ബ്രഹ്മവര്ചസകാമസ്തു ബ്രഹ്മാണം ബ്രഹ്മകാമുകഃ
ബ്രഹ്മതേജസ് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ബ്രാഹ്മണനെ ആരാധിക്കണം; ബ്രഹ്മം സ്വയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ,
കര്മണാം സിദ്ധികാമസ്തു പൂജയേദ് വൈ വിനായകമ്
കർമഫലത്തിൽ വിജയമാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ വിനായകനെ ആരാധിക്കണം.
മുമുക്ഷുഃ സര്വസംസാരാത് പ്രയത്നേനാര്ചയേദ്ധരിമ്
സമസ്ത സാംസാരികബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഹരിയെ ഉത്സാഹപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.
സോര്ഽചയേദ് വൈ വിരൂപാക്ഷം പ്രയത്നേനേശ്വരേശ്വരമ്
അവൻ വിരൂപാക്ഷനെയും, ഈശ്വരന്മാരിൽ പ്രധാനനായവനെയും ഉത്സാഹപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.
തേ പൂജയന്തി ഭൂതേശം കേശവം ചാപി ഭോഗിനഃ
ഭോഗങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നവർ ഭൂതേശനെയും കേശവനെയും ആരാധിക്കുന്നു.
തിലപ്രദഃ പ്രജാമിഷ്ടാം ദീപദശ്ചക്ഷുരുത്തമമ്
എള്ള് ദാനം ചെയ്യുന്നവന് ഇഷ്ടപ്പെട്ട സന്താനങ്ങൾ ലഭിക്കും; വിളക്ക് ദാനം ചെയ്യുന്നവന് ഉത്തമമായ കാഴ്ച ലഭിക്കും.
ഗൃഹദോ ഽഗ്ര്യാണി വേശ്മാനി രൂപ്യദോ രൂപമുത്തമമ്
വീട് നൽകുന്നവന് ഉത്തമമായ ഭവനങ്ങൾ ലഭിക്കും; വെള്ളി നൽകുന്നവന് ഏറ്റവും മനോഹരമായ രൂപം ലഭിക്കും.
അനഡുദഃ ശ്രിയം പുഷ്ടാം ഗോദോ വ്രധ്നസ്യ വിഷ്ടപമ്
കാളയിടുന്നവന് സമൃദ്ധമായ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കും; പശു നൽകുന്നവന് വൃദ്ധ്നന്റെ ലോകം ലഭിക്കും.
ധാന്യദഃ ശാശ്വതം സൌഖ്യം ബ്രഹ്മദോ ബ്രഹ്മസാത്മ്യതാമ്
അന്നം നൽകുന്നവന് സ്ഥിരമായ സന്തോഷം ലഭിക്കും; ബ്രഹ്മവിദ്യ നൽകുന്നവന് ബ്രഹ്മത്തോടുള്ള ഐക്യം ലഭിക്കും.
വേദവിത്സു വിശിഷ്ടേഷു പ്രേത്യ സ്വര്ഗം സമശ്നുതേ
വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർക്കു ദാനം ചെയ്യുന്നവന് മരിച്ചശേഷം സ്വർഗം അനുഭവിക്കാം.
ഇന്ധനാനാം പ്രദാനേന ദീപ്താഗ്നിര്ജായതേ നരഃ
ഇന്ധനം നൽകുന്നവന് പ്രകാശമുള്ള അഗ്നി ലഭിക്കും.
പ്രദദ്യാദ് ബ്രാഹ്മണേഭ്യസ്തു മുദാ യുക്തഃ സദാ ഭവേത്
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് സന്തോഷത്തോടെ ഉചിതമായ മനസ്സോടെ എപ്പോഴും ദാനം ചെയ്യണം.
ദദാനോ രോഗരഹിതഃ സുഖീ ദീര്ഘായുരേവ ച
ദാനം ചെയ്യുന്നവന് രോഗമില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കും.
തീവ്രിതാപം ച തരതി ഛത്രോപാനത്പ്രദോ നരഃ
കുടയോ ചെരിപ്പോ നൽകുന്നവന് കടുത്ത കഷ്ടതകൾ അതിജീവിക്കും.
