കൂര്മപുരാണമ്

ദാന്തഃ പക്വകഷായോ ഽസൌ ബ്രഹ്മാശ്രമമുപാശ്രയേത്

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചും, ആഗ്രഹങ്ങൾ ക്ഷീണിച്ചും, ബ്രഹ്മാശ്രമത്തിൽ അഭയം പ്രാപിക്കണം.

കര്മസംന്യാസിനസ്ത്വന്യേ ത്രിവിധാഃ പരികീര്തിതാഃ

പക്ഷേ, കര്‍മ്മം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരെ മൂന്നു വിധമെന്നു പറയുന്നു.

പ്രോച്യതേ ജ്ഞാനസംന്യാസീ സ്വാത്മന്യേവ വ്യവസ്ഥിതഃ

സ്വയം മാത്രം ആശ്രയിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നവനെയാണ് ജ്ഞാനസന്ന്യാസി എന്നു വിളിക്കുന്നത്.

പ്രോച്യതേ വേദസംന്യാസീ മുമുക്ഷുര്വിജിതേന്ദ്രിയഃ

മോക്ഷം ആഗ്രഹിച്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവനാണ് വേദസന്ന്യാസി എന്നു പറയുന്നത്.

ജ്ഞേയഃ സ കര്മസംന്യാസീ മഹായജ്ഞപരായണഃ

മഹായജ്ഞങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനാണ് കര്‍മ്മസന്ന്യാസി എന്നു അറിയേണ്ടത്.

ന തസ്യ വിദ്യതേ കാര്യം ന ലിങ്ഗം വാ വിപശ്ചിതഃ

അവനു നിർദ്ദിഷ്ടമായ കര്‍മ്മമോ, പുറത്തു കാണാവുന്ന അടയാളമോ ഇല്ല.

ജീര്ണകൌപീനവാസാഃ സ്യാന്നഗ്നോ വാ ധ്യാനതത്പരഃ

പഴയ കോപ്പീനം ധരിച്ചോ, നഗ്നനായി ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകിയോ ഇരിക്കാം.

അധ്യാത്മമതിരാസീത നിരപേക്ഷോ നിരാമിഷഃ

അവനു മനസ്സു ആത്മാവിൽ ഏകാഗ്രമാകണം, പ്രതീക്ഷയില്ലാതെയും ആഗ്രഹരഹിതനുമായിരിക്കണം.

നാഭിനന്ദേത മരണം നാഭിനന്ദേത ജീവിതമ്

മരണം ആഗ്രഹിക്കരുത്, ജീവൻ ആഗ്രഹിക്കരുത്.

ഏവം ജ്ഞാത്വാ പരോ യോഗീ ബ്രഹ്മഭൂയായ കല്പതേ

ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞാൽ, പരമയോഗി ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിക്കാൻ യോഗ്യനാകും.

കാഷായവാസാഃ സതതം ധ്യാനയോഗപരായണഃ

എപ്പോഴും കാശായവസ്ത്രം ധരിച്ച്, ധ്യാനയോഗത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കണം.

ഭൈക്ഷ്യേണ വര്തയേന്നിത്യം നൈകാന്നാദീ ഭവേത് ക്വചിത്

എപ്പോഴും ഭിക്ഷയിലൂടെ ജീവിക്കണം; ഒരിടത്ത് മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനാകരുത്.

ന തസ്യ നിഷ്കൃതിഃ കാചിദ് ധര്മശാസ്ത്രേഷു കഥ്യതേ

അവനു ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഒരു പ്രായശ്ചിത്തവും നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല.

പ്രാണിഹംസാനിവൃത്തശ്ച മൌനീ സ്യാത് സര്വനിസ്പൃഹഃ

ജീവികളെ ഹാനി ചെയ്യാതെയും, മൗനിയായും, എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച മനസ്സോടെ ഇരിക്കണം.

സത്യപൂതാം വദേദ് വാണീം മനഃ പൂതം സമാചരേത്

സത്യത്തിൽ ശുദ്ധമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുകയും, മനസ്സു ശുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും വേണം.

