കൂര്മപുരാണമ്

താമ ഭഗവാന് ബ്രഹ്മാ സൃജേമാ വിവിധാഃ പ്രജാഃ

ആ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവു ഈ വൈവിധ്യമാർന്ന ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

കപര്ദിനോ നിരാതങ്കാംസ്ത്രിനേത്രാന് നീലലോഹിതാന്

കുടിയുള്ള തലമുടിയുമായി ഭയമില്ലാതെ മൂന്നു കണ്ണുകളും നീലയും ചുവപ്പും കലർന്നവരും.

പ്രജാഃ സ്ത്രക്ഷ്യേ ജഗന്നാഥ സൃജ ത്വമശുഭാഃ പ്രജാഃ

ലോകനാഥാ, ഞാൻ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കും; നീ ദുഷ്ടജാതികളെ സൃഷ്ടിക്കു.

സ്ഥാനാഭിമാനിനഃ സര്വാന് ഗദതസ്താന് നിബോധത

ഏത് സ്ഥലത്തെയും രക്ഷിക്കുന്നവരെ ഞാൻ പറയുമ്പോൾ നിങ്ങൾ കേൾക്കുക.

നദ്യഃ സമുദ്രാഃ ശൈലാശ്ച വൃക്ഷാ വീരുധ ഏവ ച

നദികൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, പർവതങ്ങൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ, ഔഷധികൾ എന്നിവയും.

അര്ധമാസാശ്ച മാസാശ്ച അയനാബ്ദയുഗാദയഃ

പക്ഷങ്ങൾ, മാസങ്ങൾ, അയനം, വർഷങ്ങൾ, യുഗങ്ങൾ എന്നിവയും.

ദക്ഷമത്രിം വസിഷ്ഠം ച ധര്മം സംകല്പമേവ ച

ദക്ഷൻ, അത്രി, വസിഷ്ഠൻ, ധർമ്മൻ, സംകല്പം എന്നിവരും.

ശിരസോ ഽങ്ഗിരസം ദേവോ ഹൃദയാദ് ഭൃഗുമേവ ച

തലയിൽ നിന്ന് അങ്കിരസും, ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഭൃഗുവും ഉദിച്ചു.

സംകല്പം ചൈവ സംകല്പാത് സര്വലോകപിതാമഹഃ

സംകല്പത്തിൽ നിന്ന് സംകല്പവും, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും പിതാമഹൻ.

അപാനാത് ക്രതുമവ്യഗ്രം സമാനാച്ച വസിഷ്ഠകമ്

അപാനത്തിൽ നിന്ന് അചഞ്ചലനായ ക്രതു, സമാനത്തിൽ നിന്ന് വസിഷ്ഠൻ.

ആസ്ഥായ മാനവം രൂപം ധര്മസ്തൈഃ സംപ്രവര്തിതഃ

മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച് ധർമ്മം അവരാൽ ആരംഭിക്കപ്പെട്ടു.

സിസൃക്ഷുരമ്ഭാംസ്യേതാനി സ്വമാത്മാനമയൂയുജത്

ഈ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ തന്റെ ആത്മാവിനെ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു.

തതോ ഽസ്യ ജഘനാത് പൂര്വമസുരാ ജജ്ഞിരേ സുതാഃ

അതിനുശേഷം അവന്റെ അടിവശത്തിൽ നിന്ന് ആദ്യം അസുരപുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

സാ തമോബഹുലാ യസ്മാത് പ്രജാസ്തസ്യാംസ്വപന്ത്യതഃ

അവിടെ ആ രാത്രി ഇരുണ്ടതുകൊണ്ടാണ് എല്ലാ ജീവികളും അതിൽ ഉറങ്ങുന്നത്.

തതോ ഽസ്യ മുഖതോ ദേവാ ദീവ്യതഃ സംപ്രജജ്ഞിരേ

പിന്നീട് അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ ജനിച്ചു, അവൻ പ്രകാശിച്ചപ്പോൾ.

