കൂര്മപുരാണമ്

തയോഃ പ്രസൂതിം ദക്ഷായ മനുഃ കന്യാം ദദൌ പുനഃ

അവരിൽ ഒരാളായ മനു തന്റെ മകൾ പ്രസൂതിയെ ദക്ഷന് നൽകി.

യജ്ഞശ്ച ദക്ഷിണാ ചൈവ യാഭ്യാം സംവര്ധിതം ജഗത്

യജ്ഞനും ദക്ഷിണയും ലോകം പോഷിപ്പിച്ചു.

യാമാ ഇതി സമാക്യതാ ദേവാഃ സ്വായംഭുവേ ഽന്തരേ

സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ കാലത്ത് ദേവന്മാർ അവരെ യാമാ എന്നു വിളിച്ചു.

സസര്ജ കന്യാ നാമാനി താസാം സമ്യമ് നിബോധത

അവൻ പെൺമക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവരുടെ പേരുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

ബുദ്ധിര്ലജ്ജാവപുഃ ശാന്തിഃ സിദ്ധിഃ കീര്തിസ്ത്രയോദശീ

ബുദ്ധി, ലജ്ജ, വപു, ശാന്തി, സിദ്ധി, കീർത്തി, ത്രയോദശി—

താഭ്യഃ ശിഷ്ടാ യവീയസ്യ ഏകാദശ സുലോചനാഃ

അവരിൽ നിന്ന് ചെറുപ്പമുള്ള പതിനൊന്ന് മനോഹരമായ കണ്ണുള്ള പെൺമക്കളും ജനിച്ചു.

സംതതിശ്ചാനസൂയാ ച ഊര്ജാ സ്വാഹാ സ്വധാ തഥാ

സംതതി, അനസൂയ, ഊർജ, സ്വാഹ, സ്വധ— ഇവരും ജനിച്ചു.

പുലസ്ത്യഃ പുലഹശ്ചൈവ ക്രതുഃ പരമധര്മവിത്

പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, ക്രതു— ധർമ്മത്തിൽ പ്രഗത്ഭൻ— ഇവരും ഉണ്ടായി.

ഖ്യാത്യാദ്യാ ജഗൃഹുഃ കന്യാ മുനയോ മുനിസത്തമാഃ

ഖ്യാതി തുടങ്ങിയ പെൺമക്കളെ മഹർഷിമാർ സ്വീകരിച്ചു.

ധൃത്യാസ്തു നിയമഃ പുത്രസ്തുഷ്ട്യാഃ സംതോഷ ഉച്യതേ

ധൃതിയിൽ നിന്ന് പുത്രനായ നിയമം ജനിച്ചു; തുഷ്ടിയിൽ നിന്ന് സന്തോഷം ജനിച്ചു എന്ന് പറയുന്നു.

ക്രിയായാശ്ചാഭവത് പുത്രോ ദണ്ഡഃ സമയ ഏവ ച

ക്രീയയിൽ നിന്ന് പുത്രനായ ദണ്ഡനും സമയവും ജനിച്ചു.

ലജ്ജായാ വിനയഃ പുത്രോ വപുഷോ വ്യവസായകഃ

ലജ്ജയിൽ നിന്ന് വിനയം പുത്രനായി; വപുവിൽ നിന്ന് വ്യവസായകൻ ജനിച്ചു.

യശഃ കീര്തിസുതസ്തദ്വദിത്യേതേ ധര്മസൂനവഃ

കീർത്തിയുടെ പുത്രനായ യശസും അങ്ങനെ തന്നെ— ഇവരാണ് ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാർ.

ഇത്യേഷ വൈ സുഖോദര്കഃ സര്ഗോ ധര്മസ്യ കീര്തിതഃ

ഇങ്ങനെ സന്തോഷം നൽകുന്ന ധർമ്മന്റെ സൃഷ്ടി വിവരിച്ചു.

