കൂര്മപുരാണമ്

യദംശസ്തത്പരോ യസ്തു സ ദേവഃ സ്യാന്മഹേശ്വരഃ

ആയാളുടെ ഭാഗം പരമമാണ്, അവൻ അപ്പുറത്തുള്ളവനാണ്; ആ ദേവൻ മഹേശ്വരനാണ്.

ഏകൈകാതിക്രമേ തേഷാം പ്രായശ്ചിത്തം വിധീയതേ

അവരിൽ ഓരോ തെറ്റിനും തരംതോറും പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

പ്രാണായാമസമായുക്തം കുര്യാത് സാംതപനം ശുചിഃ

ശുദ്ധനായവൻ ശ്വാസനിയന്ത്രണത്തോടൊപ്പം സാന്തപന വ്രതം ആചരിക്കണം.

പുനരാശ്രമമാഗമ്യ ചരേദ് ഭിശ്രുരതന്ദ്രിതഃ

വീണ്ടും ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി, ഭിക്ഷാടനത്തിൽ അശ്രദ്ധയില്ലാതെ ശ്രദ്ധയോടെ തുടരണം.

തഥാപി ച ന കര്തവ്യം പ്രസങ്ഗോ ഹ്യേഷ ദാരുണഃ

എങ്കിലും ഇങ്ങനെയുള്ള പ്രവൃത്തി ചെയ്യരുത്, കാരണം ഈ ആസക്തി അത്യന്തം ഭയാനകമാണ്.

ഉക്ത്വാനൃതം പ്രകര്തവ്യം യതിനാ ധര്മലിപ്സുനാ

ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്ന യതി അസത്യമായത് സമ്മതിച്ച് നിർദ്ദേശിച്ച പ്രവൃത്തി ചെയ്യണം.

ഹിംസാ ചൈഷാപരാ ദിഷ്ടാ യാ ചാത്മജ്ഞാനനാശികാ

സ്വയം spജ്ഞാനം നശിപ്പിക്കുന്നതും മറ്റൊരു ഹിംസയാണെന്ന് ഇതിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

സ തസ്യ ഹരതി പ്രാണാന് യോ യസ്യ ഹരതേ ധനമ്

മറ്റൊരാളുടെ സമ്പത്ത് അപഹരിക്കുന്നവൻ അവന്റെ ജീവൻ തന്നെ അപഹരിക്കുന്നു.

ഭൂയോ നിര്വേദമാപന്നശ്ചരേച്ചാന്ദ്രായണവ്രതമ്

വീണ്ടും പശ്ചാത്താപം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ചാന്ദ്രായണ വ്രതം ആചരിക്കണം.

ഭൂയോ നിര്വേദമാപന്നശ്ചരേദ് ഭിക്ഷുരതന്ദ്രിതഃ

വീണ്ടും പശ്ചാത്താപം ഉണ്ടായാൽ ഭിക്ഷാടനത്തിൽ ശ്രദ്ധയോടെ തുടരണം.

കുര്യാത്കൃഛ്രാതികൃച്ഛ്രം തു ചാന്ദ്രായണമഥാപി വാ

കൃച്ഛ്രാതികൃച്ഛ്രം അല്ലെങ്കിൽ ചാന്ദ്രായണ വ്രതം, അതോ ഇരുവരും ചെയ്യണം.

ദിവാസ്കന്ദേ ത്രിരാത്രം സ്യാത് പ്രാണായാമശതം തഥാ

പകൽക്കാലത്ത് മൂന്നു രാത്രികൾ ഉപവസിക്കുകയും, നൂറു പ്രാണായാമം ചെയ്യുകയും വേണം.

പ്രത്യക്ഷലവണേ ചോക്തം പ്രാജാപത്യം വിശോധനമ്

ഉപ്പു നേരിട്ട് കഴിച്ചാൽ പ്രാജാപത്യ ശുദ്ധീകരണം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

തസ്മാന്മഹേശ്വരം ജ്ഞാത്വാ തസ്യ ധ്യാനപരോ ഭവേത്

അതിനാൽ മഹേശ്വരനെ അറിയണം, അവന്റെ ധ്യാനത്തിൽ ലയിക്കണം.

