കൂര്മപുരാണമ്

ന മാംസം പ്രതിഷേധേത ന ചാന്യസ്യാന്നമീക്ഷയേത്

അവൻ മാംസം നിരോധിക്കരുത്, മറ്റൊരാളുടെ ഭക്ഷണത്തെയും നോക്കരുത്.

സ പ്രേത്യ പശുതാം യാതി സംഭവാനേകവിംശതിമ്

അവൻ മരിച്ചശേഷം മൃഗരൂപം പ്രാപിക്കും; അങ്ങനെ ഇരുപത്തൊന്ന് തവണ ജനനം ലഭിക്കും.

ഇതിഹാസപുരാണാനി ശ്രാദ്ധകല്പാംശ്ച ശോഭനാന്

ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളും, ശുദ്ധമായ ശ്രാദ്ധവിധികളും,

പൃഷ്ട്വാ തൃപ്താഃ സ്ഥ ഇത്യേവം തൃപ്താനാചാമയേത് തതഃ

“നിങ്ങൾ തൃപ്തരാണോ?” എന്ന് ചോദിച്ചശേഷം, തൃപ്തരായവർക്കു അന്നം അർപ്പിക്കണം.

സ്വധാസ്ത്വിതി ച തം ബ്രൂയുര്ബ്രാഹ്മണാസ്തദനന്തരമ്

അതിനുശേഷം, ബ്രാഹ്മണന്മാർ “സ്വധാസ്തു” എന്ന് പറയും.

യഥാ ബ്രൂയുസ്തഥാ കുര്യാദനുജ്ഞാതസ്തു വൈ ദ്വിജൈഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാർ പറയുന്നപോലെ, അവരുടെ അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം, അതുപോലെ ചെയ്യണം.

സംപന്നമിത്യഭ്യുദയേ ദൈവേ രോചത ഇത്യപി

“സമാപ്തമായി” എന്നും “ദൈവാനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകട്ടെ” എന്നും പറയണം.

ദക്ഷിണാം ദിശമാകാങ് ക്ഷന്യാചേതേമാന് വരാന് പിതൄന്

തക്ഷിണദിശയിലേക്കു മുഖം തിരിച്ച്, ഈ മഹാന്മാരായ പിതാക്കന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കണം.

ശ്രദ്ധാ ച നോ മാ വ്യഗമദ് ബഹുദേയം ച നോസ്ത്ത്വിതി

“നമ്മുടെ വിശ്വാസം ക്ഷയിക്കരുതേ, ഞങ്ങളുടെ ദാനം സമൃദ്ധമായിരിക്കട്ടെ” എന്നും പറയണം.

മധ്യമം തു തതഃ പിണ്ഡമദ്യാത് പത്നീ സുതാര്ഥിനീ

ശ്രാദ്ധപിണ്ഡത്തിലെ നടുവിലെ ഭാഗം, പുത്രാഭിലാഷയുള്ള ഭാര്യ കഴിക്കണം.

പശ്ചാത് സ്വയം ച പത്നീഭിഃ ശേഷമന്നം സമാചരേത്

ശേഷം, അവൻ തന്റെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ശേഷിച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ബ്രഹ്മചാരീ ഭവേതാം തു ദമ്പതീ രജനീം തു താമ്

ആ രാത്രി ഭർത്താവും ഭാര്യയും ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ ഇരിക്കണം.

മഹാരൌരവമാസാദ്യ കീടയോനിം വ്രജേത് പുനഃ

മഹാരൗരവനരകത്തിൽ എത്തി, വീണ്ടും കീടരൂപം പ്രാപിക്കും.

സ്വാധ്യായം ച തഥാധ്വാനം കര്താ ഭോക്താ ച വര്ജയേത്

സ്വാധ്യായവും യാത്രയും, നിർവഹണവും അനുഭവവും അവൻ ഒഴിവാക്കണം.

മഹാപാതികിഭിസ്തുല്യാ യാന്തി തേ നരകാന് ബഹൂന്

മഹാപാതകങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരുപോലെ, അവർ അനവധി നരകങ്ങളിൽ പോകുന്നു.

