കൂര്മപുരാണമ്

ആധ്യാത്മികം ച സതതം വേദാന്താഭിഹിതം ച യത്

വേദാന്തത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന ആത്മവിഷയമായ ആചാരങ്ങൾ അദ്ദേഹം എപ്പോഴും അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.

വേദമേവാഭ്യസേന്നിത്യം സ യാതി പരമാം ഗതിമ്

ദിവസേന വേദം അഭ്യസിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ പരമാവസ്ഥയെ എത്തുന്നു.

ക്ഷമാ ദയാ ച സതോഷോ വ്രതാന്യസ്യ വിശേഷതഃ

ക്ഷമ, കാരുണ്യം, സന്തോഷം — ഇവയാണ് പ്രത്യേകമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്രതങ്ങൾ.

കുര്യാദഹരഹഃ സ്നാത്വാ ഭിക്ഷാന്നേനൈവ തേന ഹി

അദ്ദേഹം ദിവസേന കുളിച്ച് ഭിക്ഷയാൽ മാത്രം ആഹാരം കഴിക്കണം.

സ്വാധ്യായം ചാന്വഹം കുര്യാത് സാവിത്രീം സംധ്യയോര്ജപേത്

ദിവസേന സ്വാധ്യായം ചെയ്യുകയും, രാവിലെയും വൈകിട്ടും സാവിത്രി ജപിക്കയും വേണം.

ഏകാന്നം വര്ജയേന്നിത്യം കാമം ക്രോധം പരിഗ്രഹമ്

ഒരാളിൽ നിന്നുള്ള ആഹാരം എന്നും ഒഴിവാക്കണം; അതുപോലെ ആസക്തിയും കോപവും സ്വത്തുക്കളും ഒഴിവാക്കണം.

കമണ്ഡലുകരോ വിദ്വാന് ത്രിദണ്ഡീ യാതി തത്പരമ്

കമണ്ഡലു കൈയിൽ വച്ച്, പണ്ഡിതനും ത്രിദണ്ഡിയും ആയവൻ ആ പരമാവസ്ഥയിലേക്കു എത്തുന്നു.

ഭൈക്ഷേണ വര്തനം പ്രോക്തം ഫലമൂലൈരഥാപി വാ

ഭിക്ഷയാൽ ജീവിക്കാനാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്; അല്ലെങ്കിൽ പഴവും കിഴങ്ങും കഴിക്കാം.

ഭൈക്ഷേ പ്രസക്തോ ഹി യതിര്വിഷയേഷ്വപി സജ്ജതി

ഭിക്ഷയിൽ ആസക്തനായ യതി ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിലും ആസക്തനാകുന്നു.

പ്രക്ഷാല്യ പാത്രേ ഭുഞ്ജീയാദദ്ഭിഃ പ്രക്ഷാലയേത് തു തത്

ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് പാത്രം കഴുകണം; കഴിച്ചശേഷം വെള്ളം കൊണ്ട് വീണ്ടും കഴുകണം.

ഭുക്ത്വാ തത് സംത്യജേത് പാത്രം യാത്രാമാത്രമലോലുപഃ

ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം, യാത്രയ്ക്ക് മതിയായതിൽ അധികം ആഗ്രഹിക്കാതെ, പാത്രം വയ്ക്കണം.

വൃത്തേ ശരാവസംപാതേ ഭിക്ഷാം നിത്യം യതിശ്ചരേത്

പാത്രം നിറഞ്ഞാൽ, അത്രയേ ഉള്ള ഭിക്ഷയുമായി യതി എപ്പോഴും തൃപ്തനാകണം.

ഭിക്ഷേത്യുക്ത്വാ സകൃത് തൂഷ്ണീമശ്നീയാദ് വാഗ്യതഃ ശുചിഃ

'ഭിക്ഷ' എന്ന് ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞ്, മിണ്ടാതെ, വാക്കിൽ നിയന്ത്രണമിട്ട്, ശുദ്ധനായവൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ആദിത്യേ ദര്ശയിത്വാന്നം ഭുഞ്ജീത പ്രാങ്മുഖോത്തരഃ

ഭക്ഷണം സൂര്യനു കാട്ടിയ ശേഷം, കിഴക്കോ വടക്കോ നോക്കി ഇരുന്ന് ഭക്ഷിക്കണം.

