്ഷയമായ സത്യം?'

അവിജ്ഞായ പരം ഭാവം സ്വാത്മാനം പ്രാഹ ധര്ഷിണമ്

പരമാവസ്ഥ അറിയാതെ, അവൻ തന്റെ തന്നെ ആത്മാവിനെ ജയിച്ചവനെന്നു പറഞ്ഞു.

അനാദിമത്പരം ബ്രഹ്മ മാമഭ്യര്ച്യ വിമുച്യതേ

ആദിയില്ലാത്ത പരബ്രഹ്മമായ എന്നെ ആരാധിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും.

ന വിദ്യതേ ചാഭ്യധികോ മത്തോ ലോകേഷു കശ്ചന

ലോകങ്ങളിലൊന്നിലും എന്നെക്കാൾ മേൽപെട്ടവൻ ആരുമില്ല.

പ്രോവാച പ്രഹസന് വാക്യം രോഷതാമ്രവിലോചനഃ

കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവന്നതോടെ, പുഞ്ചിരിച്ച് അവൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

അജ്ഞാനയോഗയുക്തസ്യ ന ത്വേതദുചിതം തവ

അജ്ഞാനത്തിൽ കഴിയുന്നവനായി, ഇതൊന്നും നിനക്കു യോജിച്ചതല്ല.

ന മാമൃതേ ഽസ്യ ജഗതോ ജീവനം സര്വദാ ക്വചിത്

എന്നെ കൂടാതെ ഈ ലോകത്ത് ഒരിക്കലും ജീവൻ ഉണ്ടാവില്ല.