ധ്യായേദനാദിമദ്വൈതമാനന്ദാദിഗുണാലയമ്
ആദിയില്ലാത്ത, ഏകത്വമുള്ള, ആനന്ദം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനെയാണ് ധ്യാനിക്കേണ്ടത്.
സിതേതരാരുണാകാരം മഹേശം വിശ്വരൂപിണമ്
വെളുത്ത, കറുത്ത, ചുവപ്പു നിറങ്ങളുള്ള, വിശ്വരൂപനായ മഹേശ്വരനെയാണ് ധ്യാനിക്കണം.
ആകാശേ ദേവമീശാനം ധ്യായീതാകാശമധ്യഗമ്
ആകാശത്തിൽ, ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ വസിക്കുന്ന ഈശാനദേവനെയാണ് ധ്യാനിക്കണം.
പുരാണം പുരുഷം ശംഭും ധ്യായന് മുച്യേത ബന്ധനാത്
പഴയവനും ശംഭുവുമായ പുരുഷനേ ധ്യാനിച്ചാൽ ബദ്ധതയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.
വിചിന്ത്യ പരമം വ്യോമ സര്വഭൂതൈകകാരണമ്
സകല ജീവികൾക്കും ഏകകാരണമാകുന്ന പരമാകാശത്തെ ധ്യാനിക്കണം.
ആനന്ദം ബ്രഹ്മണഃ സൂക്ഷ്മം യത് പശ്യന്തി മുമുക്ഷവഃ
മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ കാണുന്ന ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ ആനന്ദം.
അനന്തം സത്യമീശാനം വിചിന്ത്യാസീത സംയതഃ
അവസാനമില്ലാത്ത, സത്യമായ ഈശ്വരനെ ധ്യാനിച്ചു, ആത്മസംയമനത്തോടെ ഇരിക്കണം.
യോ ഽനുതിഷ്ഠേന്മഹേശേന സോ ഽശ്നുതേ യോഗമൈശ്വരമ്
മഹേശ്വരന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കുന്നവൻ യോഗശക്തിയും ഐശ്വര്യവും പ്രാപിക്കും.
ജ്ഞാനം സമഭ്യസേദ് ബ്രാഹ്മം യേന മുച്യേത ബന്ധനാത്
ബദ്ധതയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നതിനു ബ്രഹ്മജ്ഞാനം അഭ്യസിക്കണം.
ആനന്ദമജരം ജ്ഞാനം ധ്യായീത ച പുനഃ പരമ്
പുനരായും, പരമാനന്ദവും ക്ഷയമില്ലാത്ത ജ്ഞാനവും ധ്യാനിക്കണം.
സ തസ്മാദീശ്വരോ ദേവഃ പരസ്മാദ് യോ ഽധിതിഷ്ഠതി
അതുകൊണ്ട്, പരമത്തിനും അപ്പുറമുള്ളവനാണ് ഈശ്വരൻ ദേവൻ.
യദംശസ്തത്പരോ യസ്തു സ ദേവഃ സ്യാന്മഹേശ്വരഃ
ആയാളുടെ ഭാഗം പരമമാണ്, അവൻ അപ്പുറത്തുള്ളവനാണ്; ആ ദേവൻ മഹേശ്വരനാണ്.
ഏകൈകാതിക്രമേ തേഷാം പ്രായശ്ചിത്തം വിധീയതേ
അവരിൽ ഓരോ തെറ്റിനും തരംതോറും പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രാണായാമസമായുക്തം കുര്യാത് സാംതപനം ശുചിഃ
ശുദ്ധനായവൻ ശ്വാസനിയന്ത്രണത്തോടൊപ്പം സാന്തപന വ്രതം ആചരിക്കണം.
പുനരാശ്രമമാഗമ്യ ചരേദ് ഭിശ്രുരതന്ദ്രിതഃ
വീണ്ടും ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി, ഭിക്ഷാടനത്തിൽ അശ്രദ്ധയില്ലാതെ ശ്രദ്ധയോടെ തുടരണം.
