കൂര്മപുരാണമ്

യദാ ചാസ്യ പ്രജാഃ സൃഷ്ടാ ന വ്യവര്ധന്ത ധീമതഃ

ധീമാനായ അവൻ സൃഷ്ടിച്ച ജീവികൾ വളരാതിരുന്നപ്പോൾ,

തതഃ സ വിദധേ ബുദ്ധിമര്ഥനിശ്ചയഗാമിനീമ്

അവൻ ലക്ഷ്യനിശ്ചയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ബുദ്ധി സൃഷ്ടിച്ചു.

രജഃ സത്ത്വം ച സംവൃത്യ വര്തമാനാം സ്വധര്മതഃ

രജസ്സും സത്ത്വവും ഉൾക്കൊണ്ട്, അവ അവരവരുടെ സ്വഭാവപ്രകാരം നിലനിന്നു.

തത് തമഃ പ്രതിനുന്നം വൈ മിഥുനം സമജായത

അപ്പോൾ, തമസ്സിനെ അകറ്റി, ഒരു ദമ്പതികൾ ജനിച്ചു.

സ്വാം തനും സ തതോ ബ്രഹ്മാ താമപോഹത ഭാസ്വരാമ്

അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ പ്രകാശമുള്ള സ്വരൂപം മാറ്റി വെച്ചു.

അര്ധേന നാരീ പുരുഷോ വിരാജമസൃജത് പ്രഭുഃ

അവൻ്റെ പകുതിയിൽ നിന്ന്, പ്രഭു ഒരു സ്ത്രീയെയും പുരുഷനായ വിരാജിനെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

സാ ദിവം പൃഥിവീം ചൈവ മഹമ്നാ വ്യാപ്യ സംസ്ഥിതാ

അവൾ തന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും വ്യാപിച്ചു നിലകൊണ്ടു.

യോ ഽഭവത് പുരുഷാത് പുത്രോ വിരാഡവ്യക്തജന്മനഃ

അവ്യക്തത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച പുരുഷനിൽ നിന്ന്, വിരാജ് എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.

സാ ദേവീ ശതരൂപാഖ്യാ തപഃ കൃത്വാ സുദുശ്ചരമ്

ശതരൂപ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആ ദേവി അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്തു.

തസ്മാച്ച ശതരൂപാ സാ പുത്രദ്വയമസൂയത

അതിനുശേഷം ശതരൂപാ അവനിൽ നിന്ന് രണ്ടു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.

തയോഃ പ്രസൂതിം ദക്ഷായ മനുഃ കന്യാം ദദൌ പുനഃ

അവരിൽ ഒരാളായ മനു തന്റെ മകൾ പ്രസൂതിയെ ദക്ഷന് നൽകി.

യജ്ഞശ്ച ദക്ഷിണാ ചൈവ യാഭ്യാം സംവര്ധിതം ജഗത്

യജ്ഞനും ദക്ഷിണയും ലോകം പോഷിപ്പിച്ചു.

യാമാ ഇതി സമാക്യതാ ദേവാഃ സ്വായംഭുവേ ഽന്തരേ

സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ കാലത്ത് ദേവന്മാർ അവരെ യാമാ എന്നു വിളിച്ചു.

സസര്ജ കന്യാ നാമാനി താസാം സമ്യമ് നിബോധത

അവൻ പെൺമക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവരുടെ പേരുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

ബുദ്ധിര്ലജ്ജാവപുഃ ശാന്തിഃ സിദ്ധിഃ കീര്തിസ്ത്രയോദശീ

ബുദ്ധി, ലജ്ജ, വപു, ശാന്തി, സിദ്ധി, കീർത്തി, ത്രയോദശി—

താഭ്യഃ ശിഷ്ടാ യവീയസ്യ ഏകാദശ സുലോചനാഃ

അവരിൽ നിന്ന് ചെറുപ്പമുള്ള പതിനൊന്ന് മനോഹരമായ കണ്ണുള്ള പെൺമക്കളും ജനിച്ചു.

സംതതിശ്ചാനസൂയാ ച ഊര്ജാ സ്വാഹാ സ്വധാ തഥാ

സംതതി, അനസൂയ, ഊർജ, സ്വാഹ, സ്വധ— ഇവരും ജനിച്ചു.

പുലസ്ത്യഃ പുലഹശ്ചൈവ ക്രതുഃ പരമധര്മവിത്

പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, ക്രതു— ധർമ്മത്തിൽ പ്രഗത്ഭൻ— ഇവരും ഉണ്ടായി.

ഖ്യാത്യാദ്യാ ജഗൃഹുഃ കന്യാ മുനയോ മുനിസത്തമാഃ

ഖ്യാതി തുടങ്ങിയ പെൺമക്കളെ മഹർഷിമാർ സ്വീകരിച്ചു.

ധൃത്യാസ്തു നിയമഃ പുത്രസ്തുഷ്ട്യാഃ സംതോഷ ഉച്യതേ

ധൃതിയിൽ നിന്ന് പുത്രനായ നിയമം ജനിച്ചു; തുഷ്ടിയിൽ നിന്ന് സന്തോഷം ജനിച്ചു എന്ന് പറയുന്നു.

ക്രിയായാശ്ചാഭവത് പുത്രോ ദണ്ഡഃ സമയ ഏവ ച

ക്രീയയിൽ നിന്ന് പുത്രനായ ദണ്ഡനും സമയവും ജനിച്ചു.

ലജ്ജായാ വിനയഃ പുത്രോ വപുഷോ വ്യവസായകഃ

ലജ്ജയിൽ നിന്ന് വിനയം പുത്രനായി; വപുവിൽ നിന്ന് വ്യവസായകൻ ജനിച്ചു.

യശഃ കീര്തിസുതസ്തദ്വദിത്യേതേ ധര്മസൂനവഃ

കീർത്തിയുടെ പുത്രനായ യശസും അങ്ങനെ തന്നെ— ഇവരാണ് ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാർ.

ഇത്യേഷ വൈ സുഖോദര്കഃ സര്ഗോ ധര്മസ്യ കീര്തിതഃ

ഇങ്ങനെ സന്തോഷം നൽകുന്ന ധർമ്മന്റെ സൃഷ്ടി വിവരിച്ചു.

നികൃത്യനൃതയോര്ജജ്ഞേ ഭയം നരക ഏവ ച

നികൃതി, അനൃത എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഭയം, നരകം എന്നിവ ജനിച്ചു.

ഭയാജ്ജജ്ഞേ ഽഥ വൈ മായാ മൃത്യും ഭൂതാപഹാരിണമ്

ഭയത്തിൽ നിന്ന് മായയും, ജീവികളെ അപഹരിക്കുന്ന മരണും ജനിച്ചു.

മൃത്യോര്വ്യാധിജരാശോകതൃഷ്ണാക്രോധാശ്ച ജജ്ഞിരേ

മരണത്തിൽ നിന്ന് രോഗം, വയസ്സായിത്തീരൽ, ദുഃഖം, ദാഹം, കോപം എന്നിവ ജനിച്ചു.

നൈഷാം ഭാര്യാസ്തി പുത്രോ വാ സര്വേ തേ ഹ്യൂര്ധ്വരേതസഃ

അവർക്കു ഭാര്യയോ മകനോ ഇല്ല; അവരൊക്കെയും ബ്രഹ്മചാരികളാണ്.

സംക്ഷേപേണ മയാ പ്രോക്താ വിസൃഷ്ടിര്മുനിപുങ്ഗവാ

സംഗ്രഹമായി ഞാൻ സൃഷ്ടിയെ വിശദീകരിച്ചു, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.