കൂര്മപുരാണമ്

തസ്മാദര്ഥം സമാസാദ്യ ദദ്യാദ് വൈ ജുഹുയാദ് യജേത്

അതിനാൽ സമ്പത്ത് ലഭിച്ചാൽ, ദാനം ചെയ്യുകയും ഹോമം നടത്തുകയും യജ്ഞം നടത്തുകയും വേണം.

ബ്രഹ്മണാഭിഹിതം പൂര്വമൃഷീണാം ബ്രഹ്മവാദിനാമ്

ബ്രഹ്മാവു മുമ്പ് ബ്രഹ്മവിദ്യ പഠിച്ച ഋഷിമാർക്ക് ഇതു പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു.

ദാനമിത്യഭിനിര്ദിഷ്ടം ഭുക്തിമുക്തിഫലപ്രദമ്

ഇത് 'ദാനം' എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്; അനുഭവത്തിനും മോക്ഷത്തിനും ഫലം നൽകുന്നതാണ്.

തദ് വൈ വിത്തമഹം മന്യേ ശേഷം കസ്യാപി രക്ഷതി

അതാണ് ഞാൻ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്തെന്ന് കരുതുന്നത്; ശേഷിച്ചതൊക്കെ ആരെയോ സംരക്ഷിക്കും.

ചതുര്ഥം വിമലം പ്രോക്തം സര്വദാനോത്തമോത്തമമ്

നാലാമത്തേതാണ് ശുദ്ധമായതെന്നും, എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ അതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമെന്നുമാണ് പറയുന്നത്.

അനുദ്ദിശ്യ ഫലം തസ്മാദ് ബ്രാഹ്മണായ തു നിത്യകമ്

അതിനാൽ, ഫലമൊന്നും ഉദ്ദേശിക്കാതെ ബ്രാഹ്മണനു എപ്പോഴും ദാനം ചെയ്യണം.

നൈമിത്തികം തദുദ്ദിഷ്ടം ദാനം സദ്ഭിരനുഷ്ഠിതമ്

പ്രത്യേകമായ കാരണത്താൽ ചെയ്യുന്ന ദാനമാണ് സദാചാരികൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നത്.

ദാനം തത് കാമ്യമാഖ്യാതമൃഷിഭിര്ധര്മചിന്തകൈഃ

ഏതെങ്കിലും ഇച്ഛയാൽ ചെയ്യുന്ന ദാനമാണെന്ന് ധർമ്മം ചിന്തിക്കുന്ന ഋഷിമാർ പറയുന്നു.

ചേതസാ ധര്മയുക്തേന ദാനം തദ് വിമലം ശിവമ്

ധർമ്മബോധത്തോടെ മനസ്സോടെ ചെയ്യുന്ന ദാനം ശുദ്ധവും മംഗളകരവും ആണ്.

ഉത്പത്സ്യതേ ഹി തത്പാത്രം യത് താരയതി സര്വതഃ

എല്ലാ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്താൻ യോഗ്യനായ ആ പ്രാപ്തൻ ഉടൻ ജനിക്കും.

അന്യഥാ ദീയതേ യദ്ധി ന തദ് ദാനം ഫലപ്രദമ്

അല്ലാത്തവിധം നൽകിയാൽ ആ ദാനം ഫലം തരില്ല.

വൃത്തസ്ഥായ ദരിദ്രായ പ്രദേയം ഭക്തിപൂര്വകമ്

നല്ല സ്വഭാവമുള്ള ദരിദ്രനോട് ഭക്തിപൂർവ്വം നൽകണം.

സ യാതി പരമം സ്ഥാനം യത്ര ഗത്വാ ന ശോചതി

അവൻ അത്യുന്നതമായ സ്ഥിതിയിൽ എത്തുന്നു; അവിടെ എത്തിയാൽ ദുഃഖം ഉണ്ടാവില്ല.

ദദാതി വേദവിദുഷേ യഃ സ ഭൂയോ ന ജായതേ

വേദം പഠിച്ചവർക്കു നൽകുന്നവൻ വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടി വരില്ല.

ബ്രാഹ്മണായ ദരിദ്രായ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ

ദരിദ്രനായ ബ്രാഹ്മണനു നൽകിയാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.

അന്നദാനം തേന തുല്യം വിദ്യാദാനം തതോ ഽധികമ്

അന്നദാനം എല്ലാവർക്കും തുല്യമാണ്; എന്നാൽ വിദ്യാദാനം അതിനേക്കാൾ ഉന്നതമാണ്.

ദദാതി വിദ്യാം വിധിനാ ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ

നിയമപ്രകാരം വിദ്യ നൽകുന്നവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.

സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ ബ്രഹ്മണഃ സ്ഥാനമാപ്നുയാത്

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, അവൻ ബ്രഹ്മന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ എത്തുന്നു.

ആമമേവാസ്യ ദാതവ്യം ദത്ത്വാപ്നോതി പരാം ഗതിമ്

അവനോടു മാത്രമേ നൽകേണ്ടതുള്ളു; നൽകിയാൽ പരമഗതി നേടും.

ഉപോഷ്യ വിധിനാ ശാന്തഃ ശുചിഃ പ്രയതമാനസഃ

നിയമപ്രകാരം ഉപവസിച്ച്, മനസ്സ് ശാന്തവും ശുദ്ധവുമാക്കി, ഏകാഗ്രതയോടെ,

ഗന്ധാദിഭിഃ സമഭ്യര്ച്യ വാചയേദ് വാ സ്വ്യം വദേത്

സുഗന്ധാദികൾകൊണ്ട് അർച്ചന നടത്തി, ആ വേദം മറ്റൊരാൾ വായിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ സ്വയം വായിക്കുകയോ വേണം.

യാവജ്ജീവകൃതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി

ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ ആക്ഷണം തന്നെ നശിക്കും.

ദദാതി യസ്തു വിപ്രായ സര്വം തരതി ദുഷ്കൃതമ്

ബ്രാഹ്മണനു നൽകുന്നവൻ എല്ലാ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾക്കും അതിജീവനം നേടുന്നു.

നിര്ദിശ്യ ധര്മരാജായ വിപ്രേഭ്യോ മുച്യതേ ഭയാത്

ധർമരാജാവിനോട് അത് സൂചിപ്പിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ വഴി ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

തര്പയേദുദപാത്രൈസ്തു ബ്രഹ്മഹത്യാം വ്യപോഹതി

ജലം നിറച്ച പാത്രങ്ങൾകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയാൽ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം അകറ്റാം.

ശുക്ലാമ്വരധരഃ കൃഷ്ണൈസ്തിലൈര്ഹുത്വാ ഹുതാശനമ്

വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച്, കറുത്ത എള്ള് അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ചാൽ,

ജന്മപ്രഭൃതി യത്പാപം സര്വം തരതി വൈ ദ്വിജഃ

ജനനം മുതൽ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും ആ ദ്വിജൻ അതിജീവിക്കും.

യത്കിചിദ് ദേവദേവേശം ദദ്യാച്ചോദ്ദിശ്യ ശങ്കരമ്

ദേവദേവനായ ശങ്കരനു സമർപ്പിച്ച് ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും അർപ്പിച്ചാൽ,

സപ്തജന്മകൃതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യതി

അവനു ഏഴു ജന്മങ്ങളിൽ പറ്റിയ പാപങ്ങൾ ആ ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ നശിക്കും.