കൂര്മപുരാണമ്

വാനപ്രസ്ഥാശ്രമം ഗച്ഛേത് സദാരഃ സാഗ്നിരേവ ച ദൃഷ്ട്വാപത്യസ്യ ചാപത്യം ജര്ജരീകൃതവിഗ്രഹഃ

മകനു മകൻ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും, ശരീരം ക്ഷയിച്ചു എന്നും കണ്ടാൽ, ഭാര്യയെയും അഗ്നിയെയും കൂട്ടി വാനപ്രസ്ഥാശ്രമത്തിലേക്ക് കടക്കണം.

ഗത്വാരണ്യം നിയമവാംസ്തപഃ കുര്യാത് സമാഹിതഃ

കാടിലേക്ക് പോയ്, നിയന്ത്രണത്തോടെ, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, കഠിന വ്രതം ആചരിക്കണം.

യതാഹാരോ ഭവേത് തേന പൂജയേത് പിതൃദേവതാഃ

എത്രയോ ഭക്ഷണം കിട്ടിയാലും, അതുകൊണ്ട് പിതാക്കളെയും ദേവതകളെയും ആദരിക്കണം.

ഗൃഹാദാഹൃത്യ ചാശ്നീയാദഷ്ടൌ ഗ്രാസാന് സമാഹിതഃ

വീട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്ന്, ശ്രദ്ധയോടെ എട്ട് കഷണം മാത്രം കഴിക്കണം.

സ്വാധ്യായം സര്വദാ കുര്യാന്നിയച്ഛേദ് വാചമന്യതഃ

എപ്പോഴും സ്വാധ്യായം ചെയ്യണം; മറ്റുള്ള സമയത്ത് വാക്ക് നിയന്ത്രിക്കണം.

മുന്യന്നൈംര്വിവിധൈര്മേധ്യൈഃ ശാകമൂലഫലേന വാ

മുനിയന്മാർ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണവും, ശുദ്ധമായ പലതരം ഭക്ഷണവും, ചീരയും കിഴങ്ങും പഴവും എന്നിവയുമാണ് അവനു അനുയോജ്യം.

സര്വഭൂതാനുകമ്പീ സ്യാത് പ്രതിഗ്രഹവിവര്ജിതഃ

എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണ കാണിക്കണം; സമ്മാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

ഉത്തരായണം ച ക്രമശോ ദക്ഷസ്യായനമേവ ച

ഉത്തരായണം, ദക്ഷിണായനം എന്നിവ ക്രമമായി ആചരിക്കണം.

പുരോഡാശാംശ്ചരൂംശ്ചൈവ വിധിവന്നിര്വപേത് പൃഥക്

പൂജയ്ക്കുള്ള അർപ്പണങ്ങളും ഹോമസമഗ്രികളും നിയമപ്രകാരം വേർതിരിച്ച് അർപ്പിക്കണം.

ശേഷം സമുപഭുഞ്ജീത ലവണം ച സ്വയം കൃതമ്

ശേഷിക്കുന്ന ഭക്ഷണവും, താനേ തയ്യാറാക്കിയ ഉപ്പും മാത്രം കഴിക്കണം.

ഭൂസ്തൃണം ശിഗ്രുകം ചൈവ ശ്ലേഷ്മാതകഫലാനി ച

ഭൂമി, പുല്ല്, മുരിങ്ങ, ശ്ലേഷ്മാതകമരത്തിന്റെ പഴം എന്നിവ ഉപയോഗിക്കാം.

ന ഗ്രാമജാതാന്യാര്തോ ഽപി പുഷ്പാണി ച ഫലാനി ച

ഗ്രാമത്തിൽ വളർന്ന പൂക്കളോ പഴങ്ങളോ, എത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഉപയോഗിക്കരുത്.

ന ദ്രുഹ്യേത് സര്വഭൂതാനി നിര്ദ്വന്ദ്വോ നിര്ഭയോ ഭവേത്

ഏതൊരു ജീവിക്കും ഹാനി ചെയ്യരുത്; ദ്വന്ദങ്ങൾക്കും ഭയത്തിനും അതീതനാകണം.

ബ്രഹ്മചാരീ ഭവേന്നിത്യം ന പത്നീമപി സംശ്രയേത്

എപ്പോഴും ബ്രഹ്മചാരിയായിരിക്കണം; ഭാര്യയോടും സമീപിക്കരുത്.

