കൂര്മപുരാണമ്

ദ്വിജാതേഃ പരമോ ധര്മോ വര്തനാനി നിബോധത

രണ്ടുതവണ ജനിച്ചവരുടെ പരമധർമ്മവും ജീവിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളും ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.

കുസീദകൃഷിവാണിജ്യം പ്രകുര്വോതാസ്വയങ്കൃതമ്

പണത്തരിക, കൃഷി, വ്യാപാരം എന്നിവ സ്വയം ചെയ്യരുത്.

ആപത്കല്പോ ഹ്യം ജ്ഞേയഃ പൂര്വോക്തോ മുഖ്യ ഇഷ്യതേ

ഇവ ആപത്ത്കാലത്തിൽ മാത്രം ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് അറിയണം; മുമ്പ് പറഞ്ഞവയാണ് പ്രധാനമായത്.

കഷ്ടാ പാപീയസീ വൃത്തിഃ കുസീദം തദ് വിവര്ജയേത്

പണത്തരിക കഠിനവും പാപകരവുമാണ്; അതിനാൽ അതു ഒഴിവാക്കണം.

തസ്മാത് ക്ഷാത്രേണ വര്തേത വര്തനേനാപദി ദ്വിജഃ

അതിനാൽ, രണ്ടുതവണ ജനിച്ചവർക്ക് ആപത്തിൽ മാത്രം ക്ഷത്രിയരുടെ ജീവിതം സ്വീകരിക്കാം.

ന കഥഞ്ചന കുര്വോത ബ്രാഹ്മണഃ കര്മ കര്ഷണമ്

ബ്രാഹ്മണൻ ഒരിക്കലും കൃഷിക്കാരന്റെ ജോലി ചെയ്യരുത്.

തേ തൃപ്താസ്തസ്യ തം ദോഷം ശമയന്തി ന സംശയഃ

സന്തോഷം പ്രാപിച്ചവർ അവന്റെ പാപം നീക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ത്രിംശദ്ഭാഗം ബ്രാഹ്മണാനാം കൃഷിം കുര്വന് ന ദുഷ്യതി

ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കായി മുപ്പതിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രം കൃഷി ചെയ്താൽ പാപം വരില്ല.

കൃഷീവലോ ന ദോഷേണ യുജ്യതേ നാത്ര സംശയഃ

കൃഷിക്കാരൻ പാപത്തിൽപ്പെടുന്നില്ല; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

വിദ്യാശില്പാദയസ്ത്വന്യേ ബഹവോ വൃത്തിഹേതവഃ

വിദ്യ, ശിൽപം തുടങ്ങിയ മറ്റു പലതരം ഉപജീവന മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉണ്ട്.

ശിലോഞ്ഛേ തസ്യ കഥിതേ ദ്വേ വൃത്തീ പരമര്ഷിഭിഃ

ശിലോഞ്ചനം, ഉഞ്ചനം എന്ന രണ്ടു ഉപജീവന മാർഗ്ഗങ്ങൾ മഹർഷിമാർ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അയാചിതം സ്യാദമൃതം മൃതം ഭേക്ഷം തു യാചിതമ്

അവശ്യമായ് ചോദിക്കാതെ കിട്ടുന്ന അന്നം അമൃതംപോലെയാണ്; ചോദിച്ചു കിട്ടുന്ന അന്നം മരിച്ചതുപോലെയാണ്.

ത്ര്യഹൈഹികോ വാപി ഭവേദശ്വസ്തനിക ഏവ ച

അത് മൂന്നു ദിവസംക്കായാലും, അല്ലെങ്കിൽ അടുത്ത ദിവസത്തേക്കായാലും മതിയാകാം.

ശ്രേയാന് പരഃ പരോ ജ്ഞേയോ ധര്മതോ ലോകജിത്തമഃ

നീതിയിലും ധർമ്മത്തിലും മറ്റുള്ളവരെ മറികടക്കുന്നവനാണ് ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനെന്ന് അറിയേണ്ടത്.

ദ്വാഭ്യാമേകശ്ചതുര്ഥസ്തു ബ്രഹ്മസത്രേണ ജീവതി

രണ്ടുപേരിൽ ഒരാൾ; നാലാമൻ ബ്രഹ്മസത്രം പാലിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്.

