കൂര്മപുരാണമ്

കാഷായവാസാഃ സതതം ധ്യാനയോഗപരായണഃ

എപ്പോഴും കാശായവസ്ത്രം ധരിച്ച്, ധ്യാനയോഗത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കണം.

ഭൈക്ഷ്യേണ വര്തയേന്നിത്യം നൈകാന്നാദീ ഭവേത് ക്വചിത്

എപ്പോഴും ഭിക്ഷയിലൂടെ ജീവിക്കണം; ഒരിടത്ത് മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനാകരുത്.

ന തസ്യ നിഷ്കൃതിഃ കാചിദ് ധര്മശാസ്ത്രേഷു കഥ്യതേ

അവനു ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഒരു പ്രായശ്ചിത്തവും നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല.

പ്രാണിഹംസാനിവൃത്തശ്ച മൌനീ സ്യാത് സര്വനിസ്പൃഹഃ

ജീവികളെ ഹാനി ചെയ്യാതെയും, മൗനിയായും, എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച മനസ്സോടെ ഇരിക്കണം.

സത്യപൂതാം വദേദ് വാണീം മനഃ പൂതം സമാചരേത്

സത്യത്തിൽ ശുദ്ധമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുകയും, മനസ്സു ശുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും വേണം.

സ്നാനശൌചരതോ നിത്യം കമണ്ഡലുകരഃ ശുചിഃ

എപ്പോഴും കുളിയും ശുദ്ധിയും പ്രിയമാക്കി, വെള്ളം നിറച്ച കമണ്ഡലു കൈവശം വച്ചാണ് അദ്ദേഹം ശുദ്ധനായിരിക്കുക.

മോക്ഷശാസ്ത്രേഷു നിരതോ ബ്രഹ്മസൂത്രീ ജിതേന്ദ്രിയഃ

മോക്ഷശാസ്ത്രങ്ങളിൽ മുഴുകി, ബ്രഹ്മസൂത്രങ്ങളിൽ ശീലപ്പെട്ട്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനാണ് അദ്ദേഹം.

ആത്മജ്ഞാനഗുണോപേതോ യതിര്മോക്ഷമവാപ്നുയാത്

സ്വയം spരിചയത്തിന്റെ ഗുണം ഉള്ള യതി മോക്ഷം നേടുന്നു.

സ്നാത്വാചമ്യ വിധാനേന ശുചിര്ദേവാലയാദിഷു

ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി കുളിച്ച് ആചമനം ചെയ്ത് ശുദ്ധനായവൻ ദേവാലയങ്ങളിലും മറ്റു പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലും പ്രവേശിക്കുന്നു.

ധൌതകാഷായവസനോ ഭസ്മച്ഛന്നതനൂരഹഃ

കഴുകിയ കാശായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ശരീരം ഭസ്മം പുരട്ടി, അദ്ദേഹം സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ആധ്യാത്മികം ച സതതം വേദാന്താഭിഹിതം ച യത്

വേദാന്തത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന ആത്മവിഷയമായ ആചാരങ്ങൾ അദ്ദേഹം എപ്പോഴും അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.

വേദമേവാഭ്യസേന്നിത്യം സ യാതി പരമാം ഗതിമ്

ദിവസേന വേദം അഭ്യസിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ പരമാവസ്ഥയെ എത്തുന്നു.

ക്ഷമാ ദയാ ച സതോഷോ വ്രതാന്യസ്യ വിശേഷതഃ

ക്ഷമ, കാരുണ്യം, സന്തോഷം — ഇവയാണ് പ്രത്യേകമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്രതങ്ങൾ.

കുര്യാദഹരഹഃ സ്നാത്വാ ഭിക്ഷാന്നേനൈവ തേന ഹി

അദ്ദേഹം ദിവസേന കുളിച്ച് ഭിക്ഷയാൽ മാത്രം ആഹാരം കഴിക്കണം.

സ്വാധ്യായം ചാന്വഹം കുര്യാത് സാവിത്രീം സംധ്യയോര്ജപേത്

ദിവസേന സ്വാധ്യായം ചെയ്യുകയും, രാവിലെയും വൈകിട്ടും സാവിത്രി ജപിക്കയും വേണം.

ഏകാന്നം വര്ജയേന്നിത്യം കാമം ക്രോധം പരിഗ്രഹമ്

ഒരാളിൽ നിന്നുള്ള ആഹാരം എന്നും ഒഴിവാക്കണം; അതുപോലെ ആസക്തിയും കോപവും സ്വത്തുക്കളും ഒഴിവാക്കണം.

കമണ്ഡലുകരോ വിദ്വാന് ത്രിദണ്ഡീ യാതി തത്പരമ്

കമണ്ഡലു കൈയിൽ വച്ച്, പണ്ഡിതനും ത്രിദണ്ഡിയും ആയവൻ ആ പരമാവസ്ഥയിലേക്കു എത്തുന്നു.

ഭൈക്ഷേണ വര്തനം പ്രോക്തം ഫലമൂലൈരഥാപി വാ

ഭിക്ഷയാൽ ജീവിക്കാനാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്; അല്ലെങ്കിൽ പഴവും കിഴങ്ങും കഴിക്കാം.

ഭൈക്ഷേ പ്രസക്തോ ഹി യതിര്വിഷയേഷ്വപി സജ്ജതി

ഭിക്ഷയിൽ ആസക്തനായ യതി ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിലും ആസക്തനാകുന്നു.

പ്രക്ഷാല്യ പാത്രേ ഭുഞ്ജീയാദദ്ഭിഃ പ്രക്ഷാലയേത് തു തത്

ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് പാത്രം കഴുകണം; കഴിച്ചശേഷം വെള്ളം കൊണ്ട് വീണ്ടും കഴുകണം.

ഭുക്ത്വാ തത് സംത്യജേത് പാത്രം യാത്രാമാത്രമലോലുപഃ

ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം, യാത്രയ്ക്ക് മതിയായതിൽ അധികം ആഗ്രഹിക്കാതെ, പാത്രം വയ്ക്കണം.

വൃത്തേ ശരാവസംപാതേ ഭിക്ഷാം നിത്യം യതിശ്ചരേത്

പാത്രം നിറഞ്ഞാൽ, അത്രയേ ഉള്ള ഭിക്ഷയുമായി യതി എപ്പോഴും തൃപ്തനാകണം.

ഭിക്ഷേത്യുക്ത്വാ സകൃത് തൂഷ്ണീമശ്നീയാദ് വാഗ്യതഃ ശുചിഃ

'ഭിക്ഷ' എന്ന് ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞ്, മിണ്ടാതെ, വാക്കിൽ നിയന്ത്രണമിട്ട്, ശുദ്ധനായവൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ആദിത്യേ ദര്ശയിത്വാന്നം ഭുഞ്ജീത പ്രാങ്മുഖോത്തരഃ

ഭക്ഷണം സൂര്യനു കാട്ടിയ ശേഷം, കിഴക്കോ വടക്കോ നോക്കി ഇരുന്ന് ഭക്ഷിക്കണം.

ആചമ്യ ദേവം ബ്രഹ്മാണം ധ്യായീത പരമേശ്വരമ്

ജലം കഴിച്ചു, പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിനെ ധ്യാനിക്കണം.

ചത്വാരി യതിപാത്രാണി മനുരാഹ പ്രജാപതിഃ

പ്രജാപതിയായ മനു സന്ന്യാസികൾക്ക് നാലു പാത്രങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞു.

സംധ്യാസ്വഹ്നി വിശേഷേണ ചിന്തയേന്നിത്യമീശ്വരമ്

സന്ധ്യാകാലങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് അഗ്നിക്കു മുമ്പിൽ, എല്ലായ്പ്പോഴും ഈശ്വരനെ ധ്യാനിക്കണം.

ആത്മാനം സര്വഭൂതാനാം പരസ്താത് തമസഃ സ്ഥിതമ്

സകല ജീവികളുടെയും ആത്മാവ് ഇരുണ്ടതിനെക്കാൾ അപ്പുറമാണ്.

പ്രധാനപുരുഷാതീതമാകാശം ദഹനം ശിവമ്

അവൻ പ്രകൃതിയെയും പുരുഷനെയും കടന്ന്, ആകാശംപോലെയും, അഗ്നിപോലെയും, ശുഭനുമാണ്.