തദ് വ്രതം തസ്യ ലുപ്യേത പ്രായശ്ചിത്തീയതേ ദ്വിജഃ

ആ വ്രതം ലംഘിച്ചാൽ, അവന്റെ ആചരണം നഷ്ടമാകും; അത്തരം ദ്വിജന് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം.

ന ഹി വേദേ ഽധികാരോ ഽസ്യ തദ്വംശേപ്യേവമേവ ഹി

അവനു വേദപഠനത്തിന് അവകാശമില്ല; അവന്റെ സന്തതികൾക്കും അങ്ങനെ തന്നെ.

ശരണ്യഃ സര്വഭൂതാനാം സംവിഭാഗപരഃ സദാ

എല്ലാ ജീവികൾക്കും ആശ്രയമായിരിക്കണം; എല്ലായ്പ്പോഴും പങ്കുവെക്കാൻ മനസ്സുണ്ടാകണം.

ഏകാഗ്നിരനികേതഃ സ്യാത് പ്രോക്ഷിതാം ഭൂമിമാശ്രയേത്

ഒരൊറ്റ അഗ്നി മാത്രം നിലനിർത്തണം; സ്ഥിരമായ വീട് ഉണ്ടാകരുത്; ശുദ്ധമായ നിലത്താണ് താമസിക്കേണ്ടത്.

ശിലായാം ശര്കരായാം വാ ശയീത സുസമാഹിതഃ

കല്ലിന്മേലോ ചെരുപ്പിന്മേലോ, മനസ്സു സമാധാനത്തോടെ ഉറങ്ങണം.

ഷണ്മാസനിചയോ വാ സ്യാത് സമാനിചയ ഏവ വാ

അവൻ ആറുമാസം വരെ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വർഷം വരെ ഭക്ഷണം ശേഖരിക്കാമെന്നു പറയാം.

ജീര്ണാനി ചൈവ വാസാംസി ശാകമൂലഫലാനി ച

പഴയ വസ്ത്രങ്ങൾ, ഇലകൾ, കിഴങ്ങുകൾ, പഴങ്ങൾ എന്നിവയും ഉപയോഗിക്കാം.

അശ്മകുട്ടോ ഭവേദ് വാപി കാലപക്വഭുഗേവ വാ

കല്ലിൽ അരച്ചതോ സ്വാഭാവികമായി പാകമായതോ മാത്രം ഭക്ഷിക്കാം.

ചതുര്ഥകാലികോ വാ സ്യാത് സ്യാദ്വാപ്യഷ്ടമകാലികഃ

നാലാം സമയത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രമോ എട്ടാം സമയത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രമോ ഭക്ഷിക്കാം.

പക്ഷേ പക്ഷേ സമശ്നീയാദ് യവാഗൂം ക്വഥിതാം സകൃത്

ഓരോ പകുതിയിലും ഒരിക്കൽ മാത്രം ഉണക്കയവം വേവിച്ച കഞ്ഞി കഴിക്കണം.

സ്വാഭാവികൈഃ സ്വയം ശീര്ണൈര്വൈഖാനസമതേ സ്ഥിതഃ

സ്വയം വീണുവീഴുന്ന ഭക്ഷണങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് വൈഖാനസരീതിയിൽ നിലകൊള്ളണം.

സ്ഥാനാസനാഭ്യാം വിഹരേന്ന ക്വചിദ് ധൈര്യമുത്സൃജേത്

നിൽക്കുകയോ ഇരിക്കുകയോ ചെയ്ത് എപ്പോഴും ധൈര്യം വിട്ടുകളയാതെ സഞ്ചരിക്കണം.

ആര്ദ്രവാസാസ്തു ഹേമന്തേ ക്രമശോ വര്ധയംസ്തപഃ

ശീതകാലത്ത് ഈർപ്പം ഉള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് ക്രമേണ തപസ്സിൽ വർദ്ധനവുണ്ടാക്കണം.

ഏകപാദേന തിഷ്ഠേത മരീചീന് വാ പിബേത് തദാ

ഒരു കാലിൽ നിൽക്കുകയോ അപ്പോൾ സൂര്യകിരണങ്ങൾ മാത്രം കുടിക്കുകയോ ചെയ്യാം.

ശീര്ണപര്ണാശനോ വാ സ്യാത് കൃച്ഛ്രൈര് വാ വര്തയേത് സദാ

വീണുവീഴുന്ന ഇലകൾ ഭക്ഷിക്കാമോ അല്ലെങ്കിൽ എപ്പോഴും കഠിനതപസ്സിൽ നിലനിൽക്കാമോ.