ഇഷ്ടീഃ പാര്വായണാന്തീയാഃ കേവലാ നിര്വപേത് സദാ

ആരോയും പാതിവർഷം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധമായ ഹോമങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും അർപ്പിക്കണം.

അജിഹ്മാമശഠാം ശുദ്ധാം ജീവേദ് ബ്രാഹ്മണജീവികാമ്

വഞ്ചനയില്ലാതെ, നേരായും ശുദ്ധമായും ബ്രാഹ്മണന്റെ ഉപജീവനം തുടരണം.

യാചയേദ് വാ ശുചിം ദാന്തം ന തൃപ്യേത സ്വയം തതഃ

ശുദ്ധനും സംയമനമുള്ളവനിൽ നിന്ന് ചോദിച്ചെടുക്കാം; എന്നാൽ അതിൽ നിന്ന് തൃപ്തി നേടരുത്.

ദേവാന് പിതൃംശ്ച വിധിനാ ശുനാം യോനിം വ്രജത്യസൌ

ദേവന്മാര്ക്കും പിതാക്കന്മാർക്കും വിധിപ്രകാരം കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്താൽ നായ്ക്കളുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കേണ്ടി വരില്ല.

ധര്മാവിരുദ്ധഃ കാമഃ സ്യാദ് ബ്രാഹ്മണാനാം തു നേതരഃ

ധർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമല്ലാത്ത ഇച്ഛകൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അനുവദനീയമാണ്; മറ്റുള്ളവർക്ക് അല്ല.

തസ്മാദര്ഥം സമാസാദ്യ ദദ്യാദ് വൈ ജുഹുയാദ് യജേത്

അതിനാൽ സമ്പത്ത് ലഭിച്ചാൽ, ദാനം ചെയ്യുകയും ഹോമം നടത്തുകയും യജ്ഞം നടത്തുകയും വേണം.

ബ്രഹ്മണാഭിഹിതം പൂര്വമൃഷീണാം ബ്രഹ്മവാദിനാമ്

ബ്രഹ്മാവു മുമ്പ് ബ്രഹ്മവിദ്യ പഠിച്ച ഋഷിമാർക്ക് ഇതു പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു.

ദാനമിത്യഭിനിര്ദിഷ്ടം ഭുക്തിമുക്തിഫലപ്രദമ്

ഇത് 'ദാനം' എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്; അനുഭവത്തിനും മോക്ഷത്തിനും ഫലം നൽകുന്നതാണ്.

തദ് വൈ വിത്തമഹം മന്യേ ശേഷം കസ്യാപി രക്ഷതി

അതാണ് ഞാൻ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്തെന്ന് കരുതുന്നത്; ശേഷിച്ചതൊക്കെ ആരെയോ സംരക്ഷിക്കും.

ചതുര്ഥം വിമലം പ്രോക്തം സര്വദാനോത്തമോത്തമമ്

നാലാമത്തേതാണ് ശുദ്ധമായതെന്നും, എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ അതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമെന്നുമാണ് പറയുന്നത്.

അനുദ്ദിശ്യ ഫലം തസ്മാദ് ബ്രാഹ്മണായ തു നിത്യകമ്

അതിനാൽ, ഫലമൊന്നും ഉദ്ദേശിക്കാതെ ബ്രാഹ്മണനു എപ്പോഴും ദാനം ചെയ്യണം.

നൈമിത്തികം തദുദ്ദിഷ്ടം ദാനം സദ്ഭിരനുഷ്ഠിതമ്

പ്രത്യേകമായ കാരണത്താൽ ചെയ്യുന്ന ദാനമാണ് സദാചാരികൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നത്.

ദാനം തത് കാമ്യമാഖ്യാതമൃഷിഭിര്ധര്മചിന്തകൈഃ

ഏതെങ്കിലും ഇച്ഛയാൽ ചെയ്യുന്ന ദാനമാണെന്ന് ധർമ്മം ചിന്തിക്കുന്ന ഋഷിമാർ പറയുന്നു.

ചേതസാ ധര്മയുക്തേന ദാനം തദ് വിമലം ശിവമ്

ധർമ്മബോധത്തോടെ മനസ്സോടെ ചെയ്യുന്ന ദാനം ശുദ്ധവും മംഗളകരവും ആണ്.