തത്തദ് ഗുണവതേ ദേയം തദേവാക്ഷ്യമിച്ഛതാ
ഏത് വസ്തുവും അതിന് യോഗ്യനായവർക്കാണ് നൽകേണ്ടത്; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അക്ഷയമായ ഫലം ലഭിക്കും.
സംക്രാന്ത്യാദിഷു കാലേഷു ദത്തം ഭവതി ചാക്ഷയമ്
സംക്രാന്തി പോലുള്ള വിശേഷ ദിവസങ്ങളിൽ നൽകുന്ന ദാനം അക്ഷയമാകും.
ദത്ത്വാ ചാക്ഷയമാപ്നോതി നദീഷു ച വനേഷു ച
നദികളിലും കാടുകളിലും ദാനം ചെയ്താൽ അക്ഷയമായ ഫലം ലഭിക്കും.
തസ്മാദ് വിപ്രായ ദാതവ്യം ശ്രോത്രിയായ ദ്വിജാതിഭിഃ
അതിനാൽ, ദ്വിജന്മാർ ഒരു പണ്ഡിതനായ ബ്രാഹ്മണനു ദാനം ചെയ്യണം.
മുമുക്ഷുണാ ച ദാതവ്യം ബ്രാഹ്മണേഭ്യസ്തഥാന്വഹമ്
മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദിവസേന ദാനം ചെയ്യണം.
നിവാരയതി പാപാത്മാ തിര്യഗ്യോനിം വ്രജേത് തു സഃ
ദാനം തടയുന്ന പാപാത്മാവു മൃഗജന്മം പ്രാപിക്കും.
സര്വസ്വമപഹൃത്യൈനം രാജാ രാഷ്ട്രാത് പ്രവാസയേത്
അവന്റെ എല്ലാ സ്വത്തും രാജാവ് പിടിച്ചെടുത്തു രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കണം.
മ്രിയമാണേഷു വിപ്രേഷു ബ്രാഹ്മണഃ സ തു ഗര്ഹിതഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ മരിക്കുമ്പോൾ അത്തരം ബ്രാഹ്മണൻ നിന്ദനീയനാണ്.
അങ്കയിത്വാ സ്വകാദ് രാഷ്ട്രാത് തം രാജാ വിപ്രവാസയേത്
അവനെ അടയാളപ്പെടുത്തി രാജാവ് തന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കണം.
സ പൂര്വാഭ്യധികഃ പാപീ നരകേ പച്യതേ നരഃ
മുൻപുള്ളവരെക്കാൾ വലിയ പാപം ചെയ്തവൻ നരകത്തിൽ കഷ്ടപ്പെടും.
സത്യസംയമസംയുക്താസ്തേഭ്യോ ദദ്യാദ് ദ്വിജോത്തമാഃ
സത്യവും ആത്മനിയന്ത്രണവും ഉള്ളവരോടാണ് ഉത്തമൻമാരായ ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം നൽകേണ്ടത്.
ന തു മൂര്ഖമവൃത്തസ്ഥം ദശരാത്രമുപോഷിതമ്
ശരിയായ പെരുമാറ്റമില്ലാത്ത മണ്ടനു, പത്ത് ദിവസം ഉപവസിച്ചാലും, ദാനം നൽകരുത്.
സ തേന കര്മണാ പാപീ ദഹത്യാസപ്തമം കുലമ്
അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, പാപി ആൾ തന്റെ ഏഴാം തലമുറവരെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
തസ്മൈ യത്നേന ദാതവ്യം അതിക്രമ്യാപി സന്നിധിമ്
അത്തരം യോഗ്യനു, സമീപത്തുള്ളവരെ മറികടന്നും, പരിശ്രമത്തോടെ ദാനം നൽകണം.
താവുഭൌ ഗച്ഛതഃ സ്വര്ഗം നരകം തു വിപര്യയേ
അവരിരുവരും സ്വർഗത്തിൽ എത്തുന്നു; അതിന്റെ വിപരീതം ചെയ്താൽ നരകത്തിലാകും.
പാഷണ്ഡേഷു ച സര്വേഷു നാവേദവിദി ധര്മവിത്
എല്ലാ പാഷണ്ടന്മാരിലും, വേദവും ധർമ്മവും അറിയുന്നവൻ ആരുമില്ല.