നികൃത്യനൃതയോര്ജജ്ഞേ ഭയം നരക ഏവ ച

നികൃതി, അനൃത എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഭയം, നരകം എന്നിവ ജനിച്ചു.

ഭയാജ്ജജ്ഞേ ഽഥ വൈ മായാ മൃത്യും ഭൂതാപഹാരിണമ്

ഭയത്തിൽ നിന്ന് മായയും, ജീവികളെ അപഹരിക്കുന്ന മരണും ജനിച്ചു.

മൃത്യോര്വ്യാധിജരാശോകതൃഷ്ണാക്രോധാശ്ച ജജ്ഞിരേ

മരണത്തിൽ നിന്ന് രോഗം, വയസ്സായിത്തീരൽ, ദുഃഖം, ദാഹം, കോപം എന്നിവ ജനിച്ചു.

നൈഷാം ഭാര്യാസ്തി പുത്രോ വാ സര്വേ തേ ഹ്യൂര്ധ്വരേതസഃ

അവർക്കു ഭാര്യയോ മകനോ ഇല്ല; അവരൊക്കെയും ബ്രഹ്മചാരികളാണ്.

സംക്ഷേപേണ മയാ പ്രോക്താ വിസൃഷ്ടിര്മുനിപുങ്ഗവാ

സംഗ്രഹമായി ഞാൻ സൃഷ്ടിയെ വിശദീകരിച്ചു, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.

പ്രണമ്യ വരദം വിഷ്ണും പപ്രച്ഛുഃ സംശയാന്വിതാ

വരദനായ വിഷ്ണുവിനെ നമസ്കരിച്ച്, സംശയത്തോടെ അവർ അവനോട് ചോദിച്ചു.

ഇദാനീം സംശയം ചേമമസ്മാകം ഛേത്തുമര്ഹസി

ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ഈ സംശയം നീ തീർക്കണം.

പുത്രത്വമഗച്ഛംഭുര്ബ്രഹ്മണോ ഽവ്യക്തജന്മനഃ

അവ്യക്തജനനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനായി ഭൂമി എങ്ങനെ ആയി?

അണ്ഡജോ ജഗതാമീശസ്തന്നോ വക്തുമിഹാര്ഹസി

അണ്ഡത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ലോകങ്ങളുടെ അധിപൻ ആരാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് വിശദീകരിക്കണം.

പുത്രത്വം ബ്രഹ്മണസ്തസ്യ പദ്മയോനിത്വമേവ ച

ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനാകുന്നതും, പദ്മത്തിൽ നിന്നുള്ള ജനനവും—ഇവയും പറയണം.

ആസീദേകാര്ണവം സര്വം ന ദേവാദ്യാ ന ചര്ഷയഃ

എല്ലാം ഒരൊറ്റ സമുദ്രമായിരുന്നു; ദേവന്മാരോ ഋഷിമാരോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ആശ്രിത്യ ശേഷശയനം സുഷ്വാപ പുരുഷോത്തമഃ

ശേഷനേ കിടക്കയാക്കി, പുരുഷോത്തമൻ ഉറങ്ങി.

സഹസ്ത്രബാഹുഃ സര്വജ്ഞശ്ചിന്ത്യമാനോ മനീഷിഭിഃ

ആയിരം കൈകളും സർവ്വജ്ഞതയും ഉള്ളവനായി, ജ്ഞാനികൾ അവനെ ധ്യാനിച്ചു.

മഹാവിഭൂതിര്യോഗാത്മാ യോഗിനാം ഹൃദയാലയഃ

വലിയ മഹിമയുള്ളവൻ, യോഗത്തിന്റെ സ്വരൂപം, യോഗികൾക്ക് ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ.

ത്രൈലോക്യസാരം വിമലം നാഭ്യാം പങ്കജമുദ്വഭൌ

അവന്റെ നാഭിയിൽ നിന്ന് മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെ സാരം നിറഞ്ഞ, നിർമ്മലമായ ഒരു താമര പിറന്നു.