യോ ഽന്തരാത്ര പരം ബ്രഹ്മ സ വിജ്ഞേയോ മഹേശ്വരഃ

രാത്രിയുടെ ഇടയിൽ പരമബ്രഹ്മമായവൻ മഹേശ്വരനാണ്, അവനെയാണ് അറിയേണ്ടത്.

തദേവാക്ഷരമദ്വൈതം തദാദിത്യാന്തരം പരമ്

അത് തന്നെയാണ് നശിക്കാത്തത്, അദ്വൈതം, സൂര്യനിൽ ഉള്ള പരമത്വം.

ആത്മയോഗാഹ്വയേ തത്ത്വേ മഹാദേവസ്തതഃ സ്മൃതഃ

ആത്മയോജനം എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിൽ മഹാദേവനെയാണ് ഓർക്കുന്നത്.

തമേവാത്മാനമന്വേതി യഃ സ യാതി പരം പദമ്

ആ ആത്മാവിനെ അന്വേഷിക്കുന്നവൻ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

ന തേ പശ്യന്തി തം ദേവം വൃഥാ തേഷാം പരിശ്രമഃ

ആ ദൈവത്തെ കാണാത്തവർക്ക് അവരുടെ പരിശ്രമം വൃഥയാണ്.

സ ദേവസ്തു മഹാദേവോ നൈതദ് വിജ്ഞായ ബധ്യതേ

ആ മഹാദേവൻ ഇതിനെ അറിയാത്തതിനാൽ ഇതിൽ പറ്റിപ്പിടിക്കപ്പെടുന്നില്ല.

ജ്ഞാനയോഗരതഃ ശാന്തോ മഹാദേവപരായണഃ

അവൻ ജ്ഞാനയോഗത്തിൽ ലയിച്ചവനും, മനസ്സിൽ സമാധാനമുള്ളവനും, മഹാദേവനിൽ മുഴുവനായി ഭക്തിയുള്ളവനുമാണ്.

പിതാമഹേന വിഭുനാ മുനീനാം പൂര്വമീരിതമ്

മുന്പ് ബ്രഹ്മാവായ പ്രഭു ഈ വാക്കുകൾ മുനികൾക്ക് പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു.

ജ്ഞാനം സ്വയംഭുവാ പ്രോക്തം യതിധര്മാശ്രയം ശിവമ്

സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവ് യതികളുടെ ധർമ്മത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ശുഭമായ ജ്ഞാനം പ്രസ്താവിച്ചു.

പ്രണിഹിതമനസോ യേ നിത്യമേവാചരന്തി

ആ ജ്ഞാനത്തിൽ മനസ്സു കേന്ദ്രീകരിച്ച് എപ്പോഴും ആചരണം ചെയ്യുന്നവർ—

ഹിതായ സര്വവിപ്രാണാം ദോഷാണാമപനുത്തയേ

എല്ലാ ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിനും ദോഷങ്ങൾ നീക്കുന്നതിനും വേണ്ടി,

ദോഷമാപ്നോതി പുരുഷഃ പ്രായശ്ചിത്തം വിശോധനമ്

ഒരു മനുഷ്യൻ ദോഷം ചെയ്യുമ്പോൾ, പ്രായശ്ചിത്തം അതിന്റെ ശുദ്ധീകരണ മാർഗമാണ്.

യദ് ബ്രൂയുര്ബ്രാഹ്മണാഃ ശാന്താ വിദ്വാംസസ്തത്സമാചരേത്

ശാന്തരും പണ്ഡിതരുമായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ എന്ത് ഉപദേശിച്ചാലും അതു തന്നെ ആചരിക്കണം.

സ ഏവ സ്യാത് പരോ ധര്മോ യമേകോ ഽപി വ്യവസ്യതി

ഏതൊരാൾ പോലും ഉറപ്പായി നിശ്ചയിക്കുന്നതെന്താണോ, അതാണ് പരമധർമ്മം.

യദ് ബ്രൂയുര്ധര്മകാമാസ്തേ തജ്ജ്ഞേയം ധര്മസാധനമ്

ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ എന്ത് പറയുന്നു അതാണ് ധർമ്മസാധനമെന്നു അറിഞ്ഞിരിക്കണം.