കൂര്മപുരാണമ്

ഭൂതയജ്ഞഃ സ വൈ ജ്ഞേയോ ഭൂതിദഃ സര്വദേഹിനാമ്

ഇതാണ് ഭൂതയജ്ഞം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്; ഇത് എല്ലാ ജീവികൾക്കും പോഷണം നൽകുന്നു.

ദദ്യാദ് ഭൂമൌ ബലിം ത്വന്നം പക്ഷിഭ്യോ ഽഥ ദ്വിജോത്തമഃ

ഭൂമിയിൽ പക്ഷികൾക്ക് അന്നം ബലിയായി അർപ്പിക്കണം, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ.

ഭൂതയജ്ഞസ്ത്വയം നിത്യം സായം പ്രാതര്വിധീയതേ

ഈ ഭൂതയജ്ഞം പ്രതിദിനം രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും നടത്തണം.

നിത്യശ്രാദ്ധം തദുദ്ദിഷ്ടം പിതൃയജ്ഞോ ഗതിപ്രദഃ

നിത്യശ്രാദ്ധം പിതൃയജ്ഞമായി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; അത് പുരോഗതി നൽകുന്നു.

വേദതത്ത്വാര്ഥവിദുഷേ ദ്വിജായൈവോപപാദയേത്

വേദതത്ത്വത്തിന്റെ അർത്ഥം അറിയുന്ന ദ്വിജനു തന്നെ ഇത് അർപ്പിക്കണം.

മനോവാക്കര്മഭിഃ ശാന്തമാഗതം സ്വഗൃഹ തതഃ

മനസ്സും വാക്കും പ്രവൃത്തിയും ശാന്തമാക്കി സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങണം.

ദദ്യാദതിഥയേ നിത്യം ബുധ്യേത പരമേശ്വരമ്

എപ്പോഴും അതിഥിക്ക് അന്നം നൽകുകയും പരമേശ്വരനെ മനസ്സിലാക്കുകയും വേണം.

പുഷ്കലം ഹന്തകാരം തു തച്ചതുര്ഗുണമുച്യതേ

സമൃദ്ധവും നാശം വരുത്തുന്നതുമായത് നാലിരട്ടിയാണെന്ന് പറയുന്നു.

അഭ്യാഗതാന് യഥാശക്തി പൂജയേദതിഥിം യഥാ

ശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച് അതിഥിയെ ഉചിതമായി ആദരിക്കണം.

ദദ്യാദന്നം യഥാശക്തി ത്വര്ഥിഭ്യോ ലോഭവര്ജിതഃ

ആവശ്യക്കാർക്ക് താൽപര്യമില്ലാതെ, കഴിവിനനുസരിച്ച് അന്നം നൽകണം.

ഭുഞ്ജീത ബന്ധുഭിഃ സാര്ധം വാഗ്യതോ ഽന്നമകുത്സയന്

ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ഇരുന്ന്, ആദരവോടെ സംസാരിച്ച്, അന്നത്തെ അപമാനിക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ഭൃഞ്ജീത ചേത് സ മൂഢാത്മാ തിര്യഗ്യോനിം സഗച്ഛതി

എങ്കിൽ, അവൻ മനസ്സിൽ ഭ്രമിച്ചവനാണെങ്കിൽ, അവൻ മൃഗജന്മം പ്രാപിക്കും.

നാശയത്യാശു പാപാനി ദേവാനാമര്ചനം തഥാ

ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നത് പാപങ്ങൾ വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കും.

ഭുങ്ക്തേ സ യാതി നരകാന് ശൂകരേഷ്വഭിജായതേ

അവൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ, നരകങ്ങളിൽ പോകുകയും, പിന്നീട് പന്നികളിൽ ജനിക്കയും ചെയ്യും.

ഭുഞ്ജീത സ്വജനൈഃ സാര്ധം സയാതി പരമാം ഗതിമ്

സ്വന്തം കുടുംബത്തോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ, അവൻ പരമാവധി ഗതി പ്രാപിക്കും.