ആമേന വര്തയേന്നിത്യമുദാസീനോ ഽഥ തത്ത്വവിത്

തത്വം അറിയുന്നവൻ എപ്പോഴും ഉദാസീനതയോടെ ജീവിക്കണം.

തേനാഗ്നൌ കരണം കുര്യാത് പിണ്ഡാംസ്തേനൈവ നിര്വപേത്

അത് ഉപയോഗിച്ച് അഗ്നിയിൽ ഹോമം നടത്തണം; പിണ്ഡങ്ങൾ അതുപോലെ അർപ്പിക്കണം.

വ്യപേതകല്പഷോ നിത്യം യോഗിനാം വര്തതേ പദമ്

സകല ദോഷങ്ങളും വിട്ട് ശുദ്ധമായ അവസ്ഥ യോജകരുടെ ഉള്ളിൽ എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു.

ആരാധിതോ ഭവേദീശസ്തേന സമ്യക് സനാതനഃ

അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ശാശ്വതനായ ഭഗവാൻ ശരിയായി ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

തിലോദകൈസ്തര്പയേദ് വാ പിതൄന് സ്നാത്വാ സമാഹിതഃ

ശുദ്ധതയോടെ സ്നാനം ചെയ്ത്, എള്ള് കലർന്ന വെള്ളം കൊണ്ടു പിതൃകൾക്ക് തർപ്പണം ചെയ്യണം.

യേഷാം വാപി പിതാ ദദ്യാത് തേഷാം ചൈകേ പ്രചക്ഷതേ

അല്ലെങ്കിൽ, ചിലർ പറയുന്നു, ആ പിതൃകളുടെ പിതാവാണ് അവർക്കായി തർപ്പണം നൽകേണ്ടത്.

യോ യസ്യ മ്രിയതേ തസ്മൈ ദേയം നാന്യസ്യ തേന തു

ആർക്കാണ് ബന്ധു മരിച്ചതോ, അവനാണ് തർപ്പണം നൽകേണ്ടത്; മറ്റൊരാള്ക്ക് നൽകേണ്ടതില്ല.

ന ജീവന്തമതിക്രമ്യ ദദാതി ശ്രൂയതേ ശ്രുതിഃ

ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവനെ ഒഴിവാക്കി തർപ്പണം നൽകരുതെന്ന് ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറയുന്നു.

ഋക്യാദര്ധം സമാദദ്യാന്നിയോഗോത്പാദിതോ യദി

നിയോഗം വഴി ജനിച്ചവൻ ആണെങ്കിൽ, വേദഭാഗത്തിൽ നിന്ന് പാതി അവൻ എടുക്കണം.

പ്രദദ്യാദ് ബീജിനേ പിണ്ഡം ക്ഷേത്രിണേ തു തതോ ഽന്യഥാ

ബീജദാതാവിന് പിണ്ഡം നൽകണം; അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷേത്രസ്വാമിക്ക് നൽകണം.

കീര്തയേദഥ ചൈകസ്മിന് ബീജിനം ക്ഷേത്രിണം തതഃ

ഒരിടത്ത് ബീജദാതാവിനെ, പിന്നെ ക്ഷേത്രസ്വാമിയെ ഉല്ലേഖിക്കണം.

അശൌചേ സ്വേ പരിക്ഷീണേ കാമ്യം വൈ കാമതഃ പുനഃ

അശുദ്ധിയിലോ, ക്ഷയത്തിലോ, ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ ആവശ്യമെങ്കിൽ വീണ്ടും ചെയ്യാം.

ദേവവത്സര്വമേവ സ്യാദ് യവൈഃ കാര്യാ തിലക്രിയാ

ദേവന്മാർക്ക് ചെയ്യുന്നപോലെ എല്ലാം ചെയ്യണം; എള്ള് ക്രിയ യവംകൊണ്ടു നടത്തണം.

നാന്ദീമുഖാസ്തു പിതരഃ പ്രീയന്താമിതി വാചയേത്

‘മംഗളമുഖങ്ങളായ പിതാക്കന്മാർ സന്തോഷിക്കട്ടെ’ എന്ന് ഉച്ചരിക്കണം.