തസ്മാദഹോ ധര്മയുക്താ ദേവതാഃ സമുപാസതേ

അതുകൊണ്ടാണ് ധർമ്മം നിറഞ്ഞ ദേവന്മാർ അവനെ ആരാധിക്കുന്നത്.

പിതൃവന്മന്യമാനസ്യ പിതരഃ സംപ്രജജ്ഞിരേ

അവൻ തന്നെ പിതാവെന്നു കരുതിയപ്പോൾ പിതാക്കന്മാർ ജനിച്ചു.

സാപവിദ്ധാ തനുസ്തേന സദ്യഃ സന്ധ്യാ വ്യജായത

അവൻ അതിനെ തുളച്ചു, ഉടനെ ആ ശരീരം സന്ധ്യയായി മാറി.

തയോര്മധ്യേ പിതൄണാം തു മൂര്തിഃ സന്ധ്യാ ഗരീയസീ

ഇവയിൽ, പിതാക്കന്മാരുടെ രൂപമായ സന്ധ്യയാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതം.

ഉപാസതേ തദാ യുക്താ രാത്ര്യഹ്നോര്മധ്യമാം തനുമ്

അപ്പോൾ, രാത്രിയുമായി ചേർന്നവർ, പകലും രാത്രിയും ഇടയിൽ ഉള്ള രൂപം ആരാധിച്ചു.

തതോ ഽസ്യ ജജ്ഞിരേ പുത്രാ മനുഷ്യാ രജസാവൃതാഃ

പിന്നീട്, അവന്റെ മക്കളായ മനുഷ്യർ, രാജസിക സ്വഭാവമുള്ളവർ, ജനിച്ചു.

ജ്യോത്സ്ത്രാ സാ ചാഭവദ്വിപ്രാഃ പ്രാക്സന്ധ്യാ യാബിധീയതേ

ആ പ്രകാശം, മഹർഷികളേ, പ്രഭാതസന്ധ്യയായി അറിയപ്പെടുന്നു.

മൂര്തി തമോരജഃ പ്രായാം പുനരേവാഭ്യയൂയുജത്

അവൻ വീണ്ടും ഇരുണ്ടതും രാജസികവുമായ ഒരു രൂപം ഏറ്റെടുത്തു.

പുത്രാസ്തമോരജഃ പ്രായാ ബലിനസ്തേ നിശാചരാഃ

അവന്റെ മക്കൾ, ഇരുണ്ടതയും രാജസികതയും നിറഞ്ഞ ശക്തരായ നിശാചരന്മാരാണ്.

രജസ്തമോഭ്യാമാവിഷ്ടാംസ്തതോ ഽന്യാനസൃജത് പ്രഭുഃ

പിന്നീട്, ഭഗവാൻ രാജസികതയും ഇരുണ്ടതയും ഉള്ള മറ്റുള്ളവരെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

മുഖതോ ഽജാന് സസര്ജാന്യാന് ഉദരാദ്ഗാശ്ചനിര്മമേ

അവൻ ചിലരെ വായിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു, മറ്റു ചിലരെ വയറ്റിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാക്കി.

ഔപധ്യഃ ഫലമൂലിന്യോ രോമഭ്യസ്തസ്യ ജജ്ഞിരേ

അവന്റെ രോമങ്ങളിൽ നിന്ന് കാട്ടിൽ ജീവിച്ച് പഴം ഭക്ഷിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ ജനിച്ചു.

അഗ്നിഷ്ടോമം ച യജ്ഞാനാം നിര്മമേ പ്രഥമാന്മുഖാത്

യജ്ഞങ്ങളിൽ ആദ്യം അവൻ തന്റെ വായിൽ നിന്ന് അഗ്നിഷ്ടോമം സൃഷ്ടിച്ചു.

ബൃഹത്സാമ തഥോക്ഥം ച ദക്ഷിണാദസൃജന്മുഖാത്

വലത് വശത്തുള്ള വായിൽ നിന്ന് ബൃഹത് സാമവും ഉക്തവും അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു.