കൂര്മപുരാണമ്

അന്യഥാ ദീയതേ യദ്ധി ന തദ് ദാനം ഫലപ്രദമ്

അല്ലാത്തവിധം നൽകിയാൽ ആ ദാനം ഫലം തരില്ല.

വൃത്തസ്ഥായ ദരിദ്രായ പ്രദേയം ഭക്തിപൂര്വകമ്

നല്ല സ്വഭാവമുള്ള ദരിദ്രനോട് ഭക്തിപൂർവ്വം നൽകണം.

സ യാതി പരമം സ്ഥാനം യത്ര ഗത്വാ ന ശോചതി

അവൻ അത്യുന്നതമായ സ്ഥിതിയിൽ എത്തുന്നു; അവിടെ എത്തിയാൽ ദുഃഖം ഉണ്ടാവില്ല.

ദദാതി വേദവിദുഷേ യഃ സ ഭൂയോ ന ജായതേ

വേദം പഠിച്ചവർക്കു നൽകുന്നവൻ വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടി വരില്ല.

ബ്രാഹ്മണായ ദരിദ്രായ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ

ദരിദ്രനായ ബ്രാഹ്മണനു നൽകിയാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.

അന്നദാനം തേന തുല്യം വിദ്യാദാനം തതോ ഽധികമ്

അന്നദാനം എല്ലാവർക്കും തുല്യമാണ്; എന്നാൽ വിദ്യാദാനം അതിനേക്കാൾ ഉന്നതമാണ്.

ദദാതി വിദ്യാം വിധിനാ ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ

നിയമപ്രകാരം വിദ്യ നൽകുന്നവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.

സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ ബ്രഹ്മണഃ സ്ഥാനമാപ്നുയാത്

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, അവൻ ബ്രഹ്മന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ എത്തുന്നു.

ആമമേവാസ്യ ദാതവ്യം ദത്ത്വാപ്നോതി പരാം ഗതിമ്

അവനോടു മാത്രമേ നൽകേണ്ടതുള്ളു; നൽകിയാൽ പരമഗതി നേടും.

ഉപോഷ്യ വിധിനാ ശാന്തഃ ശുചിഃ പ്രയതമാനസഃ

നിയമപ്രകാരം ഉപവസിച്ച്, മനസ്സ് ശാന്തവും ശുദ്ധവുമാക്കി, ഏകാഗ്രതയോടെ,

ഗന്ധാദിഭിഃ സമഭ്യര്ച്യ വാചയേദ് വാ സ്വ്യം വദേത്

സുഗന്ധാദികൾകൊണ്ട് അർച്ചന നടത്തി, ആ വേദം മറ്റൊരാൾ വായിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ സ്വയം വായിക്കുകയോ വേണം.

യാവജ്ജീവകൃതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി

ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ ആക്ഷണം തന്നെ നശിക്കും.

ദദാതി യസ്തു വിപ്രായ സര്വം തരതി ദുഷ്കൃതമ്

ബ്രാഹ്മണനു നൽകുന്നവൻ എല്ലാ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾക്കും അതിജീവനം നേടുന്നു.

നിര്ദിശ്യ ധര്മരാജായ വിപ്രേഭ്യോ മുച്യതേ ഭയാത്

ധർമരാജാവിനോട് അത് സൂചിപ്പിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ വഴി ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

തര്പയേദുദപാത്രൈസ്തു ബ്രഹ്മഹത്യാം വ്യപോഹതി

ജലം നിറച്ച പാത്രങ്ങൾകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയാൽ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം അകറ്റാം.

ശുക്ലാമ്വരധരഃ കൃഷ്ണൈസ്തിലൈര്ഹുത്വാ ഹുതാശനമ്

വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച്, കറുത്ത എള്ള് അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ചാൽ,

ജന്മപ്രഭൃതി യത്പാപം സര്വം തരതി വൈ ദ്വിജഃ

ജനനം മുതൽ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും ആ ദ്വിജൻ അതിജീവിക്കും.

യത്കിചിദ് ദേവദേവേശം ദദ്യാച്ചോദ്ദിശ്യ ശങ്കരമ്

ദേവദേവനായ ശങ്കരനു സമർപ്പിച്ച് ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും അർപ്പിച്ചാൽ,

സപ്തജന്മകൃതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി

അവനു ഏഴു ജന്മങ്ങളിൽ പറ്റിയ പാപങ്ങൾ ആ ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ നശിക്കും.

ആരാധയേദ് ദ്വിജമുഖേ ന തസ്യാസ്തി പുനര്ഭവഃ

യജ്ഞോപവീതധാരിയുടെ മുഖാന്തിരം ആരാധിച്ചാൽ, അവനു വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.

സ്നാത്വാഭ്യര്ച്യ യഥാന്യായം പാദപ്രക്ഷാലനാദിഭിഃ

ശുദ്ധമായി കുളിച്ച്, പാദപ്രക്ഷാലനം മുതലായവയോടെ യഥാന്യായം ആരാധന നടത്തി,

സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ പ്രാപ്നോതി പരമാം ഗതിമ്

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, അവൻ പരമഗതി പ്രാപിക്കും.

അമാവാസ്യായാം ഭക്തൈസ്തു പൂജനീയസ്ത്രിലോചനഃ

അമാവാസ്യ ദിവസം ഭക്തർ ത്രിനയനനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.

അര്ചയേദ് ബാഹ്മണമുഖേ സ ഗച്ഛേത് പരമം പദമ്

ബ്രാഹ്മണന്റെ മുഖാന്തിരം ആരാധിച്ചവൻ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

തസ്യാമാരാധയേദ് ദേവം പ്രയത്നേന ജനാര്ദനമ്

അന്നേ ദിവസം ജനാർദ്ദനനെ ഉത്സാഹപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.

ദീയതേ വിഷ്ണവേ വാപി തദനന്തഫലപ്രദമ്

അന്നേ ദിവസം വിഷ്ണുവിന് അർപ്പിക്കുന്നതൊന്നും അനന്തഫലം നൽകും.

ബ്രാഹ്മണാന് പൂജയേദ് യത്നാത് സതസ്യാം തോഷയേത് തതഃ

അന്നേ ദിവസം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ച് അവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം.

പൂജ്യന്തേ ബ്രാഹ്മണാലാഭേ പ്രതിമാദിഷ്വപി ക്വചിത്

ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഇല്ലെങ്കിൽ, പ്രതിമകളിലും മറ്റും ആരാധന നടത്താം.

ദ്വിജേഷു ദേവതാ നിത്യം പൂജനീയാ വിശേഷതഃ

യജ്ഞോപവീതധാരികളിൽ ദേവതയെ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രത്യേകമായി ആരാധിക്കണം.