കൂര്മപുരാണമ്

പശ്ചാത് സ്വയം ച പത്നീഭിഃ ശേഷമന്നം സമാചരേത്

ശേഷം, അവൻ തന്റെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ശേഷിച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ബ്രഹ്മചാരീ ഭവേതാം തു ദമ്പതീ രജനീം തു താമ്

ആ രാത്രി ഭർത്താവും ഭാര്യയും ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ ഇരിക്കണം.

മഹാരൌരവമാസാദ്യ കീടയോനിം വ്രജേത് പുനഃ

മഹാരൗരവനരകത്തിൽ എത്തി, വീണ്ടും കീടരൂപം പ്രാപിക്കും.

സ്വാധ്യായം ച തഥാധ്വാനം കര്താ ഭോക്താ ച വര്ജയേത്

സ്വാധ്യായവും യാത്രയും, നിർവഹണവും അനുഭവവും അവൻ ഒഴിവാക്കണം.

മഹാപാതികിഭിസ്തുല്യാ യാന്തി തേ നരകാന് ബഹൂന്

മഹാപാതകങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരുപോലെ, അവർ അനവധി നരകങ്ങളിൽ പോകുന്നു.

ആമേന വര്തയേന്നിത്യമുദാസീനോ ഽഥ തത്ത്വവിത്

തത്വം അറിയുന്നവൻ എപ്പോഴും ഉദാസീനതയോടെ ജീവിക്കണം.

തേനാഗ്നൌ കരണം കുര്യാത് പിണ്ഡാംസ്തേനൈവ നിര്വപേത്

അത് ഉപയോഗിച്ച് അഗ്നിയിൽ ഹോമം നടത്തണം; പിണ്ഡങ്ങൾ അതുപോലെ അർപ്പിക്കണം.

വ്യപേതകല്പഷോ നിത്യം യോഗിനാം വര്തതേ പദമ്

സകല ദോഷങ്ങളും വിട്ട് ശുദ്ധമായ അവസ്ഥ യോജകരുടെ ഉള്ളിൽ എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു.

ആരാധിതോ ഭവേദീശസ്തേന സമ്യക് സനാതനഃ

അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ശാശ്വതനായ ഭഗവാൻ ശരിയായി ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

തിലോദകൈസ്തര്പയേദ് വാ പിതൄന് സ്നാത്വാ സമാഹിതഃ

ശുദ്ധതയോടെ സ്നാനം ചെയ്ത്, എള്ള് കലർന്ന വെള്ളം കൊണ്ടു പിതൃകൾക്ക് തർപ്പണം ചെയ്യണം.

യേഷാം വാപി പിതാ ദദ്യാത് തേഷാം ചൈകേ പ്രചക്ഷതേ

അല്ലെങ്കിൽ, ചിലർ പറയുന്നു, ആ പിതൃകളുടെ പിതാവാണ് അവർക്കായി തർപ്പണം നൽകേണ്ടത്.

യോ യസ്യ മ്രിയതേ തസ്മൈ ദേയം നാന്യസ്യ തേന തു

ആർക്കാണ് ബന്ധു മരിച്ചതോ, അവനാണ് തർപ്പണം നൽകേണ്ടത്; മറ്റൊരാള്ക്ക് നൽകേണ്ടതില്ല.

ന ജീവന്തമതിക്രമ്യ ദദാതി ശ്രൂയതേ ശ്രുതിഃ

ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവനെ ഒഴിവാക്കി തർപ്പണം നൽകരുതെന്ന് ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറയുന്നു.

ഋക്യാദര്ധം സമാദദ്യാന്നിയോഗോത്പാദിതോ യദി

നിയോഗം വഴി ജനിച്ചവൻ ആണെങ്കിൽ, വേദഭാഗത്തിൽ നിന്ന് പാതി അവൻ എടുക്കണം.

പ്രദദ്യാദ് ബീജിനേ പിണ്ഡം ക്ഷേത്രിണേ തു തതോ ഽന്യഥാ

ബീജദാതാവിന് പിണ്ഡം നൽകണം; അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷേത്രസ്വാമിക്ക് നൽകണം.

