കൂര്മപുരാണമ്

ഭുക്ത്വാ തത് സംത്യജേത് പാത്രം യാത്രാമാത്രമലോലുപഃ

ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം, യാത്രയ്ക്ക് മതിയായതിൽ അധികം ആഗ്രഹിക്കാതെ, പാത്രം വയ്ക്കണം.

വൃത്തേ ശരാവസംപാതേ ഭിക്ഷാം നിത്യം യതിശ്ചരേത്

പാത്രം നിറഞ്ഞാൽ, അത്രയേ ഉള്ള ഭിക്ഷയുമായി യതി എപ്പോഴും തൃപ്തനാകണം.

ഭിക്ഷേത്യുക്ത്വാ സകൃത് തൂഷ്ണീമശ്നീയാദ് വാഗ്യതഃ ശുചിഃ

'ഭിക്ഷ' എന്ന് ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞ്, മിണ്ടാതെ, വാക്കിൽ നിയന്ത്രണമിട്ട്, ശുദ്ധനായവൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ആദിത്യേ ദര്ശയിത്വാന്നം ഭുഞ്ജീത പ്രാങ്മുഖോത്തരഃ

ഭക്ഷണം സൂര്യനു കാട്ടിയ ശേഷം, കിഴക്കോ വടക്കോ നോക്കി ഇരുന്ന് ഭക്ഷിക്കണം.

ആചമ്യ ദേവം ബ്രഹ്മാണം ധ്യായീത പരമേശ്വരമ്

ജലം കഴിച്ചു, പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിനെ ധ്യാനിക്കണം.

ചത്വാരി യതിപാത്രാണി മനുരാഹ പ്രജാപതിഃ

പ്രജാപതിയായ മനു സന്ന്യാസികൾക്ക് നാലു പാത്രങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞു.

സംധ്യാസ്വഹ്നി വിശേഷേണ ചിന്തയേന്നിത്യമീശ്വരമ്

സന്ധ്യാകാലങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് അഗ്നിക്കു മുമ്പിൽ, എല്ലായ്പ്പോഴും ഈശ്വരനെ ധ്യാനിക്കണം.

ആത്മാനം സര്വഭൂതാനാം പരസ്താത് തമസഃ സ്ഥിതമ്

സകല ജീവികളുടെയും ആത്മാവ് ഇരുണ്ടതിനെക്കാൾ അപ്പുറമാണ്.

പ്രധാനപുരുഷാതീതമാകാശം ദഹനം ശിവമ്

അവൻ പ്രകൃതിയെയും പുരുഷനെയും കടന്ന്, ആകാശംപോലെയും, അഗ്നിപോലെയും, ശുഭനുമാണ്.

ധ്യായേദനാദിമദ്വൈതമാനന്ദാദിഗുണാലയമ്

ആദിയില്ലാത്ത, ഏകത്വമുള്ള, ആനന്ദം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനെയാണ് ധ്യാനിക്കേണ്ടത്.

സിതേതരാരുണാകാരം മഹേശം വിശ്വരൂപിണമ്

വെളുത്ത, കറുത്ത, ചുവപ്പു നിറങ്ങളുള്ള, വിശ്വരൂപനായ മഹേശ്വരനെയാണ് ധ്യാനിക്കണം.

ആകാശേ ദേവമീശാനം ധ്യായീതാകാശമധ്യഗമ്

ആകാശത്തിൽ, ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ വസിക്കുന്ന ഈശാനദേവനെയാണ് ധ്യാനിക്കണം.

പുരാണം പുരുഷം ശംഭും ധ്യായന് മുച്യേത ബന്ധനാത്

പഴയവനും ശംഭുവുമായ പുരുഷനേ ധ്യാനിച്ചാൽ ബദ്ധതയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

വിചിന്ത്യ പരമം വ്യോമ സര്വഭൂതൈകകാരണമ്

സകല ജീവികൾക്കും ഏകകാരണമാകുന്ന പരമാകാശത്തെ ധ്യാനിക്കണം.

