കൂര്മപുരാണമ്

മ്രിയമാണേഷു വിപ്രേഷു ബ്രാഹ്മണഃ സ തു ഗര്ഹിതഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാർ മരിക്കുമ്പോൾ അത്തരം ബ്രാഹ്മണൻ നിന്ദനീയനാണ്.

അങ്കയിത്വാ സ്വകാദ് രാഷ്ട്രാത് തം രാജാ വിപ്രവാസയേത്

അവനെ അടയാളപ്പെടുത്തി രാജാവ് തന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കണം.

സ പൂര്വാഭ്യധികഃ പാപീ നരകേ പച്യതേ നരഃ

മുൻപുള്ളവരെക്കാൾ വലിയ പാപം ചെയ്തവൻ നരകത്തിൽ കഷ്ടപ്പെടും.

സത്യസംയമസംയുക്താസ്തേഭ്യോ ദദ്യാദ് ദ്വിജോത്തമാഃ

സത്യവും ആത്മനിയന്ത്രണവും ഉള്ളവരോടാണ് ഉത്തമൻമാരായ ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം നൽകേണ്ടത്.

ന തു മൂര്ഖമവൃത്തസ്ഥം ദശരാത്രമുപോഷിതമ്

ശരിയായ പെരുമാറ്റമില്ലാത്ത മണ്ടനു, പത്ത് ദിവസം ഉപവസിച്ചാലും, ദാനം നൽകരുത്.

സ തേന കര്മണാ പാപീ ദഹത്യാസപ്തമം കുലമ്

അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, പാപി ആൾ തന്റെ ഏഴാം തലമുറവരെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

തസ്മൈ യത്നേന ദാതവ്യം അതിക്രമ്യാപി സന്നിധിമ്

അത്തരം യോഗ്യനു, സമീപത്തുള്ളവരെ മറികടന്നും, പരിശ്രമത്തോടെ ദാനം നൽകണം.

താവുഭൌ ഗച്ഛതഃ സ്വര്ഗം നരകം തു വിപര്യയേ

അവരിരുവരും സ്വർഗത്തിൽ എത്തുന്നു; അതിന്റെ വിപരീതം ചെയ്താൽ നരകത്തിലാകും.

പാഷണ്ഡേഷു ച സര്വേഷു നാവേദവിദി ധര്മവിത്

എല്ലാ പാഷണ്ടന്മാരിലും, വേദവും ധർമ്മവും അറിയുന്നവൻ ആരുമില്ല.

അവിദ്വാന് പ്രതിഗൃഹ്ണാനോ ഭസ്മീ ഭവതി കാഷ്ഠവത്

അറിയില്ലാത്തവൻ ദാനം സ്വീകരിച്ചാൽ, മരച്ചില്ലുപോലെ ചാരമായി തീരും.

അപി വാ ജാതിമാത്രേഭ്യോ ന തു ശൂദ്രാത് കഥഞ്ചന

ജന്മം മാത്രമുള്ളവരിൽ നിന്നു പോലും ദാനം സ്വീകരിക്കാം, പക്ഷേ ഒരു ശൂദ്രനിൽ നിന്നു ഒരിക്കലും വേണ്ട.

ധനലോഭേ പ്രസക്തസ്തു ബ്രാഹ്മണ്യാദേവ ഹീയതേ

ധനലോഭത്തിൽ ആസ്വാദനം കാണുന്നവൻ ബ്രാഹ്മണ്യത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്നു.

ന താം ഗതിമവാപ്നോതി സങ്കോചാദ് യാമവാപ്നുയാത്

ആത്മനിയന്ത്രണം കൊണ്ടു ലഭിക്കുന്ന അവസ്ഥ അവൻ നേടുന്നില്ല.

സ്ഥിത്യര്ഥാദധികം ഗൃഹ്ണന് ബ്രാഹ്മണോ യാത്യധോഗതിമ്

ജീവിതം നയിക്കാൻ വേണ്ടതിലധികം സ്വീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ താഴ്ന്ന നിലയിലേക്ക് പോകുന്നു.

ഉദ്വേജയതി ഭൂതാനി യഥാ ചൌരസ്തഥൈവ സഃ

അവൻ കള്ളനെപ്പോലെ ജീവികളെ അലറിക്കുന്നു.