കീര്തയേദഥ ചൈകസ്മിന് ബീജിനം ക്ഷേത്രിണം തതഃ

ഒരിടത്ത് ബീജദാതാവിനെ, പിന്നെ ക്ഷേത്രസ്വാമിയെ ഉല്ലേഖിക്കണം.

അശൌചേ സ്വേ പരിക്ഷീണേ കാമ്യം വൈ കാമതഃ പുനഃ

അശുദ്ധിയിലോ, ക്ഷയത്തിലോ, ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ ആവശ്യമെങ്കിൽ വീണ്ടും ചെയ്യാം.

ദേവവത്സര്വമേവ സ്യാദ് യവൈഃ കാര്യാ തിലക്രിയാ

ദേവന്മാർക്ക് ചെയ്യുന്നപോലെ എല്ലാം ചെയ്യണം; എള്ള് ക്രിയ യവംകൊണ്ടു നടത്തണം.

നാന്ദീമുഖാസ്തു പിതരഃ പ്രീയന്താമിതി വാചയേത്

‘മംഗളമുഖങ്ങളായ പിതാക്കന്മാർ സന്തോഷിക്കട്ടെ’ എന്ന് ഉച്ചരിക്കണം.

തതോ മാതാമഹാനാം തു വൃദ്ധൌ ശ്രാദ്ധത്രയം സ്മൃതമ്

ശ്രീമാതാമഹന്മാരുടെ വർദ്ധനവിൽ മൂന്നു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

പ്രാങ്മുഖോ നിര്വപേത് പിണ്ഡാനുപവീതീ സമാഹിതഃ

കിഴക്കോട്ടു നോക്കി, യജ്ഞോപവീതം ഇടതുചേർത്ത്, ഏകാഗ്രതയോടെ പിണ്ഡങ്ങൾ സമർപ്പിക്കണം.

സ്ഥണ്ഡിലേഷു വിചിത്രേഷു പ്രതിമാസു ദ്വിജാതിഷു

വിവിധ വേദികളിലും, പ്രതിമകളിലും, ദ്വിജന്മാരുടെ ഇടയിലും,

പൂജയിത്വാ മാതൃഗണം കൂര്യാച്ഛ്രാദ്ധത്രയം ബുധഃ

മാതൃഗണത്തെ ആരാധിച്ച്, ജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ മൂന്നു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ നടത്തണം.

തസ്യ ക്രോധസമാവിഷ്ടാ ഹിംസാമിച്ഛന്തി മാതരഃ

അവൻ കോപത്തിൽ ആകുമ്പോൾ, മാതാക്കൾ അവനെ ദുഃഖപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

മൃതേഷു വാഥ ജാതേഷു ബ്രാഹ്മണാനാം ദ്വിജോത്തമാഃ

മരിച്ചവരിലോ ജനിച്ചവരിലോ, ദ്വിജന്മാരിൽ ഉത്തമന്മാരേ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ഇടയിൽ—

നകുര്യാദ് വിഹിതം കിഞ്ചിത് സ്വാധ്യായം മനസാപിച

ഏതെങ്കിലും നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മം ചെയ്യരുത്, വേദം മനസ്സിൽ പോലും ഉച്ചരിക്കരുത്.

ശുഷ്കാന്നേന ഫലൈര്വാപി വൈതാനം ജുഹുയാത് തഥാ

ഉണക്കിയ അന്നം അല്ലെങ്കിൽ പഴങ്ങൾ കൊണ്ടും വൈതാന യാഗം അർപ്പിക്കാം.

ചതുര്ഥേ പഞ്ചമേ വാഹ്നി സംസ്പര്ശഃ കഥിതോ ബുധൈഃ

നാലാം ദിവസം അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചാം ദിവസം അഗ്‌നിയെ സ്പർശിക്കാൻ പണ്ഡിതന്മാർ അനുമതി നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

സൂതകം സൂതികാം ചൈവ വര്ജയിത്വാ നൃണാം പുനഃ

ജനനമോ പ്രസവമോ മൂലം വരുന്ന അശുദ്ധി ഒഴികെ, മറ്റെല്ലാ അശുദ്ധികളും വീണ്ടും ഒഴിവാക്കാം.