ആനന്ദം ബ്രഹ്മണഃ സൂക്ഷ്മം യത് പശ്യന്തി മുമുക്ഷവഃ

മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ കാണുന്ന ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ ആനന്ദം.

അനന്തം സത്യമീശാനം വിചിന്ത്യാസീത സംയതഃ

അവസാനമില്ലാത്ത, സത്യമായ ഈശ്വരനെ ധ്യാനിച്ചു, ആത്മസംയമനത്തോടെ ഇരിക്കണം.

യോ ഽനുതിഷ്ഠേന്മഹേശേന സോ ഽശ്നുതേ യോഗമൈശ്വരമ്

മഹേശ്വരന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കുന്നവൻ യോഗശക്തിയും ഐശ്വര്യവും പ്രാപിക്കും.

ജ്ഞാനം സമഭ്യസേദ് ബ്രാഹ്മം യേന മുച്യേത ബന്ധനാത്

ബദ്ധതയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നതിനു ബ്രഹ്മജ്ഞാനം അഭ്യസിക്കണം.

ആനന്ദമജരം ജ്ഞാനം ധ്യായീത ച പുനഃ പരമ്

പുനരായും, പരമാനന്ദവും ക്ഷയമില്ലാത്ത ജ്ഞാനവും ധ്യാനിക്കണം.

സ തസ്മാദീശ്വരോ ദേവഃ പരസ്മാദ് യോ ഽധിതിഷ്ഠതി

അതുകൊണ്ട്, പരമത്തിനും അപ്പുറമുള്ളവനാണ് ഈശ്വരൻ ദേവൻ.

യദംശസ്തത്പരോ യസ്തു സ ദേവഃ സ്യാന്മഹേശ്വരഃ

ആയാളുടെ ഭാഗം പരമമാണ്, അവൻ അപ്പുറത്തുള്ളവനാണ്; ആ ദേവൻ മഹേശ്വരനാണ്.

ഏകൈകാതിക്രമേ തേഷാം പ്രായശ്ചിത്തം വിധീയതേ

അവരിൽ ഓരോ തെറ്റിനും തരംതോറും പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

പ്രാണായാമസമായുക്തം കുര്യാത് സാംതപനം ശുചിഃ

ശുദ്ധനായവൻ ശ്വാസനിയന്ത്രണത്തോടൊപ്പം സാന്തപന വ്രതം ആചരിക്കണം.

പുനരാശ്രമമാഗമ്യ ചരേദ് ഭിശ്രുരതന്ദ്രിതഃ

വീണ്ടും ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി, ഭിക്ഷാടനത്തിൽ അശ്രദ്ധയില്ലാതെ ശ്രദ്ധയോടെ തുടരണം.

തഥാപി ച ന കര്തവ്യം പ്രസങ്ഗോ ഹ്യേഷ ദാരുണഃ

എങ്കിലും ഇങ്ങനെയുള്ള പ്രവൃത്തി ചെയ്യരുത്, കാരണം ഈ ആസക്തി അത്യന്തം ഭയാനകമാണ്.

ഉക്ത്വാനൃതം പ്രകര്തവ്യം യതിനാ ധര്മലിപ്സുനാ

ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്ന യതി അസത്യമായത് സമ്മതിച്ച് നിർദ്ദേശിച്ച പ്രവൃത്തി ചെയ്യണം.

ഹിംസാ ചൈഷാപരാ ദിഷ്ടാ യാ ചാത്മജ്ഞാനനാശികാ

സ്വയം spജ്ഞാനം നശിപ്പിക്കുന്നതും മറ്റൊരു ഹിംസയാണെന്ന് ഇതിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

സ തസ്യ ഹരതി പ്രാണാന് യോ യസ്യ ഹരതേ ധനമ്

മറ്റൊരാളുടെ സമ്പത്ത് അപഹരിക്കുന്നവൻ അവന്റെ ജീവൻ തന്നെ അപഹരിക്കുന്നു.

ഭൂയോ നിര്വേദമാപന്നശ്ചരേച്ചാന്ദ്രായണവ്രതമ്

വീണ്ടും പശ്ചാത്താപം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ചാന്ദ്രായണ വ്രതം ആചരിക്കണം.