ആസീനസ്ത്വാസനേ ശുദ്ധേ ഭൂമ്യാം പാദൌ നിധായ തു

ശുദ്ധമായ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു, കാലുകൾ നിലത്ത് വച്ച്,

ശ്രിയം പ്രത്യങ്മുഖോ ഭുങ്ക്തേ ഋതം ഭുങ്ക്തേ ഉദങ്മുഖാഃ

പടിഞ്ഞാറ് നോക്കി സമൃദ്ധി അനുഭവിക്കുകയും, വടക്ക് നോക്കി സത്യം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഉപവാസേന തത്തുല്യം മനുരാഹ പ്രജാപതിഃ

ഇത് ഉപവാസത്തിന് തുല്യമാണെന്ന് മനു പ്രജാപതി പറഞ്ഞു.

ആചമ്യാര്ദ്രാനനോ ഽക്രോധഃ പഞ്ചാര്ദ്രേ ഭോജനം ചരേത്

ജലം കഴിച്ച്, വായിൽ ഈർപ്പം നിലനിർത്തി, കോപമില്ലാതെ, അഞ്ചു ഈർപ്പമുള്ള വസ്തുക്കളോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

അമൃതോപസ്തരണമസീത്യാപോശാനക്രിയാം ചരേത്

'നീ അമൃതം മൂടുന്നവളാണ്' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, ജലചിന്തനം നടത്തണം.

അപാനായ തതോ ഹുത്വാ വ്യാനായ തദനന്തരമ്

അതിനുശേഷം അപ്പാനായ്ക്ക് അർപ്പിച്ച്, പിന്നെ വ്യാനായ്ക്ക് അർപ്പിക്കണം.

വിജ്ഞായ തത്ത്വമേതേഷാം ജുഹുയാദാത്മനി ദ്വിജഃ

ഇവയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കി, ദ്വിജൻ അവയെ സ്വയം അർപ്പിക്കണം.

ധ്യാത്വാ തന്മനസാ ദേവമാത്മാനം വൈ പ്രജാപതിമ്

മനസ്സിൽ ദൈവത്തെയും ആത്മാവിനെയും, പ്രജാപതിയെ ധ്യാനിച്ച്,

ആചാന്തഃ പുനരാചാമേദായം ഗൌരിതി മന്ത്രതഃ

വായു കഴുകിയശേഷം, വീണ്ടും കഴുകി, 'ഇത് പശുവാണ്' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

പ്രാണാനാം ഗ്രന്ഥിരസീത്യാലഭേദ് ഹൃദയം തതഃ

'നീ പ്രാണങ്ങളുടെ ബന്ധനമാണ്' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, ഹൃദയം സ്പർശിക്കണം.

നിഃ സ്ത്രവയേദ് ഹസ്തജലമൂര്ധ്വഹസ്തഃ സമാഹിതഃ

കൈ ഉയർത്തി, മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ, കൈയിൽ നിന്നു ജലം തുള്ളിക്കൊള്ളണം.

അഥാക്ഷരേണ സ്വാത്മാനം യോജയേദ് ബ്രഹ്മണേതി ഹി

അക്ഷരമുപയോഗിച്ച്, തൻറെ ആത്മാവിനെ ബ്രഹ്മാവുമായി ഏകീകരിക്കണം.

യോ ഽനേന വിധിനാ കുര്യാത് സ യാതി ബ്രഹ്മണഃ ക്ഷയമ്

ഈ വിധത്തിൽ ആചരണം ചെയ്യുന്നവൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

സായംപ്രാപര്നാന്തരാ വൈ സംധ്യായാം തു വിശേഷതഃ

വൈകുന്നേരം, രണ്ടു ഭക്ഷണത്തിനിടയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് സന്ധ്യാകാലത്ത്.