കൂര്മപുരാണമ്

ഗന്ധാദിഭിഃ സമഭ്യര്ച്യ വാചയേദ് വാ സ്വ്യം വദേത്

സുഗന്ധാദികൾകൊണ്ട് അർച്ചന നടത്തി, ആ വേദം മറ്റൊരാൾ വായിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ സ്വയം വായിക്കുകയോ വേണം.

യാവജ്ജീവകൃതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി

ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ ആക്ഷണം തന്നെ നശിക്കും.

ദദാതി യസ്തു വിപ്രായ സര്വം തരതി ദുഷ്കൃതമ്

ബ്രാഹ്മണനു നൽകുന്നവൻ എല്ലാ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾക്കും അതിജീവനം നേടുന്നു.

നിര്ദിശ്യ ധര്മരാജായ വിപ്രേഭ്യോ മുച്യതേ ഭയാത്

ധർമരാജാവിനോട് അത് സൂചിപ്പിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ വഴി ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

തര്പയേദുദപാത്രൈസ്തു ബ്രഹ്മഹത്യാം വ്യപോഹതി

ജലം നിറച്ച പാത്രങ്ങൾകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയാൽ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം അകറ്റാം.

ശുക്ലാമ്വരധരഃ കൃഷ്ണൈസ്തിലൈര്ഹുത്വാ ഹുതാശനമ്

വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച്, കറുത്ത എള്ള് അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ചാൽ,

ജന്മപ്രഭൃതി യത്പാപം സര്വം തരതി വൈ ദ്വിജഃ

ജനനം മുതൽ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും ആ ദ്വിജൻ അതിജീവിക്കും.

യത്കിചിദ് ദേവദേവേശം ദദ്യാച്ചോദ്ദിശ്യ ശങ്കരമ്

ദേവദേവനായ ശങ്കരനു സമർപ്പിച്ച് ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും അർപ്പിച്ചാൽ,

സപ്തജന്മകൃതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി

അവനു ഏഴു ജന്മങ്ങളിൽ പറ്റിയ പാപങ്ങൾ ആ ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ നശിക്കും.

ആരാധയേദ് ദ്വിജമുഖേ ന തസ്യാസ്തി പുനര്ഭവഃ

യജ്ഞോപവീതധാരിയുടെ മുഖാന്തിരം ആരാധിച്ചാൽ, അവനു വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.

സ്നാത്വാഭ്യര്ച്യ യഥാന്യായം പാദപ്രക്ഷാലനാദിഭിഃ

ശുദ്ധമായി കുളിച്ച്, പാദപ്രക്ഷാലനം മുതലായവയോടെ യഥാന്യായം ആരാധന നടത്തി,

സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ പ്രാപ്നോതി പരമാം ഗതിമ്

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, അവൻ പരമഗതി പ്രാപിക്കും.

അമാവാസ്യായാം ഭക്തൈസ്തു പൂജനീയസ്ത്രിലോചനഃ

അമാവാസ്യ ദിവസം ഭക്തർ ത്രിനയനനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.

അര്ചയേദ് ബാഹ്മണമുഖേ സ ഗച്ഛേത് പരമം പദമ്

ബ്രാഹ്മണന്റെ മുഖാന്തിരം ആരാധിച്ചവൻ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

തസ്യാമാരാധയേദ് ദേവം പ്രയത്നേന ജനാര്ദനമ്

അന്നേ ദിവസം ജനാർദ്ദനനെ ഉത്സാഹപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.

ദീയതേ വിഷ്ണവേ വാപി തദനന്തഫലപ്രദമ്

അന്നേ ദിവസം വിഷ്ണുവിന് അർപ്പിക്കുന്നതൊന്നും അനന്തഫലം നൽകും.

ബ്രാഹ്മണാന് പൂജയേദ് യത്നാത് സതസ്യാം തോഷയേത് തതഃ

അന്നേ ദിവസം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ച് അവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം.

പൂജ്യന്തേ ബ്രാഹ്മണാലാഭേ പ്രതിമാദിഷ്വപി ക്വചിത്

ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഇല്ലെങ്കിൽ, പ്രതിമകളിലും മറ്റും ആരാധന നടത്താം.

ദ്വിജേഷു ദേവതാ നിത്യം പൂജനീയാ വിശേഷതഃ

യജ്ഞോപവീതധാരികളിൽ ദേവതയെ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രത്യേകമായി ആരാധിക്കണം.

ബ്രഹ്മവര്ചസകാമസ്തു ബ്രഹ്മാണം ബ്രഹ്മകാമുകഃ

ബ്രഹ്മതേജസ് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ബ്രാഹ്മണനെ ആരാധിക്കണം; ബ്രഹ്മം സ്വയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ,

കര്മണാം സിദ്ധികാമസ്തു പൂജയേദ് വൈ വിനായകമ്

കർമഫലത്തിൽ വിജയമാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ വിനായകനെ ആരാധിക്കണം.

മുമുക്ഷുഃ സര്വസംസാരാത് പ്രയത്നേനാര്ചയേദ്ധരിമ്

സമസ്ത സാംസാരികബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഹരിയെ ഉത്സാഹപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.

സോര്ഽചയേദ് വൈ വിരൂപാക്ഷം പ്രയത്നേനേശ്വരേശ്വരമ്

അവൻ വിരൂപാക്ഷനെയും, ഈശ്വരന്മാരിൽ പ്രധാനനായവനെയും ഉത്സാഹപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.

തേ പൂജയന്തി ഭൂതേശം കേശവം ചാപി ഭോഗിനഃ

ഭോഗങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നവർ ഭൂതേശനെയും കേശവനെയും ആരാധിക്കുന്നു.

തിലപ്രദഃ പ്രജാമിഷ്ടാം ദീപദശ്ചക്ഷുരുത്തമമ്

എള്ള് ദാനം ചെയ്യുന്നവന് ഇഷ്ടപ്പെട്ട സന്താനങ്ങൾ ലഭിക്കും; വിളക്ക് ദാനം ചെയ്യുന്നവന് ഉത്തമമായ കാഴ്ച ലഭിക്കും.

ഗൃഹദോ ഽഗ്ര്യാണി വേശ്മാനി രൂപ്യദോ രൂപമുത്തമമ്

വീട് നൽകുന്നവന്‍ ഉത്തമമായ ഭവനങ്ങൾ ലഭിക്കും; വെള്ളി നൽകുന്നവന്‍ ഏറ്റവും മനോഹരമായ രൂപം ലഭിക്കും.

അനഡുദഃ ശ്രിയം പുഷ്ടാം ഗോദോ വ്രധ്നസ്യ വിഷ്ടപമ്

കാളയിടുന്നവന്‍ സമൃദ്ധമായ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കും; പശു നൽകുന്നവന്‍ വൃദ്ധ്നന്റെ ലോകം ലഭിക്കും.

ധാന്യദഃ ശാശ്വതം സൌഖ്യം ബ്രഹ്മദോ ബ്രഹ്മസാത്മ്യതാമ്

അന്നം നൽകുന്നവന്‍ സ്ഥിരമായ സന്തോഷം ലഭിക്കും; ബ്രഹ്മവിദ്യ നൽകുന്നവന്‍ ബ്രഹ്മത്തോടുള്ള ഐക്യം ലഭിക്കും.

വേദവിത്സു വിശിഷ്ടേഷു പ്രേത്യ സ്വര്ഗം സമശ്നുതേ

വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർക്കു ദാനം ചെയ്യുന്നവന്‍ മരിച്ചശേഷം സ്വർഗം അനുഭവിക്കാം.