തഥാപി ച ന കര്തവ്യം പ്രസങ്ഗോ ഹ്യേഷ ദാരുണഃ
എങ്കിലും ഇങ്ങനെയുള്ള പ്രവൃത്തി ചെയ്യരുത്, കാരണം ഈ ആസക്തി അത്യന്തം ഭയാനകമാണ്.
ഉക്ത്വാനൃതം പ്രകര്തവ്യം യതിനാ ധര്മലിപ്സുനാ
ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്ന യതി അസത്യമായത് സമ്മതിച്ച് നിർദ്ദേശിച്ച പ്രവൃത്തി ചെയ്യണം.
ഹിംസാ ചൈഷാപരാ ദിഷ്ടാ യാ ചാത്മജ്ഞാനനാശികാ
സ്വയം spജ്ഞാനം നശിപ്പിക്കുന്നതും മറ്റൊരു ഹിംസയാണെന്ന് ഇതിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
സ തസ്യ ഹരതി പ്രാണാന് യോ യസ്യ ഹരതേ ധനമ്
മറ്റൊരാളുടെ സമ്പത്ത് അപഹരിക്കുന്നവൻ അവന്റെ ജീവൻ തന്നെ അപഹരിക്കുന്നു.
ഭൂയോ നിര്വേദമാപന്നശ്ചരേച്ചാന്ദ്രായണവ്രതമ്
വീണ്ടും പശ്ചാത്താപം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ചാന്ദ്രായണ വ്രതം ആചരിക്കണം.
ഭൂയോ നിര്വേദമാപന്നശ്ചരേദ് ഭിക്ഷുരതന്ദ്രിതഃ
വീണ്ടും പശ്ചാത്താപം ഉണ്ടായാൽ ഭിക്ഷാടനത്തിൽ ശ്രദ്ധയോടെ തുടരണം.
കുര്യാത്കൃഛ്രാതികൃച്ഛ്രം തു ചാന്ദ്രായണമഥാപി വാ
കൃച്ഛ്രാതികൃച്ഛ്രം അല്ലെങ്കിൽ ചാന്ദ്രായണ വ്രതം, അതോ ഇരുവരും ചെയ്യണം.
ദിവാസ്കന്ദേ ത്രിരാത്രം സ്യാത് പ്രാണായാമശതം തഥാ
പകൽക്കാലത്ത് മൂന്നു രാത്രികൾ ഉപവസിക്കുകയും, നൂറു പ്രാണായാമം ചെയ്യുകയും വേണം.
പ്രത്യക്ഷലവണേ ചോക്തം പ്രാജാപത്യം വിശോധനമ്
ഉപ്പു നേരിട്ട് കഴിച്ചാൽ പ്രാജാപത്യ ശുദ്ധീകരണം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
തസ്മാന്മഹേശ്വരം ജ്ഞാത്വാ തസ്യ ധ്യാനപരോ ഭവേത്
അതിനാൽ മഹേശ്വരനെ അറിയണം, അവന്റെ ധ്യാനത്തിൽ ലയിക്കണം.
യോ ഽന്തരാത്ര പരം ബ്രഹ്മ സ വിജ്ഞേയോ മഹേശ്വരഃ
രാത്രിയുടെ ഇടയിൽ പരമബ്രഹ്മമായവൻ മഹേശ്വരനാണ്, അവനെയാണ് അറിയേണ്ടത്.
തദേവാക്ഷരമദ്വൈതം തദാദിത്യാന്തരം പരമ്
അത് തന്നെയാണ് നശിക്കാത്തത്, അദ്വൈതം, സൂര്യനിൽ ഉള്ള പരമത്വം.
ആത്മയോഗാഹ്വയേ തത്ത്വേ മഹാദേവസ്തതഃ സ്മൃതഃ
ആത്മയോജനം എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിൽ മഹാദേവനെയാണ് ഓർക്കുന്നത്.
തമേവാത്മാനമന്വേതി യഃ സ യാതി പരം പദമ്
ആ ആത്മാവിനെ അന്വേഷിക്കുന്നവൻ പരമപദം പ്രാപിക്കും.
ന തേ പശ്യന്തി തം ദേവം വൃഥാ തേഷാം പരിശ്രമഃ
ആ ദൈവത്തെ കാണാത്തവർക്ക് അവരുടെ പരിശ്രമം വൃഥയാണ്.