സ്നാനശൌചരതോ നിത്യം കമണ്ഡലുകരഃ ശുചിഃ

എപ്പോഴും കുളിയും ശുദ്ധിയും പ്രിയമാക്കി, വെള്ളം നിറച്ച കമണ്ഡലു കൈവശം വച്ചാണ് അദ്ദേഹം ശുദ്ധനായിരിക്കുക.

മോക്ഷശാസ്ത്രേഷു നിരതോ ബ്രഹ്മസൂത്രീ ജിതേന്ദ്രിയഃ

മോക്ഷശാസ്ത്രങ്ങളിൽ മുഴുകി, ബ്രഹ്മസൂത്രങ്ങളിൽ ശീലപ്പെട്ട്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനാണ് അദ്ദേഹം.

ആത്മജ്ഞാനഗുണോപേതോ യതിര്മോക്ഷമവാപ്നുയാത്

സ്വയം spരിചയത്തിന്റെ ഗുണം ഉള്ള യതി മോക്ഷം നേടുന്നു.

സ്നാത്വാചമ്യ വിധാനേന ശുചിര്ദേവാലയാദിഷു

ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി കുളിച്ച് ആചമനം ചെയ്ത് ശുദ്ധനായവൻ ദേവാലയങ്ങളിലും മറ്റു പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലും പ്രവേശിക്കുന്നു.

ധൌതകാഷായവസനോ ഭസ്മച്ഛന്നതനൂരഹഃ

കഴുകിയ കാശായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ശരീരം ഭസ്മം പുരട്ടി, അദ്ദേഹം സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ആധ്യാത്മികം ച സതതം വേദാന്താഭിഹിതം ച യത്

വേദാന്തത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന ആത്മവിഷയമായ ആചാരങ്ങൾ അദ്ദേഹം എപ്പോഴും അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.

വേദമേവാഭ്യസേന്നിത്യം സ യാതി പരമാം ഗതിമ്

ദിവസേന വേദം അഭ്യസിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ പരമാവസ്ഥയെ എത്തുന്നു.

ക്ഷമാ ദയാ ച സതോഷോ വ്രതാന്യസ്യ വിശേഷതഃ

ക്ഷമ, കാരുണ്യം, സന്തോഷം — ഇവയാണ് പ്രത്യേകമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്രതങ്ങൾ.

കുര്യാദഹരഹഃ സ്നാത്വാ ഭിക്ഷാന്നേനൈവ തേന ഹി

അദ്ദേഹം ദിവസേന കുളിച്ച് ഭിക്ഷയാൽ മാത്രം ആഹാരം കഴിക്കണം.

സ്വാധ്യായം ചാന്വഹം കുര്യാത് സാവിത്രീം സംധ്യയോര്ജപേത്

ദിവസേന സ്വാധ്യായം ചെയ്യുകയും, രാവിലെയും വൈകിട്ടും സാവിത്രി ജപിക്കയും വേണം.

ഏകാന്നം വര്ജയേന്നിത്യം കാമം ക്രോധം പരിഗ്രഹമ്

ഒരാളിൽ നിന്നുള്ള ആഹാരം എന്നും ഒഴിവാക്കണം; അതുപോലെ ആസക്തിയും കോപവും സ്വത്തുക്കളും ഒഴിവാക്കണം.

കമണ്ഡലുകരോ വിദ്വാന് ത്രിദണ്ഡീ യാതി തത്പരമ്

കമണ്ഡലു കൈയിൽ വച്ച്, പണ്ഡിതനും ത്രിദണ്ഡിയും ആയവൻ ആ പരമാവസ്ഥയിലേക്കു എത്തുന്നു.

ഭൈക്ഷേണ വര്തനം പ്രോക്തം ഫലമൂലൈരഥാപി വാ

ഭിക്ഷയാൽ ജീവിക്കാനാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്; അല്ലെങ്കിൽ പഴവും കിഴങ്ങും കഴിക്കാം.

ഭൈക്ഷേ പ്രസക്തോ ഹി യതിര്വിഷയേഷ്വപി സജ്ജതി

ഭിക്ഷയിൽ ആസക്തനായ യതി ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിലും ആസക്തനാകുന്നു.