ആചമ്യ ദേവം ബ്രഹ്മാണം ധ്യായീത പരമേശ്വരമ്

ജലം കഴിച്ചു, പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിനെ ധ്യാനിക്കണം.

ചത്വാരി യതിപാത്രാണി മനുരാഹ പ്രജാപതിഃ

പ്രജാപതിയായ മനു സന്ന്യാസികൾക്ക് നാലു പാത്രങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞു.

സംധ്യാസ്വഹ്നി വിശേഷേണ ചിന്തയേന്നിത്യമീശ്വരമ്

സന്ധ്യാകാലങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് അഗ്നിക്കു മുമ്പിൽ, എല്ലായ്പ്പോഴും ഈശ്വരനെ ധ്യാനിക്കണം.

ആത്മാനം സര്വഭൂതാനാം പരസ്താത് തമസഃ സ്ഥിതമ്

സകല ജീവികളുടെയും ആത്മാവ് ഇരുണ്ടതിനെക്കാൾ അപ്പുറമാണ്.

പ്രധാനപുരുഷാതീതമാകാശം ദഹനം ശിവമ്

അവൻ പ്രകൃതിയെയും പുരുഷനെയും കടന്ന്, ആകാശംപോലെയും, അഗ്നിപോലെയും, ശുഭനുമാണ്.

ധ്യായേദനാദിമദ്വൈതമാനന്ദാദിഗുണാലയമ്

ആദിയില്ലാത്ത, ഏകത്വമുള്ള, ആനന്ദം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനെയാണ് ധ്യാനിക്കേണ്ടത്.

സിതേതരാരുണാകാരം മഹേശം വിശ്വരൂപിണമ്

വെളുത്ത, കറുത്ത, ചുവപ്പു നിറങ്ങളുള്ള, വിശ്വരൂപനായ മഹേശ്വരനെയാണ് ധ്യാനിക്കണം.

ആകാശേ ദേവമീശാനം ധ്യായീതാകാശമധ്യഗമ്

ആകാശത്തിൽ, ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ വസിക്കുന്ന ഈശാനദേവനെയാണ് ധ്യാനിക്കണം.

പുരാണം പുരുഷം ശംഭും ധ്യായന് മുച്യേത ബന്ധനാത്

പഴയവനും ശംഭുവുമായ പുരുഷനേ ധ്യാനിച്ചാൽ ബദ്ധതയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

വിചിന്ത്യ പരമം വ്യോമ സര്വഭൂതൈകകാരണമ്

സകല ജീവികൾക്കും ഏകകാരണമാകുന്ന പരമാകാശത്തെ ധ്യാനിക്കണം.

ആനന്ദം ബ്രഹ്മണഃ സൂക്ഷ്മം യത് പശ്യന്തി മുമുക്ഷവഃ

മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ കാണുന്ന ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ ആനന്ദം.

അനന്തം സത്യമീശാനം വിചിന്ത്യാസീത സംയതഃ

അവസാനമില്ലാത്ത, സത്യമായ ഈശ്വരനെ ധ്യാനിച്ചു, ആത്മസംയമനത്തോടെ ഇരിക്കണം.

യോ ഽനുതിഷ്ഠേന്മഹേശേന സോ ഽശ്നുതേ യോഗമൈശ്വരമ്

മഹേശ്വരന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കുന്നവൻ യോഗശക്തിയും ഐശ്വര്യവും പ്രാപിക്കും.

ജ്ഞാനം സമഭ്യസേദ് ബ്രാഹ്മം യേന മുച്യേത ബന്ധനാത്

ബദ്ധതയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നതിനു ബ്രഹ്മജ്ഞാനം അഭ്യസിക്കണം.

ആനന്ദമജരം ജ്ഞാനം ധ്യായീത ച പുനഃ പരമ്

പുനരായും, പരമാനന്ദവും ക്ഷയമില്ലാത്ത ജ്ഞാനവും ധ്യാനിക്കണം.