സര്വതഃ പ്രതിഗൃഹ്ണീയാന്ന തു തൃപ്യേത് സ്വയം തതഃ

എങ്ങുമുതൽ സ്വീകരിക്കാമെങ്കിലും, അതിൽ നിന്ന് സ്വയം തൃപ്തി നേടരുത്.

വര്തമാനഃ സംയാതാത്മാ യാതി തത് പരമം പദമ്

ഇങ്ങനെ ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ ജീവിക്കുന്നവൻ ആ പരമാവസ്ഥയിലേക്കെത്തുന്നു.

ഏകാകീ വിചരേന്നിത്യമുദാസീനഃ സമാഹിതഃ

അവൻ എപ്പോഴും ഒറ്റയ്ക്കും, അസക്തനായി, ഏകാഗ്രനായി സഞ്ചരിക്കണം.

ജ്ഞാത്വാനുതിഷ്ഠേന്നിയതം തഥാനുഷ്ഠാപയേദ് ദ്വിജാന്

അറിയുന്നവൻ സ്ഥിരമായി ആചരണം ചെയ്യണം, അതുപോലെ മറ്റ് ദ്വിജന്മാരെയും ആചരിപ്പിക്കണം.

പ്രകൃതിം യാതി പരം ന യാതി ജന്മ

അവൻ പരമസ്വഭാവം നേടുന്നു, പിന്നെ ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.

വാനപ്രസ്ഥാശ്രമം ഗച്ഛേത് സദാരഃ സാഗ്നിരേവ ച ദൃഷ്ട്വാപത്യസ്യ ചാപത്യം ജര്ജരീകൃതവിഗ്രഹഃ

മകനു മകൻ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും, ശരീരം ക്ഷയിച്ചു എന്നും കണ്ടാൽ, ഭാര്യയെയും അഗ്നിയെയും കൂട്ടി വാനപ്രസ്ഥാശ്രമത്തിലേക്ക് കടക്കണം.

ഗത്വാരണ്യം നിയമവാംസ്തപഃ കുര്യാത് സമാഹിതഃ

കാടിലേക്ക് പോയ്, നിയന്ത്രണത്തോടെ, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, കഠിന വ്രതം ആചരിക്കണം.

യതാഹാരോ ഭവേത് തേന പൂജയേത് പിതൃദേവതാഃ

എത്രയോ ഭക്ഷണം കിട്ടിയാലും, അതുകൊണ്ട് പിതാക്കളെയും ദേവതകളെയും ആദരിക്കണം.

ഗൃഹാദാഹൃത്യ ചാശ്നീയാദഷ്ടൌ ഗ്രാസാന് സമാഹിതഃ

വീട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്ന്, ശ്രദ്ധയോടെ എട്ട് കഷണം മാത്രം കഴിക്കണം.

സ്വാധ്യായം സര്വദാ കുര്യാന്നിയച്ഛേദ് വാചമന്യതഃ

എപ്പോഴും സ്വാധ്യായം ചെയ്യണം; മറ്റുള്ള സമയത്ത് വാക്ക് നിയന്ത്രിക്കണം.

മുന്യന്നൈംര്വിവിധൈര്മേധ്യൈഃ ശാകമൂലഫലേന വാ

മുനിയന്മാർ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണവും, ശുദ്ധമായ പലതരം ഭക്ഷണവും, ചീരയും കിഴങ്ങും പഴവും എന്നിവയുമാണ് അവനു അനുയോജ്യം.

സര്വഭൂതാനുകമ്പീ സ്യാത് പ്രതിഗ്രഹവിവര്ജിതഃ

എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണ കാണിക്കണം; സമ്മാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

ഉത്തരായണം ച ക്രമശോ ദക്ഷസ്യായനമേവ ച

ഉത്തരായണം, ദക്ഷിണായനം എന്നിവ ക്രമമായി ആചരിക്കണം.

പുരോഡാശാംശ്ചരൂംശ്ചൈവ വിധിവന്നിര്വപേത് പൃഥക്

പൂജയ്ക്കുള്ള അർപ്പണങ്ങളും ഹോമസമഗ്രികളും നിയമപ്രകാരം വേർതിരിച്ച് അർപ്പിക്കണം.